is columnist voor de Volkskrant
Door een nieuwe fietsroute kom ik ineens vaak langs de Lidl. Omdat ik bij de Dure Supermarkt bij mij om de hoek altijd 50 euro moet betalen voor een pakje Smint, een pond kaas en een goor goedje voor mijn katten met de naam Liquid Snack, voelde ik mij meer en meer aangetrokken tot deze budgetsupermarkt.
Wat blijkt: ik vind het oprecht veel leuker om bij Lidl mijn boodschappen te doen. Lopen door een Lidl heeft iets avontuurlijkers dan lopen door de Dure Supermarkt, en dat zeg ik niet vanuit de positie van privilege die ik heb: ik vermoed dat de mensen die achter de Lidl zitten, dit expres hebben gedaan.
Net zoals ik vroeger bij V&D vermoedde dat ze daar expres de kledingrekken zo onhandig neerzetten dat je er altijd tegenaan liep en zo automatisch een bruine coltrui kocht, vermoed ik dat de indeling bij Lidl – dingen in dozen, acrobatisch opgestapeld, dicht op elkaar, met volstrekt willekeurige producten zoals een hogedrukspuit ertussen – bizar lijkt, maar weloverdacht is.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Mijn ervaring is dat ik me bij de Lidl vanwege de altijd veranderende opstelling voel als op een markt in Marokko, waar je een kamelenkop, een pakje glitterstickers, een cassetterecorder van nephout en een hele uitstalling plastic diademen naast elkaar aantreft, waardoor je overprikkeld raakt en zwicht voor de cassetterecorder. (Hij staat nog steeds ergens in mijn huis.)
Bij de Lidl gebeurt er ook zoiets: mijn blik schiet alle kanten op, dus koop ik koffie die ik nog niet kende, sla ik ineens een mud handcrème in en sta ik nu al weken te dralen bij het duurste rekje van de winkel: het rekje met Yankee Candles.
Yankee Candles, stevige geurkaarsen met namen als Coconut Beach en Midsummer Night, kende ik voorheen alleen uit het land van de Yankees, en daarom vond ik het verwarrend dat ik ze bij mijn lokale Lidl aantrof. Ze zijn ook helemaal niet zo budget: ze kosten rond de 15 euro. Aan de andere kant: dat betaal je bij de Dure Supermarkt voor een fles wasmiddel.
Ik voelde me vooral aangetrokken door de geur The Night Before Christmas, maar terwijl ik in het dagelijks leven zo 5 euro neertel voor een kop zwarte koffie, bleef ik maar twijfelen of ik hem zou kopen. In de setting van de Lidl was die kaars ineens een compleet decadente aankoop.
Nu, ruim na kerst kun je wel stellen, heb ik The Night Before Christmas tóch gekocht. Je zou kunnen redeneren dat we ook in de periode vóór kerst zitten, dus dan is het niet raar. Elke avond doe ik hem aan, en ik voel dat ik er tot 25 december mee ga doen, zo groot en bonkig is die kaars.
Zo rijk kun je je voelen als je bij een supermarkt vol opgestapelde dozen winkelt.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant