is televisierecensent voor de Volkskrant.
Natuurlijk, Ibiza is er ook voor influencers en zonverbrande Britten. Maar het blijft toch vooral hét bedevaartsoord voor mensen met veel lederen armbanden en een neiging om over energiestromen te praten. Of, zoals de voice-over van Het roer om (SBS6) stelde: ‘Als je van spiritualiteit houdt, is Ibiza de bom.’
Dat geldt zeker voor het echtpaar Mano en Manon – ja, echt waar – dat na jarenlang dromen besluit naar het Spaanse eiland te verhuizen. Dinsdagavond werden zij gevolgd in Het roer om, een soort commerciële-omroepkloon van Ik vertrek, met een extra pesterige voice-over. Toch zijn we alweer aan het zevende seizoen toe. Van Nederlanders die slecht voorbereid naar het buitenland trekken krijgt de kijker blijkbaar nooit genoeg.
Bovendien heeft Het roer om met Mano en Manon een menstype te pakken dat het goed doet op televisie – zoals eerder bleek in B&B vol liefde en Onderweg naar liefde. Het stel zit diep in de spirituele wereld en organiseert tantra-evenementen in statige Amsterdamse panden. Op een vloer vol matrassen, onder een gouden kroonluchter, laten ze hun klanten tegen betaling dansen, schreeuwen en rollebollen om zo hun seksuele energie te verhogen. Op Ibiza willen ze dat verdienmodel voortzetten met ‘sensuele retraites’.
Het is makkelijk om daar lacherig over te doen. Dat heeft Manon duidelijk al vaak genoeg meegemaakt. ‘Mensen weten niet wat tantra is en hebben daarom snel een oordeel’, zegt ze gelaten. Ze heeft een punt: als zij daar gelukkig van worden, waarom ook niet?
Toch bekroop mij tijdens Het roer om steeds meer ergernis. Van deelnemers aan Ik vertrek-achtige programma’s ben ik wel wat onaangepastheid gewend: terwijl je drie woorden Frans spreekt naar een gehucht in de Dordogne verhuizen, bijvoorbeeld. Maar de manier waarop Mano en Manon Ibiza als hun persoonlijke spirituele speeltuin behandelen, is toch wel pijnlijk.
In hun zoektocht naar een pand zeggen ze zelfs bloedserieus dat de sobere inrichting van een lokale hotelbaas de ‘echte Ibizavibe’ mist – en wel wat dromenvangers kan gebruiken.
Bovendien loopt het eiland over van mensen die op zoek zijn naar die vibe: op vrijwel elke straathoek zit een retraite. ‘Het is een drukke markt’, zegt Manon. Onder meer door al die spirituele ondernemers wordt het voor de lokale bevolking steeds moeilijker om een huis te vinden. Daarom verstrekt de overheid nog maar nauwelijks de verhuurvergunningen die het stel nodig heeft om een resort uit te baten.
Mano zegt daar begrip voor te hebben, maar laat zich er niet door afschrikken. En na lang zoeken vinden ze toch hun gedroomde ‘casa’: kleiner dan gehoopt, maar groot genoeg om ademhalingssessies (voor 155 euro per anderhalf uur) in aan te bieden.
Het is ze gegund. Maar het wordt wel hoog tijd voor een programma waarin de lokale bevolking van zonnige oorden mag vertellen over hun nieuwe Nederlandse buren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant