Misdaad De Rotterdamse politie vond in een woning maar liefst 121 waardevolle spullen, die in het hele land waren buitgemaakt door nepagenten. Ze registreerde de objecten, fotografeerde ze en plaatste de beelden vorige week online, in de hoop dat slachtoffers zich zouden melden.
Voorbeelden van de gefotografeerde buit.
Horloges, ringen, broches, armbanden: mensen droegen ze jarenlang. Of ze borgen ze op in nachtkastlades, etuis en doosjes, veilig naast de goudkleurige lepeltjes, manchetknopen en munten met een vervaalde beeltenis van Wilhelmina.
Op een dag belde de ‘politie’. Inbrekers stonden op het punt toe te slaan, een agent kwam nú langs om geld en sieraden veilig te stellen.
Daar klonk de deurbel al.
Alstublieft meneer de agent. En hartelijk bedankt.
Liefst 121 kostbaarheden trof de Rotterdamse politie eind oktober aan in één huis in de stad, buitgemaakt door heel het land via oplichterij met nepagenten. Het politiekorps nummerde de spullen, zette ze op de foto en publiceerde ze vorige week op politie.nl in de hoop dat slachtoffers – „waar ook in Nederland” – zich zouden melden.
De foto’s geven misschien een extra zetje, want „veel slachtoffers hebben last van schaamte”, zegt Patricia Wessels, woordvoerder van de politie Rotterdam. Tot dusver hebben „tien à twaalf” slachtoffers gereageerd, onder wie een man die sinds de oplichterij bij een psycholoog loopt en een vrouw die „er eigenlijk niets meer van wilde weten”.
De bewoner van het huis in Rotterdam werd aangehouden. Het politieonderzoek liep al maanden en leidde tot dusver tot twaalf arrestaties, van verdachten tussen de 16 en 43 jaar oud. Het lijkt erop dat niet alleen het ‘laaghangend fruit’ is aangehouden, de vaak jonge, beïnvloedbare ophalers van de sieraden die hoopten snel een paar honderd euro te scoren, maar ook plegers hoger in de hiërarchie.
Verdenkingen lopen uiteen van oplichting tot criminele uitbuiting van minderjarigen en van witwassen tot deelname aan een criminele organisatie: verdachten waren deel van een „team dat nauw samenwerkte”, zegt Wessels.
De politie vermoedt dat in dat Rotterdamse huis nog „veel meer sieraden” hebben gelegen die ten tijde van de inval al waren „verpatst”. De gefotografeerde buit betreft het financieel minder waardevolle. Mogelijk is de emotionele waarde des te hoger.
Teruggave aan slachtoffers, bijna zonder uitzondering ouderen, doet de politie zo zorgvuldig mogelijk. Het liefst hebben ze dat melders de politie een foto laten zien van hun vermiste goed. Of de politie vraagt welke inscriptie in een ring staat.
Sanne van Riemsdijk scrollde dinsdag door het foto-overzicht. Haar tante Irene Winkel overleed vorige zomer op tachtigjarige leeftijd na zich te hebben verzet tegen de nepagent in haar Amsterdamse huis. „Zo te zien niets van Ireen”, appt Van Riemsdijk. „Alleen 15F, zo’n armband had Ireen ook, maar in het goud, deze is zo te zien zilver.”
Bep Stofmeel (75) uit Breda hoeft niet te scrollen door de foto’s, zegt ze, de politie heeft haar „allang” laten weten dat haar juwelen kwijt zijn, waaronder twee trouwringen met inscriptie (‘november 1978’) en zeven armbanden in wit- en geelgoud. Bep Stofmeel werd in maart 2024 beroofd. En nog steeds, zegt ze, „als ik door de supermarkt loop, en iemand nadert me dicht van achter, dan klem ik mijn handtas stevig vast onder m’n armen.”
In 2023 registreerde de politie 520 incidenten met nepagenten, een optelsom van aangiftes en meldingen van mislukte pogingen – denk aan ouderen die de ‘agent’ aan de lijn niet vertrouwen, de verbinding verbreken en meteen de (echte) politie bellen. In 2024 verzestienvoudigde het aantal incidenten tot ruim 8.363. Na de eerste tien maanden van 2025 stond de teller op 10.631.
Source: NRC