is televisierecensent voor de Volkskrant.
‘Was dit een krankzinnige week?’, vroeg presentator Sven Kockelmann vrijdagavond tijdens Café Kockelmann (WNL). ‘Ja’, zuchtte David van Weel, demissionair minister van Buitenlandse Zaken.
Kort daarvoor had Kockelmann Van Weel geïntroduceerd als een ‘rationele, rustige, genuanceerde man, die niet snel hoog in de gordijnen zit’. Daarom was hij nieuwsgierig of Van Weel (VVD) niet toch een beetje nerveus was geworden in Davos, waar Donald Trump opnieuw schaamteloos tegen de wereldorde had geschopt.
Dat viel mee. Van Weel vertelde dat hij het vooral zonde vond dat de wereldleiders het door ‘het Groenland-debacle’ amper over Oekraïne hadden gehad in de Zwitserse bergen. Bovendien was door de ‘sublieme diplomatie’ van Mark Rutte – die volgens Van Weel precies weet waar Trump gevoelig voor is – alles met een sisser afgelopen.
Politiek verslaggever Mats Akkerman vroeg zich af of Trump niet toch nog van gedachten zou veranderen over Groenland, maar dat leek Van Weel onwaarschijnlijk.
De redelijkheid had gewonnen van de krankzinnigheid, leek de boodschap van de avond. Die werd kracht bijgezet door een montere Kockelmann. ‘Hij ging nogal los, deze Donald Trump’, zei de presentator met pretogen.
Er volgde een compilatiefilmpje van hallucinante uitspraken die de Amerikaanse president in Davos had gedaan. Op de achtergrond klonk een opvallend vrolijk muziekje. Tijdens Trumps opmerkingen over de zonnebril van Macron krulden ook de mondhoeken van Van Weel even omhoog.
Zo gaf Café Kockelmann de kijker het gevoel dat er reden tot vrolijkheid was: onze Mark Rutte had deze doorgedraaide keizer, die Groenland ‘een stuk ijs’ noemt, weer gewoon lekker normaal laten doen. Dan doe je immers – naar Oud-Hollands gebruik – al gek genoeg.
Van Weel verwachtte de komende tijd dan ook vooral redelijkheid van de Amerikanen. ‘We zitten weer in een constructieve modus en gaan als bondgenoten gewoon weer onze zaken oplossen, zoals je dat als bondgenoten doet’, zei hij. ‘Zonder dreigementen en tarieven, maar gewoon door te praten met elkaar.’
Maar de opgewekte opluchting in de studio had ook iets wrangs. Natuurlijk is het fijn om nu, in iets rustiger geopolitiek vaarwater, even te lachen om de absurde taferelen op het wereldtoneel: Kockelmann vergeleek Trumps vredesraad grinnikend met een kinderfeestje, waarop Canada niet is uitgenodigd. Maar het lijkt er ook op dat die krankzinnigheid nog wel even de norm is. En dat ook Rutte daar geen verandering in gaat brengen.
Niet voor niets merkte Van Weel zelf op dat Amerika zich niet altijd meer aan de internationale spelregels zal houden, en dat dit het moment van de waarheid voor Europa is. ‘Wij moeten de taal van de macht weer leren spreken’, stelde hij.
De kans is groot dat die taal niet bepaald redelijk is. En daar mag je best – hoe rationeel, rustig en genuanceerd je ook bent – een beetje nerveus van worden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant