Voor zijn familie, vrienden en collega’s was de zaterdag in Minneapolis doodgeschoten Alex Pretti ‘een goed mens’ met een eeuwige glimlach. De Amerikaanse regering bestempelt hem als een ‘binnenlandse terrorist’. In ieder geval was Pretti een verpleegkundige, die de mensheid wilde helpen.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Alex Pretti werkte sinds zijn afstuderen in 2011 in het Veteranenziekenhuis in Minneapolis, waar hij verpleegkundige was op de intensive care. De 37-jarige gold daar voor iedereen als een toegewijd, competent en vooral ook vriendelijk iemand. De arts Dimitri Drekonja die jaren met hem samenwerkte noemt het in The New York Times onmogelijk je een ruzie met hem voor te stellen. ‘Hij was het soort man dat echt gaf om zijn werk en zijn patiënten. Op zijn gezicht stond altijd een glimlach.’ Met justitie was hij, afgezien van een enkele verkeersovertreding, nog nooit in aanraking gekomen.
Aasma Shaukat, de arts die hem bij het ziekenhuis had binnengehaald, noemt hem in de NY Times ‘de liefste, aardigste ziel die je ooit hebt ontmoet’. Pretti had volgens haar een enorm plichtsgevoel, en mensen helpen lag in zijn aard: ‘Hij vond dat veteranen in de Verenigde Staten een kwetsbare groep in de samenleving waren, die onze hulp nodig hadden.’
Sinds zijn scheiding, twee jaar geleden, leefde Pretti alleen met zijn hond in zijn appartement in Minneapolis, zo’n twee kilometer van de populaire donutzaak waar hij zaterdag op de stoep werd doodgeschoten. Het zit arts Drekonja dwars: ‘Dat hij in zijn stad op straat is doodgeschoten – een werknemer van de Amerikaanse regering, door de Amerikaanse regering – daar kan ik met mijn verstand niet bij.’
Pretti had een groot rechtvaardigheidsgevoel, en kon zich opwinden over wat er met Amerika gebeurde, ‘net als miljoenen andere Amerikanen’, zegt zijn vader Michael Pretti tegen persbureau AP. ‘Hij vond het vreselijk, weet je, dat ze kinderen ontvoeren, en mensen zomaar van de straat plukken. Hij gaf om mensen, en hij wist dat wat er gebeurde verkeerd was, daarom demonstreerde hij.’
Hij was ook de straat opgegaan in 2020, na de dood van George Floyd in Minneapolis, die stikte doordat een agent met zijn knie op zijn nek bleef zitten. En toen onlangs, ook in zijn thuisstad, Renee Good in haar auto door een immigratie-agent werd doodgeschoten protesteerde hij ook. Zijn collega Joshua Green herinnert zich tegenover een journalist van The Washington Post dat Pretti op het werk kwam met een verband op een oog. Een wondje, zei hij, dat hij had opgelopen toen hij werd aangehouden door een ICE-agent.
Pretti ging opnieuw de straat op, gewapend met zijn telefoon om onrecht te filmen. Volgens de regering droeg hij zaterdag niet alleen een telefoon, maar ook een vuurwapen bij zich. Alex Pretti had een vergunning om een vuurwapen te dragen, en bezat volgens zijn ex-echtgenote drie vuurwapens, maar niemand kende hem als iemand die ook daadwerkelijk een vuurwapen bij zich droeg. Ook in de ogen van zijn benedenbuurvrouw was hij ‘niet iemand die een wapen droeg’. Ze was ‘heel verrast’ toen ze hoorde dat hij zaterdag een pistool bij zich zou hebben gehad, en daar ook nog eens agenten mee zou hebben bedreigd.
Dat de regering hem nu afschildert als een terrorist raakt de familie van Alex Pretti diep. In een bekendmaking spreken ze over ‘ziekmakende leugens’ die over Pretti worden verspreid. ‘Help de waarheid over mijn zoon naar buiten te brengen’, smeekt zijn vader in een verklaring.
Op zijn werk praatte Pretti nooit over politiek of over het optreden van de immigratiedienst in Minneapolis. Liever had hij het over mountainbiken, zijn grootste passie. Hij draaide extra diensten omdat hij spaarde voor een eigen huis, en was ook gek op zijn nieuwe auto, een Audi. Collega en arts Shaukat: ‘Hij was blij, en ik was blij voor hem, omdat zijn leven nu echt ging beginnen.’
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant