Joy Beune boekte vrijdag in Inzell de vreemdste overwinning van haar carrière. De schaatsster kon niet blij zijn met haar wereldbekerzege op de 1.500 meter, omdat ze die afstand volgende maand niet mag rijden bij de Olympische Spelen van Milaan.
Zodra Miho Takagi in de slotrit van de 1.500 meter over de finish komt, maakt Beune met haar rechterarm een wegwerpgebaar. De wereldkampioene heeft haar favoriete afstand gewonnen, voor de vierde keer dit wereldbekerseizoen, maar dat zorgt niet voor vreugde.
"Het voelt gewoon kut", zegt Beune een half uurtje na haar race in de Max Aicher Arena. "Natuurlijk is winnen leuk, maar vandaag dacht ik: ik had beter vierde kunnen worden. Al weet ik niet of dat het beter had gemaakt."
In Inzell komen de emoties van het drama van het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) weer even naar boven bij Beune. Een maand geleden werd ze in Thialf slechts vierde op de 1.500 meter, waardoor ze zich niet plaatste voor de Spelen. Dat deed heel veel pijn, ook omdat ze internationaal al meer dan een jaar ongeslagen is op de schaatsmijl.
Die status behield ze vrijdagavond in het zuiden van Duitsland, maar dat maakt het missen van de Spelen alleen maar vervelender. "Gisteren zei ik nog heel stoer: 'Als ik hier de 1.500 meter win, gaat het niks veranderen.' Maar nu ik hier met het goud sta, is het toch wel klote."
Beune verwerkte de klap van het OKT de afgelopen weken met een stevige trainingsperiode in Heerenveen. "Joy heeft zich vier dagen echt slecht gevoeld", vertelt haar coach Martin ten Hove in gesprek met NU.nl. "Daarna hebben we gezegd: nu moet de knop om en gaan we ons richten op de 3 kilometer bij de Spelen. Dat heeft ze heel goed gedaan."
Beune erkent dat ze vlak na het kwalificatietoernooi - waar ze op de 3 kilometer wel een olympisch ticket verdiende - boos op zichzelf en de hele wereld was.
"Ik wilde iedereen laten zien dat ze een fout maken door mij niet de 1.500 meter te laten rijden. Maar ik dacht al snel: dit is niet hoe het hoort. Zo wil ik mijn sport niet beleven. Ik wil genieten van het schaatsen."
"Ik heb het ook zelf verkloot bij het OKT, door een grote misser te maken. Ik had één kans en dat heb ik gewoon niet goed gedaan. Alle andere wedstrijden maken dan geen reet uit. Ik kan alle wereldbekers winnen waar ik start, maar ik sta niet op de Spelen. Dat is nu eenmaal hoe het is."
Beune besprak deze week met de begeleiding van haar ploeg Team IKO-X2O wel of het handig was om bij de laatste wereldbeker van de winter de afstand te schaatsen die haar zoveel pijn had bezorgd.
"Joy kon hier niks winnen, zelfs niet als ze won. Waarom zou ze de 1.500 meter dan willen rijden?", zegt Ten Hove. "Maar uiteindelijk hebben we heel bewust besloten dat we het zouden aanpakken zoals we het voor het seizoen bedacht hadden. En in dat plan waren deze wedstrijden een mooie tussenstap richting Milaan."
Beune zag de 1.500 meter als een mooie training voor de 3 kilometer, die zaterdag op het programma staat. Dat is nu de afstand waarop ze over twee weken haar eerste olympische titel wil winnen.
"Ik besef dat het supergaaf is dat ik naar de Spelen mag. Mijn eerste Spelen, en misschien is het wel once in a lifetime. Dan zou het jammer zijn als ik daar met een donderwolk boven mijn hoofd ga schaatsen."
Die donderwolk is er misschien alleen op 20 februari, als de olympische 1.500 meter geschaatst wordt. "Die dag moet ik maar wat leuks gaan doen", zegt Beune met een flauwe glimlach. "Maar hopelijk heb ik dan al een gouden medaille."
Lees alles over de Olympische Spelen van Milaan op onze speciale pagina
Source: Nu.nl algemeen