Pop Bij haar concert klinkt de stem van de Amerikaanse zangeres Halsey natuurlijker dan verwacht, zonder gestaalde geluidseffecten. Ondertussen maakt het publiek een roadtrip door woestijn en bergen, dankzij fantastische filmbeelden geprojecteerd op de achterwand.
Halsey tijdens een optreden in 2022 op het Reading Festival in Reading, England.
Halsey. Gehoord: 22/1, Afas Live, Amsterdam.
De Amerikaanse zangeres Halsey heeft school gemaakt. Haar stijl van tien jaar geleden, toen ze bekend werd, is terug te zien in de vele blauwe pruiken in Afas, in Amsterdam, gedragen door haar fans. Destijds was Halsey een ‘zeemeermin’, inmiddels is ze meerdere haarkleuren verder. Vanavond is ze blond.
Halsey (31, geboren in New Jersey) heeft een veranderlijk uiterlijk maar een eigen geluid, bekend van succesnummers als ‘Castle’, ‘Without Me’ of ‘New Americana’. Ze mengt popmuziek met hiphopritmes, of vlijt haar stem op een ondergrond van stuwende elektronica. Op het nieuwste album, The Great Impersonator (2024), kreeg de gitaar, ruig ofwel akoestisch, een grotere rol. Bij het uitverkochte concert in Afas grijpt ze terug op haar debuut, Badlands, uit 2015; dit is de ‘Back To Badlands’-tour.
Maar Ashley Nicolette Frangipane alias Halsey, wil meer, kondigt ze snel aan. Ze belooft het hele debuut-album te spelen en een selectie van latere liedjes, tot ze om elf uur móét stoppen, zegt ze. „Ik blijf hier tweeënhalf uur staan.”
Ze houdt woord en kiest bovendien een vorm waardoor het optreden al die tijd overrompelt. Zowel muzikaal als visueel. De drie muzikanten op de verhoging achter haar creëren een doorwrochte laag van industriële beats en frisse accenten. Daarbij klinkt Halseys stem natuurlijker dan verwacht: de geluidseffecten waardoor veel popzangeressen live soms al te gestaald klinken, heeft zij niet nodig. Halseys stoere stem mag soms ook buiten adem zijn of wat ieler uitpakken, juist die afwisseling is aantrekkelijk.
Halsey is volledig op haar gemak op het podium, ze banjert heen en weer, kletst tegen de zaal en laat haar ‘Amsterdamse’ tatoeage zien, drie kruisen op haar vinger. Ondertussen beleeft het publiek een roadtrip door Amerika, dankzij fantastische filmbeelden geprojecteerd op de gehele achterwand van het podium en de zijwanden. Het lijkt alsof we met zijn allen in een auto zitten, met een dashboard en daarboven ruitenwissers, eerst rijdend door woestijn of bergen, en dan door een stedelijk landschap. Het regent pijpenstelen, wordt donker, weer licht, we zijn steeds in een andere omgeving: van steegjes naar nachtclubs.
Tegen die achtergrond bezingt Halsey het leven in de ‘badlands’, de woestenij, in liedjes als ‘Bells in Santa Fe’ en ‘Only Living Girl In LA’. Over Halsey is bekend dat ze periodes heeft met psychische klachten. Daarover vertelde ze deze avond niet. Maar uit de beelden, waar nu en dan haar eenzame ‘avatar’ doorheen wandelde, sprak de ontheemding. Een bijzonder moment kwam aan het eind, toen het publiek dankzij 3D-brillen een grote versie van Halsey boven de zaal zag zweven, ontspannen liggend op haar rug, terwijl daarachter de groep een indrukwekkend boze rockuitvoering van ‘Lonely Is The Muse’ uitvoerde. Opnieuw een mooie vondst.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC