De lezersbrieven! Over de verkoop van DigiD aan een Amerikaans bedrijf, de Groep Markuszower en de democratie, duurzame luchtvaart, koning/president Trump, de parallel met het jaar 1936 en de verkiezingen in Oeganda.
Daar sta je dan. Je probeert je privacy zo goed mogelijk in stand te houden: niet zoeken met Google, maar met Quant. Niet surfen met Chrome, maar met Firefox. E-mail van Ziggo met Thunderbird. Navigeren met Here we go, in plaats van Google Maps. Signal in plaats van WhatsApp. Verder geen enkel socialemediagebruik. Geen cloudopslag, maar alles gewoon op eigen harde schijven.
En mijn gegevens bij de overheid? Die gaan naar een bedrijf uit de VS, met alle desastreuze privacygevolgen van dien. En hier sta ik schaakmat. Ik ken geen alternatief en heb niet de mogelijkheid om mijn gegevens bij de overheid weg te halen. Hoe naïef kan onze overheid zijn? De verkoop van het van origine Nederlandse bedrijf aan een Engels bedrijf had eigenlijk al niet mogen gebeuren, maar de doorverkoop is onbestaanbaar.
Dit moet gestopt worden: al kost het veel, koop Solvinity als overheid en betaal eventueel een noodzakelijke afkoopsom aan Kyndryl. Maar gooi de gevoelige data van 18 miljoen mensen niet te grabbel!
Jan Peeters, Ossendrecht
De recente afsplitsing van zeven PVV-Kamerleden onder leiding van Gidi Markuszower legt een fundamenteel probleem in ons politieke bestel bloot. Kamerzetels worden behandeld als persoonlijk bezit, terwijl ze zijn verkregen via een partijlijst, een programma en collectief mandaat. Met stemmenaantallen die soms niet eens de duizend halen, is het democratisch onhoudbaar dat individuele Kamerleden op het blauwe leer blijven zitten na een breuk met hun fractie. Shanna Schilder: 20.426 stemmen. Annelotte Lammers: 6.967 stemmen. René Claassen: 1.919 stemme. Gidi Markuszower: 1.738 stemmen. Tamara ten Hove: 906 stemmen. Nicole Moinat: 790 stemmen. Hidde Heutink: 609 stemmen.
Dit is geen incident, maar een systeemfout. Daarom zijn twee hervormingen noodzakelijk. Ten eerste: politieke partijen moeten leden hebben, met interne democratie en transparantie. Geen fracties zonder achterban, geen gesloten machtsstructuren zonder correctie van onderaf.
Ten tweede: een verbod op het meenemen van Kamerzetels bij afsplitsing. Wie breekt met de partij waarvoor hij of zij is gekozen, levert de zetel in. Wie meent zelfstandig draagvlak te hebben, kan dat aantonen bij de volgende verkiezingen.
Bas van Wayenburg, Amsterdam
Mooi dat Lodewijk Asscher helpt om de luchtvaart duurzamer te maken. Hij ziet wel een belangrijke mogelijkheid daartoe over het hoofd: de tarieven. Het is nu vaak goedkoper om met een tussenstop ergens heen te reizen, zeker op langere vluchten. Dus dat doen veel mensen. En dat genereert onnodige vliegkilometers. Als de overheid verplicht stelt dat rechtstreeks altijd goedkoper is, dan kiezen mensen daarvoor. Beter voor de reiziger én het klimaat.
Annemiek Overboom, Voorschoten
‘Amerikaanse vorst is in Zwitserland om nog meer druk te zetten op zijn vazallen’ kopt de Volkskrant. Zullen we alsjeblieft ophouden met bij te dragen aan de grootheidswaanzin van Trump en hem gewoon noemen wat hij is, namelijk de Amerikaanse president. Dat is meer dan genoeg eer.
Lonny Fennis, Hagfors (Zweden)
‘Het naziregime maskeerde in de aanloop naar de Spelen bewust zijn antisemitische en repressieve politiek om het buitenland te misleiden’, schrijft Rien Klaassen.
Hij heeft het over 1936, drie jaar nadat Hitler aan de macht kwam, nadat Joodse intellectuelen als Joseph Roth en anderen Duitsland al waren ontvlucht vanwege de aanvallen op Joden, socialisten en iedereen die niet in de pas liep met de nazi’s. Je hoeft slechts Berlijns Dagboek 1931-1933 van Jacques Gans te lezen, of Februari 1933, Winter van de literatuur van Uwe Wittstock, en je weet beter: ook vooraf aan de Olympische Spelen van 1936 kon iedereen die het wilde, beter weten.
Renée Rijff, Den Haag
Blij dat er weer democratische verkiezingen zijn geweest in Oeganda waarbij de zittende president overweldigend heeft gewonnen. Hoeven we niet over een nieuwe overeenkomst te onderhandelen voor de opvang van de in Nederland uitgeprocedeerde asielzoekers, in het veilige Oeganda.
David Kruithof, Roosendaal
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant