TV-recensie Tot een dag geleden was René Claassen nog PVV’er geweest en mocht hij van Geert Wilders niet aanschuiven bij talkshows. Nu zat hij in ‘Goedemorgen Nederland’. In ‘Winter vol liefde’ arriveerde die avond een man met een veel rijker palet aan woorden om zichzelf mee te omschrijven.
Ben uit 'Winter vol liefde' kijkt in de deuropening toe hoe Claudia nieuwkomer Raoul zijn kamer laat zien.
„Ik noem het even naïviteit”, zei presentator Frank van Leeuwen – „excuseer me voor dat woord.” Zijn gast knipperde onwennig in het licht van de studiolampen. Tot een dag geleden was René Claassen nog PVV’er geweest en mocht hij van Geert Wilders niet aanschuiven bij talkshows. Nu zat hij in Goedemorgen Nederland met een balkje onder zijn naam: „Stapt per direct uit de PVV-fractie”. Zo snel kan het gaan.
Een beetje té snel. Claassen had zijn periode bij de PVV beschreven als een tegenvallend huwelijk. Nu heeft de gemiddelde ex na een relatiebreuk wat tijd voor reflectie nodig; wat tijd om uit te vogelen wie je ook alweer bent zónder Ingrid, of om een verhaal te structureren dat verklaart waarom je zo lang bij Henk bent gebleven. Claassen had die tijd niet genomen. Waarom hij Wilders had verlaten voor Groep Markuszower wist hij wel: de sfeer bij de PVV was niet constructief, ze kregen niks gedaan en Geert wilde de optie van een ledenpartij niet eens in overweging nemen. „Maar u wíst toch waar u lid van werd”, had Van Leeuwen gezegd. Waarop Claassen had gereageerd dat je van de PVV dus geen lid kunt wordt worden.
Misschien kwam het door die afwezigheid van een bevredigend verhaal dat Claassen het woordje „naïviteit” zo gretig omarmde. Hij had al instemmend „ja” gezegd vóór Van Leeuwen bij de laatste lettergreep van „excuseer” was aanbeland. Ja: noem het maar naïviteit. Dat is ook de sympathiekst denkbare verklaring.
’s Avonds, toen hij zijn talkshowtour voortzette bij Eva (AVROTROS), bleek die vermeende goedgelovigheid al een onmisbare bouwsteen te zijn geworden van zijn narratief. „Noem me naïef”, zei hij twee keer. Wie weet duikt het woord over een jaar weer op als Claassen in een andere talkshow zijn scheiding van Markuszower komt uitleggen, en hem wordt gevraagd waarom hij eigenlijk had vertrouwd op een leider die niet door de veiligheidsscreening van de AIVD wist te komen. De beste man is nou eenmaal een beetje naïef.
In Winter vol liefde (RTL4) arriveerde die avond een man die al een veel rijker palet aan woorden had gevonden om zichzelf mee te omschrijven. Vrijgezel Raoul leefde met het motto „Make a friend every day” en reed met zijn camper in hoge snelheid het leven van B&B-houder Claudia binnen, aan wie hij meteen de binnenkant van zijn busje liet zien. „Het is liefdevol ingericht”, lichtte hij toe. „Dat zegt iets over mezelf.” Raoul was het type man dat zijn persoonlijkheid kon samenvatten in één helder, samenhangend verhaal: energiek, liefdevol, op anderen gericht. En zijn rivaal Ben was het type man dat in de kou bleef staan toekijken hoe Claudia in Raouls busje verdween. Gaf niks, zei Ben. Echt he-le-maal niks.
In de scènes die volgden tekende zich steeds hetzelfde patroon af. Claudia, huppelend van enthousiasme over haar nieuwste aanwinst, liet Raoul zijn kamer zien. Ben keek toe vanuit de deuropening. Raoul, vanaf het eerste moment volledig in zijn element, gaf Claudia complimentjes. Ben luisterde vanuit de keuken. Tijdens het avondeten gaf Raoul Claudia een handgemaakt gordijntje. Ben staarde ernaar vanaf zijn kant van de tafel.
Pas aan het eind van de aflevering begon het beeld dat hij in stand had proberen te houden – het beeld van zelfverzekerde, onbezorgde man – onmiskenbaar te wankelen. „Hij praat heel veel”, zei hij over Raoul. „Een beetje té veel, zou ik zeggen. Je komt er ook niet tussen. Hij lult aan een stuk door. Echt aan één. Stuk. Door.” Maar Ben was nog niet bereid zijn zelfbeeld bij te stellen. Zoiets kost tijd. Hij haalde diep adem: „Nou ja”, zei hij. „Prima.” Geeft niet.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC