is opinieredacteur en columnist voor de Volkskrant.
Eigenlijk was ik al afgehaakt toen de corruptie tijdens de achtste finale tussen Tanzania en Marokko zo evident was, dat de Afrika Cup geen genot meer was om te volgen. De beschamende fluitconcerten op de Marokkaanse tribunes waren al geen porem. Maar mijn 14-jarige dochter en 7-jarige zoon hadden daar even geen boodschap aan.
En dus liet ik voor de finale tussen Marokko en Senegal mijn principes weer even varen, om weer rap spijt te krijgen toen zich een shitshow ontvouwde. De arbitrage was meer dan eens discutabel. Senegal zette niet alleen zichzelf, maar het hele continent voor schut met een chaotisch wegloopprotest. Er werd een mislukte panenka gedaan waar geen ego van te herstellen valt. Handdoeken werden gestolen en bevochten.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
‘Cinema!’, volgens sommigen. Ik zag vooral (levens)lessen voor mijn aangeslagen kinderen:
Blijf van de handdoeken van keepers af. Je kunt geen zwarte magie channelen met een handdoek. Zwarte magie bestaat überhaupt niet. Karma bestaat dan weer wel: je loopt bijvoorbeeld het risico dat je een meme wordt en een trauma ontwikkelt voor handdoeken. En jezelf voortaan droog föhnen na het douchen is echt geen kwaliteit van leven.
Geen grote overtredingen faken omdat je te klein bent om een bal te koppen. En gebruik het publiek niet om een penalty af te dwingen bij een scheidsrechter die uit zijn ogen kijkt alsof hij achter een paal wil verdwijnen. Het is verachtelijk en een bekerwinst niet waard.
De VAR is, zoals Nordin Amrabat acht jaar geleden riep tijdens het WK in Rusland, bullshit. Focus je op je eigen fair play.
Loop niet ‘dapper’ van het veld af, zelfs als de arbitrage oneerlijk is. Wereldvoetbalbond Fifa is corrupt. En als je dat gegeven kennelijk accepteert voor je aan een toernooi begint, moet je achteraf niet huilen. Wees daarentegen zoals de Segenalese voetballer Sadio Mané, die zijn team weer naar het veld haalde en liet zien hoe dat kan leiden tot echte (geen zwarte) magie.
Panenka’s doe je maar op straat met je vriendjes, niet in blessuretijd tijdens een finale bij een stand van 0-0. Opgeblazen ego’s worden uiteindelijk altijd eigenhandig kapotgemaakt. Dat is een natuurwet.
Voetbal haalt het lelijkste in mensen naar boven, zoals PVV-leider Geert Wilders liet zien na de terechte zege van Senegal op Marokko. Uit diepe Marokkanenhaat postte hij op X de vlag van Senegal, een land dat hij niet eens zou kunnen aanwijzen op een landkaart, met de tekst ‘wollah’. Nog geen twee dagen later stapten zeven fractiegenoten uit zijn partij.
In het aangezicht van zo veel slechtheid mag je de lessen van je moeder over fair play en waardigheid gerust weer even (!) vergeten, omdat je nu eenmaal iemands karma moet vervullen. Omarm dan de wijze woorden van de Amerikaanse rapper Cardi B.: ‘When they go low, I’ll take it to hell where the lava is at. The volcano erupted. That’s where I take it.’
Dus wees dan maar even kleinzielig: dans op Wilders’ ‘zwarte dag’, haast je naar sociale media om alle denkbare valse memes te posten – ook al zitten we straks met nóg een bruine fractie in de Kamer. En probeer je smullend voor te stellen hoe Wilders uit zijn ogen moet hebben gekeken toen hij hoorde van het verraad; waarschijnlijk net zo shellshocked als Brahim Diaz na zijn mislukte panenka.
Haqqasht (‘hier voor je’), zoals we dat in het Berbers zeggen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns