Home

Het seksueel expliciete ‘Truly Naked’ van filmmaker Muriel d’Ansembourg is geselecteerd voor de Berlinale: ‘Het echte taboe is intimiteit’

Rijzende sterren ‘Truly Naked’ van Muriel d’Ansembourg gaat over een jongen die opgroeit op de set van een pornofilm en werd geselecteerd voor de debuutcompetitie van het filmfestival van Berlijn: „Ik wil dingen laten zien die Hollywood uit de weg gaat.”

Filmmaker Muriel d’Ansembourg

In haar voor een Bafta genomineerde korte afstudeerfilm Good Night (2012) liet filmmaker Muriel d’Ansembourg twee prille pubermeisjes sensueel dansen in het licht van de koplampen van een auto. Hun performatieve wereldwijsheid is ongemakkelijk. Zijn ze jager of prooi? In de kortfilm Fuck-a-Fan (2024), afgelopen herfst bekroond met de belangrijke talentprijs van de stad Utrecht op het Nederlands Film Festival, wint een twintiger met liefdesverdriet een ‘fuck-a-fan’-wedstrijd van een internetporno-icoon. Is harde seks het antwoord op zijn hartesmart? En in D’Ansembourgs eerste lange speelfilm Truly Naked die volgende maand z’n wereldpremière beleeft in de debuutcompetitie van het filmfestival van Berlijn, volgen we een jongen die opgroeit op een pornofilmset.

De films van Muriel d’Ansembourg zijn kortom een en al voorjaarsontwaken. Haar jonge hoofdpersonen zoeken seksuele grenzen op. Ze schuwt de expliciete content niet. Ze is gefascineerd door wat het effect is van seksueel opgroeien in het tijdperk van internetporno. Maar ze laat haar hoofdpersonen ook steeds ontdekken dat je je voor echte intimiteit en spannende seks niet lichamelijk maar mentaal moet kunnen blootgeven.

CV

Naam: Muriel d’Ansembourg

Beroep: Filmmaker

D’Ansembourg zit als ik haar spreek volop in de voorbereidingen van het filmfestival van Berlijn. Er moeten persmappen worden gemaakt, publiciteitsstrategieën worden bedacht. Want hoe vind je de woorden om bijna tien jaar na #MeToo over een seksueel expliciete film te praten? Zoeken blijkt een centraal thema in haar werk en haar werkwijze.

Wat fascineert jou als filmmaker aan seksualiteit?

„In mijn werk kom ik steeds terug op intimiteit binnen seksuele ontmoetingen als onderwerp, al realiseerde ik me dat natuurlijk niet van tevoren. Inspiratie is sowieso iets fascinerends. Waar komt het vandaan? Als je films maakt komen er beelden op je af, je verdwijnt in een wereld. Het analyseren komt later. Ik merk dat mijn films zowel als heel provocerend als heel intiem worden gezien.

„Natuurlijk is er sinds #MeToo veel veranderd. Het werken met intimiteitscoördinatoren is pure winst. Maar mensen zijn ook banger om fouten te maken en afgerekend te worden. Bij naaktscènes wordt meteen gevraagd of het nodig is, maar dan kan ik altijd uitleggen dat ze belangrijk zijn voor het verhaal.”

‘Truly Naked’ borduurt voort op je bekroonde kortfilm ‘Fuck-a-Fan’. Joes Brauers kreeg er op het NFF een Gouden Kalf voor beste acteur voor. In zijn toespraak bedankte hij je voor je zoekende manier van werken. Wat is dat?

„Ik vind het interessant om te werken met een mix van acteurs, met verschillende achtergronden, ervaren en onervaren. Daarom repeteer ik veel om dingen uit te proberen en die eventueel nog in het script aan te passen. Ik neem ook ervaringen van mijn hoofdrolspelers mee, zoals in het geval van adult actrice Alessa Savage, die te zien is in Fuck-a-Fan en nu ook weer in Truly Naked. Zij was ook mijn informant in de porno-industrie.”

Je zei het net eigenlijk al, maar voor je een invalshoek kunt zoeken, zul je eerst een onderwerp moeten vinden. Hoe ging dat bij jou?

„Misschien kan je beter zeggen dat mijn onderwerp mij vond. Toen ik op de London Film School met jonge acteurs ging werken viel me op hoeveel seks ze online bekeken, veel meer dan in mijn jeugd voorhanden was. Daardoor vroeg ik me af wat de invloed daarvan is op je seksuele ontwikkeling. Ook als adolescent ben je nog volop zoekende naar je seksuele identiteit. Zo is de pornografie erin gekomen, want ik was zelf geen fervent porno-kijker.

„Het eerste beeld van Truly Naked dateert al uit die tijd: we zien een pornografische scène, handheld gedraaid, en als het is afgelopen gaat de camera naar beneden en zien we dat er een tienerjongen achter de camera staat. Toen dacht ik wel even: ‘Hè? Waar komt dit nu opeens vandaan?’ Dat soort inspiratiebeelden zijn bijna dromen. Het kwam natuurlijk door die jongeren, alleen was het computerscherm vervangen door een lens. Daarop ben ik verder gaan associëren. Wie zijn de mensen die hij filmt? En waarom? En wat nou als hij alles wat hij van seksualiteit weet, heeft geleerd op een pornofilmset? Daaruit is Truly Naked ontstaan.”

Waar zijn jouw personages naar op zoek?

„Zichzelf, maar dan via seksuele ontmoetingen. Ze zoeken hun grenzen op en dat maakt ze kwetsbaar, zeker bij eerste ervaringen. Personages die zich ergens onbezonnen in storten zijn voor mij als maker interessant, omdat dat de belofte van drama inhoudt.

„Voor de hoofdpersoon van mijn speelfilm is het complexer. Hij is ook op zoek naar geborgenheid na de dood van zijn moeder. Naar erbij horen. Niet anders zijn dan de anderen. En zijn vader is op zoek naar relevant blijven. Overleven in een wereld die aan het veranderen is, en die gaat daarbij dan ook misschien over zijn grenzen en die van zijn zoon.”

En wat vinden ze?

„Intimiteit. Als je begint met het ontdekken van je seksualiteit verleg je elke keer als je iets nieuws doet en meemaakt een grens. Dus dat doen mijn personages. En door porno en beeldcultuur en groepsdruk hebben ze bepaalde ideeën over hoe iets moet en doen ze zich soms stoerder voor dan ze zijn en gaan daarbij over hun grenzen. Dat hoort ook bij jong zijn. Dat maakt het leven ook levendig en avontuurlijk. En dan ontdekken ze dat intimiteit binnen seksualiteit eigenlijk nog veel fascinerender en opwindender is.”

„Ik vind niets mooier dan iemand die naar iets hunkert. Als ik een film maak over een jongen die opgroeit op een pornoset, die hongert naar echte intimiteit, dan hoop ik dat mensen dat verlangen kunnen herkennen. Via film kun je door de ogen van iemand die je niet kent, leven in een wereld die je niet kent. Diep contact met een ander kan echt magisch zijn.”

Dat doet een beetje denken aan de uitspraak ‘Ervaring gewonnen, onschuld verloren.’

[Lacht] „Dat klopt. Al is het heel breed. Onschuld verliezen, of je naïviteit of onwetendheid, is niet per se pijnlijk. Je wordt ook volwassener. En je eigen seksualiteit ontdekken duurt je hele leven.”

Waar zoek jij naar als filmmaker in die expliciete scènes?

„Het heeft te maken met dingen niet uit de weg willen gaan. Ik vind een zekere rauwe waarheidsgetrouwheid interessanter. Het gaat niet om sensatiezucht of het willen shockeren van de toeschouwer, al ben ik me ervan bewust dat dat zo kan werken. Op een filmfestival in Azië moest het woord ‘fuck’ in Fuck-a-Fan worden vervangen door ‘F***’. Dat zou in geval de film ‘Kill-a-Fan’ zou hebben geheten nooit gebeurd zijn. Ik erger me aan die dubbele standaarden. Waarom rust er een taboe op seks dat niet op geweld rust? Ik wil dingen laten zien die Hollywood uit de weg gaat.”

Hoe doe je onderzoek voor je films? Zit je dan uren op ‘Pornhub’ en ‘OnlyFans’?

„Inderdaad. Ik heb alles gezien wat er te zien is. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een niche voor en het klopt ook dat het steeds extremer wordt. Daarnaast heb ik veel achter-de-scènes-materiaal bekeken. Dat onderzoek had wel invloed op me. Het begint heel erg je beeld te beïnvloeden. Dan sta je bijvoorbeeld bij de kassa en dan moet je meteen aan supermarktporno denken. Toen was ik er wel klaar mee. Ik wilde niet met die blik naar de wereld kijken.

„Een echte relatie is sowieso lastiger dan wat je online ziet. Op OnlyFans is alles transactioneel. Dat is gewoon iets heel anders als je seks hebt met iemand die er ook plezier aan wil beleven. Alles wat er nu aankomt met AI en robots brengt ons steeds verder van de echte wereld. Het leven is een voortdurend oefenen om met andere mensen om te gaan.”

Truly Naked. Berlinale, 12-22 februari. Info: muriel-dansembourg.com

NRC PresenteertDe rijzende sterren van 2026

Source: NRC

Previous

Next