Trinity Rodman (23), dochter van oud-basketballer Dennis, is het gezicht van het Amerikaanse vrouwenvoetbal. Nu haar contract is afgelopen en Europa lonkt, is het de vraag wat ze gaat doen, óók doordat haar keuze de machtsverhoudingen in het vrouwenvoetbal zal blootleggen.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
Wat gaat Trinity Rodman doen? Het is de vraag die momenteel boven de NWSL, de belangrijkste Amerikaanse voetbalcompetitie voor vrouwen, hangt. Is de transfervrije sterspeelster nog van de partij als het nieuwe seizoen in het voorjaar van start gaat? Voor de competitie lijkt het een bijna existentiële kwestie.
Rodman werd vorige week opgeroepen voor twee oefeninterlands tegen Paraguay en Chili, maar meldde zich zonder club bij het Amerikaanse trainingskamp.
Bij het inluiden van het nieuwe jaar liep het contract van de voetbalster bij haar club Washington Spirit af en kan ze tekenen waar ze wil. Wordt het Amerika of Europa? De keuze van de buitenspeelster, het gezicht van de Amerikaanse competitie, zal veel zeggen over het mondiale vrouwenvoetbal en waar het voor de grootste uitblinkers aantrekkelijker spelen is.
‘We zullen vechten om haar in de competitie te houden’, sprak NWSL-baas Jessica Berman onlangs. ‘We doen er alles aan om haar te houden’, verklaarde Michele Kang, eigenaar van Washington Spirit, de club die afgelopen november nog verliezend finalist was in de play-offs van de NWSL.
De NWSL is er alles aan gelegen om Rodman binnenboord te houden. De 23-jarige uit Californië is een van de beste speelsters uit de competitie en, na het afscheid van de succesvolle generatie met Megan Rapinoe, Alex Morgan, Julie Ertz en anderen, een van de nieuwe boegbeelden van de Amerikaanse ploeg.
Rodman is met haar felgekleurde vlechten en energieke speelstijl bovendien populair bij sponsoren. Sinds het afgelopen voorjaar heeft ze een relatie met haar landgenoot Ben Shelton, een van de beste tien tennissers ter wereld. In Amerikaanse media wordt gesproken van een sportief ‘power couple’, voer voor sociale media en roddelrubrieken.
Steeds vaker denken mensen bij het horen van haar achternaam aan haar in plaats van aan haar beroemde vader, oud-basketballer Dennis Rodman. ‘Het is nu mijn naam’, verkondigde de voetbalster eerder in een profiel van ESPN. ‘Ik hoef niet te overtreffen wat hij gedaan heeft, maar wil mijn eigen verhaal creëren. Ik denk dat ik dat goed heb gedaan.’
Met haar vader heeft ze nog maar nauwelijks contact. Dennis Rodman won vijf kampioenschappen in de NBA, waarvan drie met Michael Jordan bij de Chicago Bulls, maar stond daarnaast bekend om zijn excentrieke persoonlijkheid, felgekleurde haardos, piercings en uitbundige feestgedrag. Tijdens de finale van 1998 was hij plots een etmaal verdwenen om de bloemetjes buiten te zetten in Las Vegas.
Ook nadat Trinity en haar broer DJ waren geboren, bleef de basketballer, die zelf opgroeide zonder vader, zich in het nachtleven storten. Trinity was 3 jaar oud toen haar moeder Michelle een scheiding aanvroeg, daarna speelde Dennis nog maar nauwelijks een rol in haar leven. Af en toe stuurde hij wat geld, maar aanwezig was hij nooit.
Breed had het gezin het niet. Rodman woonde zelfs een jaar lang met haar moeder, broer en stiefzus in een hotelkamer. Ze blonk uit als voetbalster. Omdat dat in de VS een peperdure sport is, betaalde een coach van haar jeugdteam haar contributie en kosten voor trainingen en wedstrijden. Rodman was het waard.
‘Dankzij de genen van mijn vader en moeder blonken we uit in verschillende sporten’, zei Rodman tegen ESPN. Haar moeder was atleet en speelde op hoog niveau softbal. Terwijl Rodman voor voetbal koos, trad haar broer DJ in de voetsporen van zijn vader. Hij deed als basketballer een gooi naar de NBA, maar redde het uiteindelijk niet.
Rodmans intensiteit op het voetbalveld deed in haar jeugd soms denken aan die van haar vader, een begenadigd rebounder die zich vol overgave op elke bal stortte.
Ze begon op haar 4de met voetballen. Terwijl teamgenootjes om haar heen bloemetjes plukten, was zij al bezig met winnen en scoren. ‘Ik kon niet begrijpen dat andere kinderen alleen maar voor de lol voetbalden’, zei Rodman. ‘Ik dacht soms: waar zijn we mee bezig? Kunnen we alsjeblieft een doelpunt maken?’
Later ging ze voetballen aan de universiteit van Washington State, maar nadat haar debuutseizoen in het water was gevallen vanwege de pandemie, besloot ze om meteen maar prof te worden. In 2021 werd ze als jongste speelster ooit, pas 18 jaar oud, ingelijfd door Washington Spirit.
Meteen werd ze landskampioen, al werden haar eerste play-offs nog bijna verpest door een ongewenste toeschouwer. ‘Go Trinity’, hoorde ze een bekende stem op de tribune tijdens de kwartfinale tegen North Carolina Courage. Toen ze zich omdraaide, zag ze haar vader. Ze gaf hem een omhelzing, maar de onverwachte ontmoeting had een bittere nasmaak.
‘Hij nam dat gelukkige moment, het winnen van de kwartfinale, van me af’, zei Rodman vorig jaar in de populaire podcast Call Her Daddy. In eerdere interviews toonde ze zich meestal vergevingsgezind richting haar vader, maar nu klonk een ander geluid. ‘Ik denk dat hij een extreem zelfzuchtig mens is. Hij is geen vader. We zijn bloedverwant, maar verder niets.’
Op Instagram bood de oud-basketballer vervolgens zijn excuses aan, maar zei hij tegelijk dat hij het geprobeerd had. Het schoot zijn dochter in het verkeerde keelgat. ‘Ik ben er klaar mee’, reageerde zij.
In een eerder interview met ESPN verklaarde Dennis Rodman, vaak worstelend met alcoholproblemen, dat hij het moeilijk vond om toenadering te zoeken tot zijn kinderen. Toen hij in 2011 een plek kreeg in de Hall of Fame, een eregalerij voor de beste spelers uit de NBA, onthulde hij in tranen waar hij het meeste spijt van had: ‘Ik had een betere vader willen zijn.’
Dochter Trinity debuteerde in 2022 in de Amerikaanse ploeg, waarmee ze in de zomer van 2024 goud won op de Spelen van Parijs. In de kwartfinale tegen Japan krulde ze in de laatste minuut van de extra tijd een bal met haar linker in de verre hoek. ‘Het mooiste moment uit mijn carrière’, noemde ze dat later.
In de NWSL haalde ze na het kampioenschap van 2021 nog tweemaal de finale, in 2024 en 2025. Beide gingen verloren. Na de nederlaag tegen Gotham FC viel de geblesseerd uitgevallen Rodman, die het afgelopen seizoen lang met rugproblemen kampte, aan de zijlijn gedesillusioneerd in de armen van haar vriend Shelton.
Het is niet ondenkbaar dat de finale haar laatste wedstrijd in de NWSL is geweest. De afgelopen weken raakte Rodman verwikkeld in een transfersoap die nog altijd voortduurt. Begin december stond ze op het punt om een nieuw contract te tekenen in Washington, tot de leiding van de NWSL daar een stokje voor stak. De verbintenis zou in strijd zijn met het salarisplafond.
De afgelopen jaren was Rodman de bestbetaalde speelster in de NWSL. In 2022 tekende ze een contract van ruim 1,1 miljoen dollar voor vier seizoenen. Met de nieuwe verbintenis had ze een miljoen per jaar kunnen verdienen. Maar dat feest ging dus niet door.
In de nasleep van het veto van de NWSL diende de spelersvakbond een klacht in tegen de competitie. Bij het opstellen van het contract had Washington volgens het orgaan wel degelijk juist gehandeld.
De club van Rodman was van plan geweest om het grootste deel van het bedrag in de laatste seizoenen van de verbintenis uit te betalen, daarmee anticiperend op een verwachte stijging van het salarisplafond. Dat gaat omhoog als de competitie en haar clubs meer inkomsten ontvangen, onder meer uit tv-contracten. Die worden in 2027 opgewaardeerd, omdat de NWSL gestaag aan populariteit wint – mede dankzij speelsters als Rodman.
Vooral in Europa liggen de kapers nu op de kust. De Amerikaanse sterspeelster zou aanbiedingen hebben gekregen van drie clubs, die niet gehinderd worden door een salarisplafond. Het vrouwenvoetbal floreert in Europa, onder meer door het succes van de Champions League en de Britse Women’s Super League.
In de VS bestaat daarom de vrees dat de beste speelsters de NWSL zullen verlaten. Het gebeurde kort geleden weer, met het vertrek van international Alyssa Thompson naar Chelsea. Eerder trokken Naomi Girma (Chelsea) en Cat Macario (Chelsea), alle twee spelers van de nationale ploeg, al naar Europa. Bemoedigend was anderzijds de terugkeer van Lindsey Heaps (voorheen Horan), de aanvoerder van de nationale ploeg. Zij speelde de afgelopen seizoenen bij Lyon, maar tekende onlangs bij de nieuwe NWSL-club Denver Summit FC.
De afweging die Amerikaanse sterren moeten maken: blijf ik in mijn eigen land, waar ik zichtbaarder ben voor grote sponsoren, of ga ik naar een van de Europese competities, waar het niveau wellicht hoger ligt en ik meer salaris kan ontvangen? De bekendste speelsters verdienen veruit het meeste aan sponsordeals, de salarissen blijven vooralsnog achter.
Een vertrek van Rodman zou voor de NWSL een zware klap zijn, omdat de competitie daarmee een stuk minder interessant wordt. Om haar sterren te paaien, introduceerde de NWSL daarom onlangs een nieuwe regel: voor zogenoemde ‘high impact players’, speelsters met uitzonderlijke talenten, mogen clubs een uitzondering maken en meer geld uittrekken dan het salarisplafond normaliter zou toelaten.
De regel werd al snel omgedoopt tot de Rodman Rule. ‘Het is cruciaal voor de competitie dat onze clubs kunnen meedingen naar de beste speelsters ter wereld’, lichtte NWSL-baas Berman toe. De spelersvakbond reageerde verbolgen omdat de competitie de beslissing niet had overlegd en de vakbond liever had gezien dat het salarisplafond nu al zou worden verhoogd.
Door de nieuwe regel zou Rodman in de VS een vergelijkbaar salaris als dat van de Europese sterren kunnen ontvangen. Maar het is de vraag of het genoeg is om haar binnen de landsgrenzen te houden. ‘Voetbal is een wereldwijd spelletje’, hintte haar zaakwaarnemer in een eerder stadium van de onderhandelingen. ‘Het is fijn om overal opties te hebben.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant