Alexander Skarsgård | acteur ‘Pillion’ is de leukste film op het Internationaal Film Festival Rotterdam. Een sadomasochistische romkom over gay biker Ray en zijn ‘submissive’ Colin. „De seks is niet zo grafisch of expliciet om kijkers te choqueren, maar om een mooi liefdesverhaal te vertellen.”
Alexander Skarsgård en Harry Melling in 'Pillion'.
Op de sofa in Cannes torent hij dominant uit boven zijn iele tegenspeler Harry Melling, soms legt hij een loodzware arm over diens smalle schouders. De Zweed Alexander Skarsgård, oudste, knapste en succesvolste van de zeven kinderen van acteur Stellan Skarsgård, is 39 jaar, 1 meter 94 lang, heeft een lijf van gepolitoerd eikenhout en is speels als een puppy.
Skarsgård is de seksueel dominante gay biker Ray in wat de leukste film op het afgelopen filmfestival van Cannes was – en op het komende IFFR Rotterdam zal worden: Pillion. Een sadomasochistische romkom.
De rol is niet eens zo’n onverwachte keus, want Skarsgård is ondanks al zijn kalme, stoere autoriteit ook een pleaser die mensen graag op hun gemak stelt met grappen en zelfrelativering. Dat heb je anno 2026 als dubbelgespierd supermens uit Hollywood nodig om beetje verteerbaar te blijven, maar bij Skarsgård voelt het ongeforceerd. Hij is een malle Viking, en dat maakt hem geknipt voor de rol van biker Ray, wiens ogenschijnlijke kilheid een ongrijpbaar soort kwetsbaarheid maskeert.
Skarsgårds vrolijke charisma was al zichtbaar toen hij als twaalfjarige de hoofdrol van Jojo had in de Zweedse tv-serie The Dog That Smiled (Hunden som log, 1989). Hij schrok zo van de plotse roem dat hij subiet stopte met acteren, maar na zijn dienstplicht bij de antiterreureenheid van de Zweedse marine – waar anders? – pakte hij tien jaar later de draad weer op. Er waren wat vage studies in England en New York terwijl pa Stellan een wereldster werd; Alexander was alweer big in Sweden toen hij in 2001 een rolletje kreeg als leeghoofdig fotomodel die een stapelbed met Ben Stiller deelt in hitkomedie Zoolander.
Na nog zeven jaar sappelen beleefde hij in 2008 zijn grote doorbraak als sergeant Brad ‘Iceman’ Colbert in Generation Kill, ijskoud onder vuur. Daarna liet Hollywood hem niet meer gaan. Alexander Skarsgård was oeroude vampierprins in True Blood, vechtersbaas in meerdere blockbusters, Zweedse techbro in Succession, Tarzan in lendendoek, berserker in The Northman, vechtrobot in Murderbot, meppende echtgenoot van Nicole Kidman in Big Little Lies. O ja, en in 2013 wandelde hij naar de Zuidpool met prins Harry.
Hij gaat deze week nog een avond stappen met zijn vader Stellan Skarsgård, vertelt hij. Het oude feestbeest dat Cannes vroeger onveilig maakte met Lars von Trier promoot in Cannes de film Sentimental Value, en doet het sinds een beroerte wat rustiger aan. Op de rode loper droeg Alexander Skarsgård gisteren een glimmende zwart lederen broek onder zijn smoking: een Marlon Brando-look die de film Pillion vermijdt. Regisseur Harry Lighton vond zwart leer een biker-cliché, hij zag Skarsgård liever in wit leder of in een crèmekleurige onesie. „Een moderne Power Rangers-look”, zegt de filmster. Vandaag draagt hij een T-shirt met een afbeelding van de laars die zijn slaaf Colin met zoveel gevoel likt.
Hoe hij in een film belandde van een totaal onbekende, debuterende Britse regisseur? Zijn agent mailt wekelijks een stapel scripts voorzien van een log line die de zaak samenvat, wat Skarsgård een hoop lezen bespaart, want het meeste is sowieso hopeloos derivaat. „Maar dit was anders. Ik weet de exacte tekst niet meer, maar het zou gaan over muurbloempje Colin die ene Ray ontmoet, een enigmatische, kinky homo biker. Samen gaan zij dan op avontuur in de bdsm-wereld, met romkom-elementen.
„Ik dacht: o, hello there! Wie is die Harry Lighton, dit klinkt opwindend! Mijn oren waren gespitst, dus ik las het hele script en het was fucking ongelofelijk, enorm goed. Dus gingen we zoomen en wist ik: dit wil ik beslist doen.”
Omdat hij als Zweed relaxed is over seks? „Nou, zo relaxed ben ik niet over seks. Traditioneel zitten Zweden niet met naaktheid, dat klopt wel. En we zijn minder puriteins dan Britten. Hoewel we volgens mij elk jaar wat Britser worden, wat conservatiever. Dat gaat Pillion in zijn eentje terugdraaien. Het wordt een keerpunt!”
Alexander Skarsgård bij de Critics Choice Awards in Californië, begin januari.
In Pillion – bikerjargon voor degene die achterop de motor zit – ontdekt de timide Colin – gespeeld door Harry Melling, ooit dappere dodo Dudley Dursley in de Harry Potter-serie – via Ray zijn seksualiteit als ‘submissive’ in knullige scenes die vaak hilarisch én geil zijn. Want wie wil bij Alexander Skarsgård niet vastgebonden op een kampeertafel huiverend wachten op wat komen gaat, bottom up?
Harry Melling en Alexander Skarsgård lijken het enorm naar hun zin te hebben in Cannes, na de enthousiaste wereldpremière van Pillion gisteravond. „Ik had alleen nog maar een vroege cut van de film op mijn iPad Mini gezien bij de nasynchronisatie”, zegt Melling. „En dan nu goddomme in Cannes, met een volle zaal die ons toejuicht!” Skarsgård glundert als we vragen naar filmster Pedro Pascal, die hem na afloop kwam omhelzen. „Pedro liep halverwege even weg toen hij in slaap dreigde te vallen”, grapt de acteur. „Maar nee, Pedro en ik gaan heel ver terug, ik ben zeer vereerd dat hij kwam.”
Een collega-journalist bekent dat hij vooraf dacht: homo-orgieën, sadomasochisme: dit wordt zo’n ‘Gaspar Noé-achtig hardcore-ding’. „En dan krijg je zoiets charmants!” Skarsgård: „Wat me zo aantrok in het script is dat de seks niet grafisch of expliciet is om kijkers te choqueren, maar om een mooi en eerlijk liefdesverhaal te vertellen. Het is grappig, maar wordt nooit slapstick.”
Eigenlijk lijkt Pillion nogal op 9½ Weeks, merk ik op. De softcore sm-hit met Mickey Rourke en Kim Basinger uit 1986, maar nu met gay bikers. „O Harry, dan ben jij Kim Basinger!”, zegt Skarsgård. „Qua plot: zeker, dat is zo. Maar in termen van seks mikten we zo’n beetje op het omgekeerde. De seks in 9½ Weeks is heel erg jaren tachtig: de choreografie is esthetisch en gestileerd, de stukjes waarin ze van positie wisselen zijn er tussenuit geknipt. Wij gingen juist voor die ongemakkelijke momenten, dat maakt het zo echt. Pillion is geil en sexy juist door die onhandigheid. Daardoor landt de humor ook.”
De scènes op de motor waren voor Skarsgård een makkie – hij heeft een motorrijbewijs. „In Los Angeles had ik twintig jaar geleden het stomme idee om mij per motor te verplaatsen. Dat is levensgevaarlijk, en bovendien: een motor is leuk bij mooi weer, maar als het regent of als je ’s nachts afgepeigerd bent, voel je je bepaald geen easy rider. Uiteindelijk kocht ik toch maar een auto en stapte ik alleen nog op de motor als ik klaarwakker was en er echt zin in had.”
Hoe ziet hij het personage Ray? Hij lijkt uit marmer gehouwen, maar verbergt een fragiel ego. Skarsgard: „Ik denk dat Ray iets verdringt, ook voor zichzelf. Daarom bewaakt hij zo scherp de grenzen van wat hij wil en niet wil. Die grenzen zijn overduidelijk: take it or leave it. Maar het is nogal defensief. Kom niet te dichtbij.”
Dat blijkt als Rays relatie met Colin zich verdiept en er tedere, romantische komedie in de film sluipt. Skarsgård: „Een vriend die ik het script liet lezen vond Ray tegen het eind wreed of zelfs sadistisch worden. Ik zie dat anders. Voor Ray is het de enige manier om Colin een duw in de juiste richting te geven. Als in: jij zoekt iets dat ik jou niet kan geven, zelfs niet één dag per week. Op zeker moment, in een toekomstige relatie, is Ray er misschien wel klaar voor. Maar nu nog niet.”
Colin heeft altijd nog zijn herinneringen. En wat voor herinneringen. Skarsgård: „Je moet je bedenken dat de beste seksscènes die de twee Harry’s, de intimiteitscoördinator en ik samen verzonnen niet eens de film hebben gehaald. Die scènes gingen echt te ver, zelfs voor Pillion. Misschien keren ze nog terug in onze uitgebreide kerstmisspecial.”
Source: NRC