Peter Claffey en Bertie Carvel | Acteurs De nieuwe Game of Thrones-spinoff A Knight of the Seven Kingdoms draait niet om het gevecht om de troon of draken, maar om een eenvoudige ridder en zijn schildknaapje. Hoofdrolspeler Peter Claffey: „Dit gaat over opkomen tegen bullebakken.”
Ridder Dunk (Peter Claffey) te paard in 'A Knight of the Seven Kingdoms'.
De enige draak in de serie A Knight of the Seven Kingdoms, is gemaakt van stof en hout. Het is een marionet in een poppentheater die enkel vuurspuwt om het publiek te vermaken. Deze nieuwste spin-off van Game of Thrones, gebaseerd op een reeks novelles van schrijver George R.R. Martin over de avonturen van een ridder en zijn schildknaap, speelt namelijk een kleine eeuw vóór de gebeurtenissen uit de originele serie, en zo’n tachtig jaar na de andere spin-off, House of the Dragon. De laatste draken zijn dan al decennia uitgestorven, en het leger van ijszombies dat de voorspelde ‘eeuwige winter’ naar het koninkrijk zal brengen, moet nog uit de dood opstaan. Het is, met andere woorden, relatief rustig in koninkrijk Westeros.
Vandaar dat de hoofdpersoon in A Knight of the Seven Kingdoms eens geen hooggeborene is, zelfs geen bastaardkind van een of andere landheer, maar een eenvoudige ridder met de evenzo eenvoudige naam Dunk. „Het is eigenlijk heel verfrissend om hem als belangrijkste personage te hebben”, zegt de Ierse acteur Peter Claffey, die Dunk speelt, in Berlijn, één dag voor de wereldpremière van de serie waarvoor de volledige cast, showrunner Ira Parker en zelfs George R.R. Martin zelf naar Duitsland zijn overgekomen. „Hij komt niet uit een hooggeplaatste familie, maar is gewoon een ridder die zijn weg probeert te vinden in Westeros zonder politieke macht.”
A Knight of the Seven Kingdoms is dan ook een heel ander soort Game of Thrones-serie dan we tot nu toe gewend zijn. Hier is weinig politiek gekonkel, broedermoord en bloedwraak. De afleveringen duren maar een half uurtje, en de toon is vele malen luchtiger en humoristischer. Dunk is een reus van een man die regelmatig zijn hoofd stoot aan de lage middeleeuwse deurposten, of op belangrijke momenten de verkeerde dingen zegt. „Het is niet zo dat we de komedie er heel dik bovenop leggen”, zegt Claffey. „Er zijn nog steeds serieus dramatische scènes zoals in Game of Thrones. Alleen in plaats van na een confrontatie trots weg te lopen, zal Dunk de kamer verlaten en per ongeluk de verkeerde kant opgaan, om dan ongemakkelijk en sorry zeggend weer om te moeten keren.”
De humor komt volgens de acteur niet alleen uit Dunks onhandigheid, maar ook uit zijn status in de maatschappij, en van de mensen tot wie hij zich verhoudt. „Er is iets inherent komisch aan plattelandslui en eenvoudiger volk. Ik kom zelf uit Ierland en daar maakt het niet uit hoe succesvol je bent, mensen zullen je altijd op de hak nemen. Dat is wat deze serie ook heeft, het soort humor dat je niet treft bij de hooggeborene in [machtszetel] de Red Keep.”
Dunk, of Ser Duncan the Tall zoals hij zichzelf doopt, is van alle personages van George R.R. Martin wellicht de zachtaardigste. Hij praat met zijn paarden alsof ze hem kunnen verstaan. En als hij op weg naar een toernooi een – zo denkt hij – weesjongetje ontmoet met een kaal hoofd en de naam Egg (Dexter Sol Ansell), neemt hij hem onder zijn vleugels. De scènes tussen de boomlange man en het kleine jongetje – de ontzettend innemende Ansell was negen jaar toen het eerste seizoen werd opgenomen – zijn de warmste en vaak grappigste van de serie.
Nu is het niet zo dat A Knight of the Seven Kingdoms volledig gevrijwaard is van de inmiddels zo bekende familienamen uit Game of Thrones. Dunk en Egg komen leden van de huizen Beesbury, Tyrell, Tully en Baratheon tegen op het toernooi. En ook de heersende adel Targaryen participeert in de ridderspelen. Al zijn ze zonder hun draken inmiddels een stuk minder oppermachtig. Dat maakt de Targaryens in A Knight of the Seven Kingdoms, op een enkeling na, een stuk vriendelijker en menselijker dan we gewend zijn. „Deze familie staat bekend om hun draconische genadeloosheid, hun reptielenwreedheid”, merkt acteur Bertie Carvel op, die kroonprins Baelor Targaryen speelt. „Maar hoe bestuur je een koninkrijk wanneer je grip op de macht fragiel is, en je niet meer de kracht hebt die je ooit genoot? Regeer je door angst, of met gerechtigheid of vriendelijkheid?”
Juist dat element maakt de nieuwe Game of Thrones-serie, volgens de Britse acteur, relevant voor onze wereld: „We hebben Westeros leren kennen als hard en cynisch. Een plek van koud ijzer, regen en geharde modder”, zegt hij met zachte stem. „Maar dit verhaal vraagt of er in die wereld ook plek is voor goedheid. Doen mensen het juiste als het erop aankomt, of laten ze zich intimideren door pestkoppen? Ik ben persoonlijk blij met het antwoord dat de serie geeft.”
Carvel weet dat het „slechts een tv-serie is”, een avonturenverhaal over een ridder en zijn schildknaap, toch hoopt de acteur dat kijkers het geheel ook als kunst kunnen beschouwen. „Want als je het ziet als kunst, dan kan het je ook iets vertellen. Ik wil er niet te hooghartig over doen, maar wat mij betreft is het zo klaar als een klontje dat dit gaat over opkomen tegen bullebakken.”
De acteur die inmiddels bijna 49 jaar is, zegt te weten hoe makkelijk het is om cynisch te worden van de wereld om ons heen. „Juist daarom zijn verhalen die ons eraan herinneren dat dingen als eer, waarheid en gerechtigheid er wel toe doen, belangrijk.” A Knight of the Seven Kingdoms laat wat Carvel betreft zien dat het goed is om het juiste te doen. „En dat verhaal hebben we nu harder nodig dan ooit.”
A Knight of the Seven Kingdoms is nu te zien op HBO Max.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden
Source: NRC