De lezersbrieven! Over het Vrijheidsbeeld, Trumpfoto’s, een ijsberenpaadje voor Groenland, een nieuwe naam voor Amerikanen en een boycot van het WK voetbal in de Verenigde Staten.
Hoe is het mogelijk dat we in deze tijd – met de wetenschap van een hele geschiedenis vol krankzinnige leiders achter ons – de regie op het wereldtoneel laten bepalen door een man die het niet kon verdragen dat hij verkiezingen verloor en de democratie in eigen land om zeep dreigde te helpen tijdens de Capitool-bestorming?
De man die de democratie in zijn land alsnog verruilt voor een autocratie, vrouwonvriendelijk is, machtsmisbruik als zijn beste vriend beschouwd, veroordeeld is voor fraude, continu bewust liegt en bedriegt, persvrijheid probeert te beperken, mensen openlijk beledigd voor de camera’s van de hele wereld, zijn familie verrijkt met miljarden, zich van internationaal recht niets aantrekt, racistisch is en de Gestapo in zijn land nieuw leven heeft ingeblazen. Met angst en beven gaan we naar deze ‘leider’ toe om hem om een ‘aalmoes’ te vragen.
Met nog een aantal grote probleemgevallen aan de macht in onder andere Rusland, Israël en Iran, is het voor de wereldburger alleen nog te hopen dat een volledige escalatie van al het oorlogsgeweld achterwege blijft.
Harry Massier, Kropswolde
Het Vrijheidsbeeld in New York staat symbool voor de vrijheid, een van de kernwaarden van de VS, en geldt bovendien als teken van verwelkoming voor iedereen: terugkerende Amerikanen, gasten en immigranten. Kennelijk hebben Trump en zijn kornuiten hier lak aan. Dus meneer Macron, haal dat beeld dat Frankrijk ooit cadeau deed aan de VS, terug.
Jeanet Kuiper, Eindhoven
Mensen klagen, onder meer in de brievenrubriek, dat er teveel Trumpfoto’s in de krant staan. Persoonlijk ben ik dol op Trumpfoto’s, mits deze actueel zijn. Op iedere volgende foto zie je de vermoeidheid en het chagrijn van Trump toenemen, de branie afnemen.
Na een recente bespreking met Netanyahu, toont de Israëliër zich tevreden als een spinnende poes en ziet Trump eruit alsof zijn laatste oortje versnoept is. De foto waarop hij te zien is bij het in ontvangst nemen van zijn tweedehands Nobelvredesprijs, is ook onbetaalbaar. Blijf ze publiceren, deze prachtige portretten!
Maria Rademaker, Leiden
Niemand schijnt te willen begrijpen waarom Trump zo fanatiek achter Groenland aanzit. Omdat niemand er aan moet denken. Trump wil uit de Navo, liever vandaag dan morgen. Hij heeft snel geld nodig voor de steeds legere portemonnee van zijn MAGA-kiezers, maar hij wil Groenland niet onbeschermd achterlaten ten prooi aan Rusland of China.
Hij wil alleenheerschappij in het Arctisch gebied en dat houdt in dat hij Groenland moet hebben. Dus kan hij pas uit de Navo mèt het Deense eiland in zijn binnenzak. Aan Europa de schier onmogelijke taak om de Navo te redden door Groenland uit de klauwen van Trump te houden.
Maar Trump heeft haast, hij moet scoren voor de midterms. Desnoods annexeert hij Groenland, dat hij al als zijn eigendom beschouwt, met zijn strafheffingen voor Europese landen die militairen stuurden. Het is een verloren zaak. Niet voor niets predikt Rutte al maanden het para bellum. Hij bereidt ons voor op een leven met een onthoofde alliantie: oorlog.
Rosalie van Woerkom, Vogelenzang
Ongeveer 125 jaar geleden is Guantánamo Bay (Cuba) voor eeuwig verpacht aan de VS. Een lap grond van maar liefst 117 km2. Een soortgelijke constructie zou toepasbaar kunnen zijn in de kwestie Groenland. Over de afmetingen zal uiteraard nader moeten worden onderhandeld, daarna kan iedereen zonder gezichtsverlies zijn eigen succes naar buiten brengen.
Wim Everwijn, Capelle aan den IJssel
‘Met een imperialistische despoot is Amerika op zijn 250ste verjaardag terug bij af’, aldus ‘Amerika-deskundigen’. Wij in Nederland noemen de inwoners van de Verenigde Staten vaak simpelweg Amerikanen. Op zichzelf is dat juist, maar daarmee stellen we de VS ook vaak gelijk aan Amerika en dat is niet juist. In Noord- en Zuid-Amerika wonen ruim een miljard mensen, in de VS zo’n 350 miljoen.
De imperialistische despoot wordt in zijn streven geholpen door iedereen die de Verenigde Staten van Amerika maar steeds Amerika blijft noemen. Dat is vooral gemakzucht. Laten we de inwoners van de Verenigde Staten gewoon VS-burgers of VS-ers noemen. Dan doet het ook geen onrecht aan alle andere Amerikanen.
Henk van Valen, Tilburg
In de column van Bert Wagendorp over een boycot van het WK voetbal in de Verenigde Staten (‘Flikker die kutamerikanen uit de Navo en boycot dat WK voetbal van ze, komende zomer’) wordt een vergelijking gemaakt met de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Die vergelijking wringt.
Wat Berlijn 1936 moreel laakbaar maakt, is in belangrijke mate een oordeel achteraf. Het naziregime maskeerde in de aanloop naar de Spelen bewust zijn antisemitische en repressieve politiek om het buitenland te misleiden. De volledige gruwel van Adolf Hitlers dictatuur werd pas later zichtbaar.
Hoewel er kritische stemmen waren, werd een principiële boycot in Nederland nauwelijks serieus overwogen. Dat de discussie hier grotendeels draaide om de vraag of sporters bij de opening van de Spelen in het Berlijnse stadion de Hitlergroet moesten brengen, zegt veel over hoe onvolledig het regime toen werd doorzien.
Bij Donald Trump en de vraag naar een boycot van het WK voetbal, ligt dit fundamenteel anders. Zijn autoritaire, antidemocratische en polariserende politiek is geen kwestie van retrospectief inzicht, maar van dagelijkse openbaarheid. Trump verhult niets; hij etaleert zijn minachting voor instituties, minderheden en de rechtsstaat in real time.
Juist daarom is de historische analogie misleidend. Wie vandaag een WK onder Trump legitimeert, doet dat niet uit onwetendheid, maar met open ogen. Dat is geen herhaling van 1936, maar een moreel andere – en zwaardere – verantwoordelijkheid.
Rien Klaassen, Rotterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant