Beroepsfotografen en burgers documenteren wat er momenteel in steden in Minnesota gebeurt. De aanwezigheid van camera’s lijkt de agressieve immigratiepolitie alleen maar volhardender te maken.
is schrijver en kunstjournalist
Een tankstation in Saint Paul, Minnesota, 11 januari 2026. Een paar tellen nadat ICE-agenten het raam van deze man hebben ingeslagen (hij heeft geen identiteitsbewijs bij zich), trekken ze hem uit de auto.
Ook daar maakt Scott Olson, werkzaam voor persbureau Getty, foto’s van. De fotograaf ziet hoe de man eerst van achteren in een benauwende houdgreep wordt genomen en even later door een aantal agenten tegen het asfalt wordt gewerkt.
Er is ook bewegend beeld, het wordt gemaakt door omstanders. Met hun telefoons in de aanslag zwermen ze om de auto heen. Wanneer ICE-agenten de autobestuurder wegdragen, oogt hij bewusteloos.
De Verenigde Staten van Donald J. Trump vallen bepaald niet mee. Maar eerlijk is eerlijk: zijn presidentschap verloopt tot nu toe keurig volgens zijn van tevoren uitgestippelde, autocratische plan.
De afgelopen maanden stroomden onophoudelijk beelden en verslagen binnen van mensen die zomaar door zijn beruchte immigratiepolitie worden opgepakt en in gevangenissen gestopt, terwijl wanhopige familieleden op een muur van onwil en agressie stuiten.
Voorlopig ‘hoogtepunt’: het nieuws dat de laatste dagen uit Minnesota komt, waar het sinds de moord op Renee Good – op 7 januari in Minneapolis door een ICE-agent in haar hoofd geschoten – op zijn zachtst gezegd onrustig is. Trumps ‘oplossing’: nog meer agenten.
Zowel beroepsfotografen als burgers leggen vast wat er in grote steden als Saint Paul en Minneapolis gebeurt, waar de overheid nu lijnrecht tegenover de vrije pers en de eigen bevolking staat. ‘Aan de ouders van deze jongeman’, schreef Scott Olson dinsdag onder een van zijn foto’s op Instagram, waarop te zien is hoe een jongen van hooguit 17 wordt gearresteerd.
‘Als u zich afvraagt waarom uw zoon gisteravond niet is thuisgekomen: hij is aangehouden door immigratieagenten (…). Hij was in zijn eentje, dus er was niemand om u op de hoogte te brengen.’
De persfotograaf als onheilsbode.
Amerikanen lijken inmiddels hun telefoon als schild te gebruiken wanneer ze over straat lopen of rijden. Talloos zijn de filmpjes van ICE-agenten die intimiderend en dreigend identiteitsbewijzen eisen en soms zelfs gewelddadig worden, ook al zijn er camera’s in de buurt.
Sterker nog, daarvan lijken ze alleen maar volhardender te worden. Hun grimmigheid draagt immers bij aan wat de overheid al een tijdje uitstraalt: geen geintjes, want we komen je halen.
Een dag na de moord op Good stond Kristi Noem, de minister van Binnenlandse Veiligheid, tijdens een persconferentie achter een katheder met daarop de leus: ‘One of ours, all of yours’ (Een van ons, iedereen van jullie). Die is voor velerlei interpretatie vatbaar, maar dat de Amerikaanse regering daarmee het wij-zij-denken nog eens vergroot en bovendien vergelding en wraak lijkt te propageren, is duidelijk.
Dat niemand meer weet wie de ‘wij’ is en wie de ‘zij’, is feitelijk alleen maar handig. Het is verwarrende beeldvorming voor wie de logica zoekt, maar mega-effectief voor wie daar niet om maalt.
Intussen (in elk geval tijdens dit schrijven) bevindt Scott Olson zich nog steeds in onstuimig Minnesota. Op Instagram plaatste de fotograaf een foto van een straat met een kerk en een mooi houten huis. De lucht is blauw, maar de witte wolken zijn afkomstig van traangasprojectielen.
Vol in beeld staat een onverzettelijke ICE-agent, met volle wapenuitrusting en een gasmasker, de orde te bewaken tijdens een huisinval. Op de achtergrond steekt een onherkenbaar gemaakte demonstrant twee middelvingers omhoog. ‘Welkom in Minneapolis’, schreef Olson erbij.
Een jaar Trump. Of: hoe makkelijk de dingen aan diggelen kunnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant