Home

Een lichtpuntje in bange dagen: dirigent Jamai Loman bij ‘Maestro’

Zap Defensieminister Ruben Brekelmans was bij Buitenhof druk met merkwaardige omschrijvingen van Trumps handelen. En Jamai blijkt plotsklaps een soort homo universalis.

Zanger Jamai Loman aan het werk in dirigeercompetitie 'Maestro’.

Zaterdag ontving Nederland straf van Trump: binnenkort konden we verhoogde invoerheffingen verwachten. Aanleiding was de aankondiging van het sturen van NAVO-militairen richting Groenland. Nederland zou eerst één verkenner sturen, maar schaalde al snel op tot een verdubbeling. Joost Vullings constateerde zondagmiddag als Buitenhof-presentator dat „heel veel mensen” daar „ontzettend veel lol” over hadden gehad. Hijzelf incluis, deden zijn grinnikende ogen nogal sterk vermoeden. Maar als hij het goed had begrepen, zei hij erachteraan, ging dit Nederlandse duo slechts voor een „vóórbereiding op een oefening”. „Toch?”

Tegenover hem zat demissionair defensieminister Ruben Brekelmans. Ook hij had een wat lacherige sfeer „waargenomen”. Hij probeerde zijn lippen te pletten tot een zuinig glimlachend streepje. Duidelijk was echter dat er volgens hem volstrekt niets te lachen viel. En Vullings had bíjna gelijk: geen „vóórbereiding op een oefening”, maar „een voorbereiding op een mógelijke oefening”. (Ik stelde me voor: met de halve NAVO-armada naar Groenland, eenmaal daar een warming-up (voorbereiding) voor het kleiduivenschieten (oefening), om daarna te horen dat je je biezen weer mag pakken. Het gaat tóch niet door.)

Intrigerend was Brekelmans’ aanhoudende woordenacrobatiek om te voorkomen dat Amerika een vijand werd genoemd. De aangekondigde Trump-taks verkocht hij als het resultaat van een soort misverstand. De Amerikaanse president had de NAVO-aankondiging gewoon eventjes „verkeerd opgevat”. En hij had iets goeds „niet op die manier geïnterpreteerd”. Het maakte nieuwsgierig naar meer analyses van Brekelmans. Hoe bezag hij het buitenlandbeleid van Stalin? Was dat ook een staatshoofd dat een en ander verkeerd had geïnterpreteerd?

‘Maestro’

Gelukkig kunnen we onszelf in bange dagen laten afleiden door Jamai Loman. De zanger blijkt pardoes een natuurtalent in het leiden van een voltallig symfonieorkest. Hij doet mee aan het achtste seizoen van Maestro, waarin bekende mensen een orkest proberen te dirigeren. Het is een van de vele programma’s waarin gepoogd wordt om bekendheden in wedstrijdvorm iets te leren. Koken vinden we allang niet meer indrukwekkend, en we hebben BN’ers ook al schapen drijvend voorbij zien trekken. (Wellicht binnenkort een BN’er-divisie plus cameraploeg naar Groenland om, uiteraard in vernuftige competitiespelvorm, te helpen bij de voorbereidingen van een mógelijke militaire oefening?)

Maestro is een categorie apart. Met fotograferen (Het perfecte plaatje) of pottenbakken (Stelletje pottenbakkers) kunnen de BN’ers in eigen tijd ook nog wel aan de slag. Het lijkt me echter onwaarschijnlijk dat de kandidaten van Maestro na het programma zo nu en dan nog een symfonieorkestje zullen aanvoeren.

Je kan op het programma aanmerken dat het de indruk wekt dat je dirigeren wel even kan leren in een paar weken durende Maestro-cursus bij AvroTros. Het wekt echter evengoed de omgekeerde indruk. De eerste afleveringen draaien hoofdzakelijk om het uitselecteren en uitlachen van de BN’ers die er echt te weinig van kunnen, en wanhopig met hun armen zwaaiend het orkest kwijtraken. Gisteravond liep het vooral in de soep bij theatermaker Isabelle Kafando. Eerst breidde ze twee noten voor het einde onverwachts een einde aan Mozarts Gran Partita, de houtblazerssectie in verwarring achterlatend. Later ging het mis bij Verdi. „Dit is niet wat Verdi heeft geschreven!”, zei jurylid Dominic Seldis streng tegen Kafando, die later op de avond werd geëlimineerd.

De Negende van Beethoven

Jamai was zoals elke week de beste. Extra knap was dat hij tijdens het volgens de jury nagenoeg perfect dirigeren van het slotkoor van Beethovens negende symfonie, óók nog tijd wist te vinden om de voortdurend bijna van zijn neus glijdende bril telkens vliegensvlug recht te zetten.

En betekende het nog iets dat Jamai’s slotstuk het officiële volkslied van de Europese Unie is? Je gaat je toch afvragen wat de zanger nog meer in zijn mars heeft. Een hoofdrol in het verenigen van een verdeeld Europa? Of zit er nog een tactisch briljant krijgsheer in hem? Een beslissende rol in de bescherming van Groenland? Ik ben alvast benieuwd welke BN’er-programma’s deze kwaliteiten kunnen gaan blootleggen.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief NRC Cultuurgids

Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden

Source: NRC

Previous

Next