Home

‘Dit was natuurlijk gewoon een zakelijke transactie, ik betaalde een prijs voor haar. En toch wees niets daarop’

Nooit eerder had Dirk een escort ingehuurd of dat zelfs maar overwogen. Toen kwam hij per ongeluk op een website terecht en werd zijn nieuws­gierigheid gewekt door een tekst van een prachtige vrouw.

is journalist. Voor Volkskrant Magazine interviewt ze wekelijks mensen over liefde en relaties.

Dirk (64): ‘Ik was helemaal niet uit op een escort, maar die dag, toen ik zocht naar een restaurant waar ik ’s avonds met een vriend had afgesproken, kwam ik per abuis terecht op een Amerikaanse website die er knap gemaakt uitzag. De taal en de stijl waren niet de vorm waarmee escort­bedrijven zich doorgaans aanprijzen. Ik zag foto’s van een prachtige vrouw, maar het was haar tekst die me verleidde.

Het ging over emoties, ze schreef over de waarde van kwetsbaarheid en citeerde daarbij de Amerikaanse filosoof Martha Nussbaum. Ja, ze was een escort, maar zo voelde het geen moment. Misschien was het mijn naïviteit en onbekendheid met het begrip ‘girlfriend experience’, waarnaar escorts streven. Maar dan was dit wel een heel geraffineerde manier om haar klanten te paaien.

‘Om met haar in contact te komen, moest je eerst door een ballotage. Ze wilde niet iedereen zomaar ontmoeten. Ik moest erom glimlachen, dit maakte het nog leuker. Het contactformulier invullen betekende nog helemaal geen contact, dus wat weerhield me? Ik zag dat ze binnenkort in Vlaanderen was, waar ik woon. Seks was niet wat ik per se zocht, ik had geen fantasieën over haar naakte lichaam, ik was vooral nieuwsgierig. Wie was deze vrouw die zich alleen verkocht aan de mannen die zij uitzocht, die woonde in de VS maar familie had over de hele wereld en belangstelling had voor schilderen?

‘Ik ging die avond uit eten met die vriend in het restaurant in Brussel zonder iets over mijn mogelijke ontmoeting te vertellen, en het voorval raakte alweer een beetje op de achtergrond toen ik na een dag of vier werd benaderd door haar assistent. Ik had de sollicitatie goed doorstaan, en kon Sofia, want zo heette ze, een paar dagen later om negen uur in de ochtend ontmoeten. Ze noemde de naam van een boetiekhotel in het centrum waar ik als inwoner van de stad uiteraard nog nooit was geweest.

Gelukkig getrouwd

‘Nerveus was ik niet toen ik die ochtend wakker werd, ik hield mezelf nog altijd voor dat ik niet gedreven werd door geilheid maar door interesse. Nooit eerder had ik dit gedaan, noch overwogen. Ik ben getrouwd en ik kan zelfs zeggen gelukkig getrouwd. Maar ook tegen mijn vrouw zei ik niets. Dat zou pas mooi zijn geweest, als mijn vrouw en ik zo’n relatie hadden dat ik met haar had kunnen delen wat ik ging doen die dag, ik hoop dat dat moment ooit nog komt.

‘Ik trok een bordeauxrode broek aan met een wit hemd, een groengrijs gilet en een zwarte blazer, lang stond ik hier overigens niet bij stil. Alleen het witte hemd was een bewuste keuze voor stemmigheid. Wat me te wachten stond was immers niet alledaags. Om half negen stuurde ze een foto van haar outfit, zodat ik haar zou herkennen. Ze droeg een lange stijlvolle jurk met blauw en toevallig hetzelfde bordeaux­rood, haar schouders waren bloot. Ik was te vroeg, ze wachtte op me bij de ingang.

‘Vertrouwdheid is niet een begrip dat je onmiddellijk in verband brengt met een sekswerker, maar dat was precies wat ik voelde tijdens het korte ritje in de lift naar de eerste verdieping. Zij was de perfecte match. Ze straalde zelfvertrouwen uit toen ze meteen bij binnenkomst in de kamer haar hakken uitdeed, waarna ik weer iets langer was dan zij. Ik volgde haar voorbeeld en trok ook mijn schoenen en sokken uit. Het was een ruime kamer met een salontafel en stoelen en een bankje. Daar namen we blootsvoets plaats.

Vingertoppen

‘Ze had Vlaamse roots vertelde ze, en een man en drie kinderen van 8, 6 en 4. Ik vertelde dat ik twee kinderen heb bij twee vrouwen, we spraken over de dingen die ons bewogen, ze schilderde en aan wat ze liet zien kon ik opmaken dat ze niet zonder talent was. Ze raakte me aan met haar vingertoppen. Ik houd van handen met slanke vingers en die had zij. Eigenlijk was het toen al heel leuk, ik was volmaakt gelukkig met wat ze me gaf, op de bank in een hotelkamer met uitzicht op het Grand Place en helder ochtendlicht dat naar binnen viel.

‘Zij was iemand die ik al heel lang leek te kennen. Niet als een echtgenote, niet op die manier, niet lang als in gedeelde jaren, maar als een lief van vroeger dat je nooit meer echt bent vergeten. Op een bepaald moment ging het aanraken over in kussen, alles ging langzaam en ik weet niet of dat echt zo was of in mijn verbeelding. Zeker is dat we geen van beiden haast hadden. Ze trok het bovenstukje van haar jurk uit, haar lingerie was zwart met een kanten randje, alles even elegant, niet te expressief.

Er was geen script, iedere handeling die de vorige opvolgde, gebeurde vanzelf, het was duizelingwekkend. Haar alleen maar voelen was al genoeg, maar met iedere nieuwe stap groeide het verlangen. Haar bh ging uit, mijn witte hemd ging uit, ik voelde haar warmte toen we op bed gingen liggen.

Wildvreemde

‘Ongelofelijk hoe ik me met een wildvreemde zo op mijn gemak kon voelen. Dit was natuurlijk gewoon een zakelijke transactie, ik betaalde een prijs voor haar. En toch wees niets daarop. Hier bestond geen prijs voor. We waren verknoopt, letterlijk, tot één gemaakt.

Energie stroomde van mijn lichaam naar het hare en andersom, ik voelde mijn wangen rood worden, ik bibberde, niet uit schaamte en van de kou maar als reactie op de tinteling over mijn hele lichaam. Mijn tijd was allang om toen we na afloop loom in elkaars armen lagen. Kom, we gaan samen douchen, zei ze. En met het inzepen begon er weer iets nieuws. Een naspel zo je wilt, al is dat een te algemene term voor wat ik voelde.

‘We droogden ons af, kleedden ons aan en namen afscheid zoals we begonnen waren, in onze gedeeltelijk bordeauxrode outfits. Ik had de hele ochtend vrijgehouden, en besloot in mijn eentje koffie te gaan drinken om alles nog eens te kunnen beleven. Ik stuurde haar een foto van mijn cappuccino, en zij stuurde terug: bedankt voor deze wonderbaarlijke ontmoeting. Het was uniek en eenmalig wat er gebeurd is, een belevenis die zich niet laat herhalen. Al betrap ik me erop dat ik nog weleens op haar website kijk om te zien of ze binnenkort weer Europa aandoet.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Dirk gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.

OPROEP

Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid. Meedoen? Mail een korte -toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next