De massale demonstraties tegen het regime hebben de toorn van de machthebbers in Teheran opgewekt: honderden demonstranten zijn doodgeschoten. Iraniërs in Nederland maken zich zorgen om hun dierbaren. Drie van hen doen hun verhaal.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
‘We hebben vaker protesten en internetafsluitingen meegemaakt, maar deze demonstraties zijn anders. Kroonprins Reza Pahlavi biedt een alternatief. Zijn naam wordt massaal gescandeerd tijdens de protesten. Hij is met name populair onder Iraanse jongeren en heeft de juiste connecties in het buitenland.
‘Tegelijkertijd leef ik meer in angst voor mijn dierbaren in Iran. We zien dat het regime de protesten enorm onderdrukt. Ze schieten mensen dood. Ik ben samen met mijn moeder en zus in Nederland, maar ik heb nog familie in Iran. Ik weet dat zij de straat zijn opgegaan, onder meer in Teheran en in Zuid-Iran.
‘Voor een aantal familieleden was het de eerste keer dat ze deelnamen aan een protest. Zij voegden zich bij de demonstraties toen Pahlavi Iraniërs opriep om massaal de straten op te gaan en te vechten voor democratie. Voor Iraniërs is het momenteel simpel: thuisblijven is geen optie meer, want het regime heeft het leven onmogelijk gemaakt.
‘Ik wacht nu op berichten, maar het voelt dubbel: aan de ene kant wil ik worden geïnformeerd over de situatie, maar tegelijkertijd ben ik bang dat ik slecht nieuws ga krijgen. Dat een dierbare is omgekomen.
‘Soms zit ik op werk in een vergadering en dan merk ik dat ik tranen in mijn ogen krijg, omdat ik aan Iran denk. Het voelt nu echt alsof ik een dubbelleven leidt. Hier in Nederland lach ik met collega’s en tegelijkertijd voelt het alsof ik een masker ophoud. Gelukkig kan ik ook veel met mijn moeder en zus praten. We gaan samen naar demonstraties of wisselen elkaar af als iemand niet kan.’
‘De afgelopen vier nachten heb ik bijna geen oog dichtgedaan. Ik ben alleen maar bezig met het zoeken naar informatie over Iran op sociale media en ik bel wel honderd keer per dag naar Iran, helaas zonder resultaat. Ook alle appjes die ik stuur, blijven tot nu toe onbeantwoord. Ik voel me machteloos. Het voelt alsof ik verlamd ben door het regime, ook al leef je hier in vrijheid. Het is zorgelijk en pijnlijk om geen contact te krijgen met mijn dierbaren.
‘Ik maak me het meeste zorgen over mijn man. Hij ging twee weken geleden naar Iran, omdat zijn moeder ziek is. Donderdagavond had ik nog contact met hem. Hij zei me dat hij die dag vanuit Teheran per vliegtuig naar Turkije zou vertrekken, maar vanaf dat moment heb ik niets meer gehoord. Via de luchtvaartmaatschappij kon ik achterhalen dat zijn geplande vlucht was geannuleerd. Ik moet nu hopen dat hij veilig is.
‘Van een aantal familieleden weet ik dat ze deelnemen aan de protesten. Ik heb een nicht van 60, zij vertelde me dat ze samen met haar kinderen zou gaan demonstreren. Het laatste bericht dat ik van haar kreeg, was dat ze zei dat ze hun telefoons thuis zouden laten, omdat dat veiliger zou zijn. Ook van hen weet ik niet hoe het met ze gaat. Eén ding is zeker: als ze internet afsluiten (zoals sinds vrijdag is gebeurd red.), dan beginnen ze met de massamoorden.
‘Toch voelen deze demonstraties anders dan de voorgaande keren. Mensen uit alle lagen van de samenleving gaan de straat op. Ze willen een andere regering.
‘Dat protest heeft een gezicht gekregen met de in ballingschap verkerende kroonprins Reza Pahlavi. We weten dat de Iraanse overheid veel macht heeft en dat het volk het niet alleen kan. Dat Amerikaanse president Donald Trump zijn steun heeft uitgesproken voor de demonstranten geeft daarom hoop.’
* de naam van Layla is om veiligheidsredenen voor haar man gefingeerd, haar echte naam is bekend bij de redactie.
‘Ik ben boos, blij en verdrietig tegelijkertijd. Iedereen is ervan overtuigd dat er iets staat te gebeuren. Normaal gesproken heb ik dagelijks contact met dierbaren via Instagram, omdat dat in Iran het platform is dat het best toegankelijk is. Via stories en posts bleef ik op de hoogte van hun situatie, maar dat kan nu niet meer. Het voelt alsof ik in een lege woning ben terechtgekomen.
‘Gisteren heb ik een filmpje van mijzelf gepost op Instagram waarin ik tegen mijn dierbaren spreek, zodat ze op het moment dat er weer internet is, kunnen zien dat ik aan ze denk. Ik wilde gewoon iets doen.
‘Het laatste bericht dat ik heb ontvangen, kwam van mijn beste vriend. Dat was donderdag. Hij zei dat iedereen de straat opging. Meer weet ik nu niet. Ik heb constant zorgen, want als de autoriteiten je te pakken krijgen, kun je worden gemarteld en zelfs worden opgehangen. Toch gaan de mensen de straat op. Ze weten dat ze opgepakt of gedood kunnen worden, maar het verlangen naar het vertrek van het regime is groter dan die angst.
‘Ik ben blij dat Pahlavi en president Trump zich uitspreken. Ik woon al sinds 1996 in Nederland, maar heb nog nooit gezien dat Nederlandse media Pahlavi als mogelijke nieuwe leider van Iran presenteren. Dat Trump zegt dat hij achter het protest staat, geeft ons ook hoop.
‘Onder Iraniërs blijven de discussies over de wenselijkheid van Amerikaanse betrokkenheid wel bestaan, maar de meesten zien momenteel geen ander alternatief. Iraniërs betalen al jaren de prijs door te leven onder het regime van de ayatollahs. Zij zijn zó machtig. Het lukt het Iraanse volk niet om op eigen kracht van ze af te komen. We komen in opstand, maar we hebben buitenlandse hulp nodig. Tot nu toe hebben we ons internationaal nooit gesteund gevoeld.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant