Tijdens een emotionele zittingsweek in Rotterdam staat Mels van B. terecht voor grootschalig seksueel misbruik van minderjarige meisjes. Ouders en familieleden van slachtoffers worden geconfronteerd met huiveringwekkende details. ‘Het misbruik was voor mij niet fijn. Alleen die drang ís er gewoon.’
is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
De afgelopen vijftien maanden is Mels van B. meerdere keren overgeplaatst, vertelt hij maandagochtend tijdens de inhoudelijke behandeling van een van de grootste zedenzaken van de afgelopen jaren. In de gevangenis loopt hij gevaar, al is het volgens hem ‘nog niet fysiek’ geworden. Van B., die in de rechtbank verschijnt in een blauwe jumper met hoge kraag, zegt daarnaast suïcidaal te zijn. ‘Ik zal het ook maar gewoon vertellen’, zegt hij daarover.
Van B., een spichtige, kalende man, noemt de tenlastelegging ‘confronterend’. De details zijn inderdaad huiveringwekkend en verbijsterend. Sinds hij bij de politie het drogeren en het fysieke seksuele misbruik van achttien minderjarige meisjes heeft bekend – en het heimelijk filmen van nog eens dertien meisjes – heeft hij naar eigen zeggen ‘heel veel nagedacht over wat er is gebeurd’.
De rechtbank in Rotterdam trekt maar liefst zes dagen uit voor de behandeling van de zaak. Alleen al voor de slachtofferverklaringen staat anderhalve dag gepland, op donderdag en vrijdagochtend. Van B. legde het misbruik uitgebreid vast en de beelden die daarvan bestaan, worden in de rechtbank uitvoerig en gedetailleerd besproken.
‘Het zou kunnen dat u dat als schokkend ervaart’, waarschuwt de voorzitter van het rechtbankcollege de aanwezigen vooraf. ‘Ik wil u vragen uw reacties zo veel mogelijk bij uzelf te houden. En ik heb er alle begrip voor als u af en toe even iets gaat drinken of een rondje gaat lopen om tot uzelf te komen.’
De 46-jarige Van B., werkzaam in de ict, kende de meisjes vooral uit zijn directe omgeving: via de sportvereniging, via de (school)vriendinnen van zijn kinderen en via een camping in het Noord-Brabantse Hoeven, waar hij een seizoensplaats had voor zijn caravan. Op die locaties, en in zijn woning in Barendrecht, zou het seksueel misbruik hebben plaatsgevonden. Het ging daarbij vooral om meisjes jonger dan 12 jaar. Het merendeel van de feiten vond plaats in 2023 en 2024, maar het eerste misbruik dateert al uit 2011.
De zaak kwam aan het licht toen een van de meisjes midden in de nacht wakker werd en merkte dat haar pyjama en onderbroek waren uitgetrokken. Op de rand van het bed zag zij Van B. zitten. ‘Hij keek niet blij, terwijl hij altijd lacht’, verklaarde het meisje later tegenover de politie. Aanvankelijk vertelde Van B. de ouders, die aangifte deden, dat hun dochter een vreemde droom had gehad. Later meldde hij zich alsnog bij de politie.
Volgens zijn advocaat Anouk Heijnen kon hij het geheim niet langer voor zich houden. Het Openbaar Ministerie en de ouders van de slachtoffers zien dat anders. Zij stellen dat Van B. in het nauw was gedreven en besefte dat zijn daden aan het licht zouden komen. Wel werkte hij mee aan het politieonderzoek en ook in de rechtbank probeert hij maandag alle vragen te beantwoorden.
‘Het misbruik was voor mij niet fijn’, zegt Van B., die de hele dag kaarsrecht in zijn stoel zit en nauwelijks lijkt te bewegen. ‘Alleen die drang ís er gewoon.’ Deskundigen van het Pieter Baan Centrum concluderen dat hij hyperseksueel is, een pedofiele stoornis heeft en kampt met borderlineproblematiek. Daarnaast is er sprake van een autismespectrumstoornis. Zij adviseren de rechtbank om hem als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen.
De rechter suggereert dat de simpelste oplossing zou zijn geweest om geen logeerpartijtjes meer toe te staan. ‘Er speelde wel meer mee’, reageert Van B. ‘Ik was vroeger heel erg eenzaam, omdat niemand met me wilde spelen.’ Hij vertelt dat hij in het verleden meerdere keren op een brug heeft gestaan en aan zelfmoord heeft gedacht. ‘Ik wilde niet dat zij zich zouden voelen zoals ik me voelde. Dus als zij iemand wilden laten logeren, vond ik dat altijd goed.’
Toch moedigde hij vooral de logeerpartijtjes van zijn dochter aan, en niet die van zijn zoon. Hij drogeerde de meisjes met het slaapmiddel temazepam door hun chocomelk, cake of ijsthee, al gebeurde het soms ook zonder middelen. Vooraf nam hij de kinderen mee naar de Efteling, waarvoor hij een abonnement had, en ze mochten veel snoep eten en laat opblijven.
Een zwaar programma, vraagt de rechter zich af, zodat ze dieper zouden slapen? ‘Dat heeft bij sommigen wel meegespeeld’, antwoordt Van B. zachtjes. ‘En aan de andere kant wilde ik er ook alles aan doen om ze een leuke tijd te geven.’
Bij de bespreking van enkele misbruikgevallen krijgt Van B. het zichtbaar zwaar. Het gaat om een meisje voor wie hij naar eigen zeggen nog steeds gevoelens heeft, om de 6-jarige dochter van ‘goede vrienden’ die hij al twintig jaar kent en om het misbruik van zijn eigen dochter, toen zij nog maar enkele maanden oud was. Over dat laatste zegt hij met een hoge stem, terwijl de tranen in zijn ogen staan: ‘Ik heb daar zelf heel weinig herinneringen aan.’
Voor ouders en andere familieleden van de slachtoffers is het op de publieke tribune moeilijk om aan te zien. ‘Het ligt enorm zwaar op de maag, zeker als het om je eigen kind gaat’, zegt Bart Visser van ‘Namens de Familie’ na afloop. Hij staat vele ouders bij. ‘Van B. zegt dat hij geen echt plezier heeft beleefd aan het misbruik, maar voor ouders voelt dat anders. Zij denken: je bent er al die tijd gewoon mee doorgegaan.’
Dinsdagochtend om 9 uur gaat de zaak verder.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant