is tv-recensent van de Volkskrant.
Koning Winter liet maandag zijn melktanden zien – kom op, bij de berichtgeving over de ontwrichtende sneeuwbuitjes kan nog één cliché geen kwaad. Enorm hinderlijk voor de luchtreizigers die ‘na de kerstvakantie naar huis of op reis wilden’, aldus de operationeel directeur van Schiphol in Pauw en De Wit. ‘De collega’s liepen het vuur uit de sloffen’ om in deze ‘bijzondere winterse omstandigheden’ de vliegtuigen te de-icen. Tja, met vuur in de sloffen is de vliegverslaafde Nederlander niet geholpen, mijn medeleven heeft hij.
De directeur van de ANWB, ook te gast bij Pauw en De Wit, schetste de asfalthorror: ruim 6.000 meldingen van kaduke accu’s en ander automobielongemak, tegen 4.500 op een sneeuwloze eerste werkdag na de kerstvakantie. ‘Enorm trots’ was de directeur op haar personeel, pardon, collega’s die de extra hulpvraag pareerden: ‘Tekenend voor de ANWB dat collega’s belden om te zeggen dat ze een extra dienstje willen draaien.’ Respect voor al die automobilisten die de wachttijd voor de Wegenwacht doorstonden. En na een stroomstoot aansloten in de file.
Ha, daar was de directeur van ProRail. Hij was ‘onder de indruk van wat we voor elkaar krijgen’. Het bedrijf beheert zevenduizend wissels, waarvan vijfduizend verwarmd. Dat die verhitting geen soelaas biedt bij een flinke sneeuwbui was jammer voor de duizenden gestrande treinreizigers op Utrecht Centraal. Die staarden voor de camera van het NOS Journaal naar infoborden en slurpten van koffie en thee die de NS gratis ter beschikking hadden gesteld. Hartverwarmend.
Ergens tussen de buien door muntte een reporter de term ‘ijsplaten’, daarmee doelend op de aangekoekte sneeuw op de snelweg. Het woord was tot maandag voorbehouden aan het afbrekende ijs van Antarctica, maar vond nu zijn Hollandse pendant op de A12 bij Houten. NOS-verslaggever Marieke de Vries hield zich daar gedurig op in de berm, waar het verkeer voorbijkroop. Ze droeg een capuchon om de winterse omstandigheden te benadrukken, daarmee suggererend dat ze ook buiten de stand-uppers om, de elementen van minuut op minuut trotseerde om de sneeuwcrisis te monitoren.
De Vries was slechts één radertje in de machtige eerstelijnsmachinerie die het Journaal in stelling bracht om langs de grenzen van de Randstad het ongemak in volle omvang aan het volk te tonen. Een kwartiertje van de 25 minuten Achtuurjournaal werd eraan besteed, inclusief adviezen, vanuit een lesauto, hoe de wagen te besturen. Eén tip: níét pompend remmen. Nog een: houd afstand. Geen overbodige aanbevelingen, de weervrouw waarschuwde dat het nog ‘verraderlijk glad’ kan worden. Laaghartig verschijnsel, die sneeuw.
Alle hoop is nu gevestigd op het ‘calamiteitenmateriaal’ dat Rijkswaterstaat tegen de vermaledijde ijsplaten gaat inzetten. De Vries had de namen: ‘De Firestorm en de Lavastorm.’ Kijk, Schiphol, da’s wat anders dan vuur in de sloffen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant