Oppositieleider María Corina Machado stond al klaar om de macht in Venezuela over te nemen. Maar Donald Trump koos tot veler verrassing voor een oude bekende uit het regime-Maduro: de 56-jarige Delcy Rodríguez. Waarom?
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Ze schrijft over het Middellandse Zeegebied en migratie.
Als één vrouw zich al maandenlang warmliep om de Venezolaanse dictator Nicolás Maduro op te volgen, dan was het María Corina Machado. In 2023 won haar oppositiebeweging met ruime voorsprong de verkiezingen. Toen Maduro weigerde plaats te maken, vestigde Machado haar hoop op de Verenigde Staten.
Ze prees de Amerikaanse president Donald Trump als een ‘kampioen van de vrijheid’, praatte zijn leugens over verkiezingsfraude in de VS na, en droeg zelfs haar Nobelprijs voor de Vrede aan hem op. Ze steunde ook openlijk de militaire campagne van Trump in het Caribisch gebied.
Tevergeefs, zo bleek zaterdag. Luttele uren na de ontvoering van Maduro en zijn echtgenote naar de Verenigde Staten, gaf Trump de voorkeur aan vicepresident Delcy Rodríguez als opvolger van Maduro. Volgens Trump ontbreekt het Machado aan ‘het respect en de steun’ die nodig zijn om het land te kunnen leiden.
Dat wil zeggen: de steun van het Venezolaanse leger, van de bestuurders, van de chavistische burgemeesters en parlementsleden. Immers, Maduro mag weg zijn, zíj zitten er nog.
‘Trump betwijfelt of Edmundo González – de verkozen president van Venezuela – en María Corina Machado voldoende erkenning hebben voor een ordelijke politieke transitie, zonder een golf aan geweld en chaos waardoor Venezuela onbestuurbaar wordt’, zegt Víctor Álvarez, een Venezolaanse econoom en ex-minister onder Hugo Chávez, tegen de Spaanse krant El País.
In plaats daarvan kiest Trump dus voor Delcy Rodríguez, een vrouw rechtstreeks afkomstig uit het regime van Maduro – let wel, een regime dat de Amerikaanse president steevast heeft aangeduid als ‘illegitiem’.
Wat in de ogen van Trump voor Rodríguez pleit, is dat ze sinds 2024 minister van Olie is. Volgens The New York Times heeft ze indruk gemaakt op de entourage van Trump door haar ingrepen in de olie-industrie. Ze slaagde er de afgelopen jaren in de olieproductie op te schroeven, zelfs onder toenemende Amerikaanse sancties. Trump maakt er geen geheim van dat hij zich bemoeit met Venezuela omdat hij toegang wil tot de enorme olievoorraden van het land.
Rodríguez zelf liet zich aanvankelijk in harde bewoordingen uit over de aanval van de VS. Vanuit Caracas eiste ze de ‘onmiddellijke vrijlating’ van Maduro. ‘Er is maar één president in dit land en die heet Nicolás Maduro’, zei ze zaterdag op radio en tv. Ze benadrukte ook dat haar land ‘geen kolonie wordt van de VS’.
Maar er is ook een werkelijkheid achter de schermen. In de woorden van Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken: ‘Er zijn een heleboel redenen waarom mensen dingen op tv zeggen, vooral 15 uur of 12 uur nadat de persoon die aan het hoofd stond van een regime in de handboeien is geslagen en op weg is naar New York.’
De regering-Trump denkt dat ze de Venezolaanse interim-president zodanig onder druk kan zetten dat ze zich voegt naar de wensen van de VS. Al was het maar omdat de Amerikaanse oorlogsschepen zich nog altijd in de nabijheid van Venezuela bevinden. Een tweede militaire operatie is niet uitgesloten.
‘Weten we welke beslissingen ze (de Venezolaanse leiders, red.) gaan nemen? Nee. Maar ik weet wel één ding: als ze niet de juiste beslissingen nemen, dan hebben de Verenigde Staten tal van drukmiddelen om te garanderen dat onze belangen worden beschermd’, zei Rubio. ‘Als ze zich niet gedragen, dan komt er een tweede aanval’, expliciteerde Trump zelf. Hij richtte zich ook rechtstreeks tegen Rodríguez: ‘Het kan slechter met haar aflopen dan met Maduro.’
En inderdaad, nog voordat het weekeinde voorbij was, sloeg Rodríguez een heel andere toon aan over de Amerikaanse aanval op Venezuela. ‘We nodigen de regering van de VS uit om samen te werken, gericht op gedeelde ontwikkeling’, schreef ze zondag op sociale media. Verdwenen waren de beschuldigingen richting Washington waarin het chavismo normaal gesproken grossiert: over imperialisme, over het schenden van internationaal recht en de diefstal van grondstoffen.
Een ontvoerde president in het buitenland, en een gegijzelde president in eigen land: dat lijkt het lot van Venezuela.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant