De wekelijkse rubriek Finishpraat speelt in op actualiteit, combineert verleden met heden en haalt oude herinneringen op; kortom een verhaal voor de echte motorsportfan. In deze editie gaan we terug naar de TT Assen in 2011, toen Ben Spies zijn enige MotoGP-overwinning behaalde.
Tussen 2008 en 2015 werd de MotoGP gedomineerd door vijf grootheden: Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner, Dani Pedrosa en Marc Márquez. In deze acht seizoenen werden bijna alle races gewonnen door deze vijf iconen. Slechts twee keer in die periode wist een andere rijder een Grand Prix te winnen. In 2009 pakte Andrea Dovizioso zijn eerste MotoGP-zege, toen hij uitkwam voor Repsol Honda. Dat gebeurde op een halfnatte baan in Donington Park. Terwijl Lorenzo en Rossi ten val kwamen en Stoner de verkeerde bandenkeuze maakte, profiteerde Dovizioso optimaal.
Twee jaar later was het opnieuw raak voor een buitenstaander. Deze keer was het Ben Spies die wist te winnen, tijdens de TT van Assen. Ook deze overwinning kwam mede tot stand doordat de grote namen problemen ondervonden. Maar het was geen toeval dat Spies uitgerekend in Assen zijn enige triomf vierde. Tijdens zijn enige seizoen (2009) in het WK Superbike – waarin hij meteen wereldkampioen werd – won hij hier ook al een race. Een jaar later eindigde hij in zijn debuutjaar in de MotoGP als Tech3 Yamaha-rijder als vierde, achter Lorenzo, Pedrosa en Stoner.
Dan terug naar de TT van Assen in 2011. Het was de tijd vóór Márquez, maar met Stoner, Pedrosa, Lorenzo, Rossi en ook Marco Simoncelli. Later dat jaar zou Simoncelli tragisch om het leven komen in Maleisië. In Assen pakte hij voor de tweede keer pole position in de MotoGP – wat later zijn laatste zou blijken te zijn. Van de ‘grote vier’ waren er vooraf al twee kansloos: Pedrosa ontbrak wegens een blessure en Rossi reed destijds op de Ducati, een machine waarmee je onder normale omstandigheden geen races kon winnen. Stoner en Lorenzo – beiden titelkandidaten – bleven over. Maar dit leek ook een race te worden waarin een outsider kon verrassen, want naast pole sitter Simoncelli stond Spies verrassend op de tweede startplek.
Voor de start was er de nodige onrust. Oorspronkelijk werd de race als nat geclassificeerd, maar omdat het asfalt snel opdroogde, werd het uiteindelijk een droge race. Spies had een uitstekende start en kwam als eerste door de Haarbocht, voor Lorenzo en Simoncelli. De Yamaha’s van Spies en Lorenzo waren deze race gehuld in een speciale wit-rode kleurstelling ter ere van het 50-jarig jubileum van Yamaha in de Grand Prix-wegrace. Bij de eerste doorkomst door De Strubben vond een cruciaal moment plaats: Simoncelli ging in de aanval, schoof onderuit en nam Lorenzo mee in zijn crash. Daardoor had Spies na slechts een halve ronde al een voorsprong van twee seconden op de rest van het veld, aangevoerd door Dovizioso. Stoner kende een matige start en moest vanaf een vijfde plek naar voren zien te komen.
Spies reed een ijzersterke race en het verloop speelde hem in de kaart. De omstandigheden waren nog altijd verraderlijk. Stoner kwam snel naar de tweede plek, waarmee hij zijn voorsprong in het WK op Lorenzo zou vergroten. Die laatste had zijn Yamaha nog wel weer opgeraapt na de crash en zou uiteindelijk als zesde finishen. Maar voor Stoner was het geen goed idee om in deze tricky omstandigheden grote risico’s te nemen om Spies – die geen bedreiging vormde voor het kampioenschap en inmiddels ruim vier seconden voorsprong had – nog te achterhalen. En zo werd het de dag van Spies! De Amerikaan won de MotoGP-race van Assen. “Heel speciaal om hier op zo’n historische baan te winnen,” aldus Spies na afloop.
Het bleek achteraf zijn enige MotoGP-zege te zijn. Spies begon veelbelovend aan zijn carrière in de koningsklasse, maar kon als Yamaha-fabrieksrijder niet genoeg overtuigen. Blessureleed speelde hem bovendien parten, waardoor zijn carrière al vroeg eindigde: begin 2013, toen hij uitkwam voor Pramac Ducati, was het voorbij. Toch werd Spies in 2010 zesde en in 2011 vijfde in het wereldkampioenschap – absoluut knappe prestaties. Maar misschien had hij ook wel de pech dat hij moest racen in het tijdperk van Lorenzo, Stoner, Rossi en Pedrosa. Toch waren ruim drie seizoenen in de MotoGP en één jaar in het WK Superbike genoeg voor Spies om een blijvende indruk achter te laten. Met als kroon op zijn werk: de wereldtitel in het Superbike en die ene, memorabele MotoGP-zege in Assen.
Tot volgende week,
Asse Klein