Vakantiehuisjes waar huisdieren zijn toegestaan, zitten vol met hondenbezitters die vluchten voor het oud-en-nieuwgeknal. Van de laatste jaarwisseling zonder nationaal vuurwerkverbod verwachten ze weinig goeds, en van dat verbod overigens ook. ‘Waarschijnlijk zitten we hier volgend jaar weer.’
Op 1 januari 2025 namen Manon Schüle (26) en haar moeder een besluit: dit doen we nooit meer. De nacht ervoor hadden ze doorgebracht op de vloer in hun huis in Heerlen, samen met bordercollie Tommy, die zich trillend probeerde te verstoppen. Vooraf hadden ze de 11-jarige hond al een kalmeringsmiddel gegeven. Desondanks was het heel heftig, zegt Schüle. ‘Ook voor ons. De ramen trilden. Het geknal ging aan één stuk door. Tommy kroop onder de tafel, en dan weer achter ons.’
Daarom besloten ze de jaarwisseling dit jaar anders aan te pakken. De Limburgse staat op het terras van vakantiepark Aan Noordzee in Sint Maartenszee. Al in maart hebben ze hier, na lang zoeken, een huisje geboekt. ‘We hebben zelfs nog gebeld om er zeker van te zijn dat het vuurwerkvrij is. Toen we maandag arriveerden en het bord ‘hier geen vuurwerk’ zagen, voelden we opnieuw zo’n opluchting.’
Schüle is niet de enige vuurwerkvluchteling die dezer dagen met de hond op een vakantiepark te vinden is. Andere parken zitten er ook vol mee, zegt Roeland Klok, die samen met zijn vrouw Mirja ‘Aan Noordzee’ runt. In augustus waren hun twaalf huisjes waar huisdieren mogen komen al gereserveerd. Vorige maand besloot het stel om – bij wijze van uitzondering – tijdens de jaarwisseling ook huisdieren toe te staan in de overige 24 vakantiewoningen. Binnen de kortste keren was alles vol.
‘Gisteren liep ik over het park en het voelde als een scène uit de film Minoes. Overal waar je keek, was een hond’, zegt Klok. ‘We zijn veranderd in een hondenparadijs’, zegt zijn vrouw Mirja.
Dat vuurwerkvrije hotels, campings en vakantieparken in trek zijn, is ook de ervaring van Andrée Ludolph (66) uit Den Haag. ‘In onze straat wonen enkele mensen die heel lang sparen om uitgebreid vuurwerk af te steken – niet te geloven hoeveel herrie dat is.’
Komende oudejaarsnacht, de laatste waarin legaal vuurwerk mag worden afgestoken, belooft de climax te worden. Eentje die Ludolph haar hond niet wil aandoen. Tevergeefs zocht ze daarom afgelopen weken naar een vuurwerkvrije plek voor haar en Chica, een 6-jarige opvanghond uit Corfu. ‘Alles was volgeboekt.’
Daarom leent Ludolph vandaag een auto en viert ze oud en nieuw met een vriendin in het Noord-Hollandse Bergen. Om een uur of vier ’s nachts, ‘als het ergste hopelijk voorbij is’, keert ze terug naar Den Haag.
Een vergelijkbare oplossing bedacht Anniek de Jong (32). Samen met haar hondje Elly ‘vlucht’ ze dit jaar naar de Afsluitdijk. ‘Ik zag dat op internet. Het is een vuurwerkvrij gebied, dus ik dacht: laten we dat eens proberen.’ De Jong neemt voor zichzelf en Elly snacks mee, zoekt een parkeerplaats op en wacht daar, wellicht met gelijkgestemden, tot het vuurwerk voorbij is.
Het knallen in haar woonplaats Zaandam was de afgelopen dagen al hevig, maar oudejaarsnacht had haar hond trillend van angst moeten doorstaan. ‘Een enkele knal vindt ze niet erg’, zegt De Jong, ‘maar veel vuurwerk tegelijk maakt haar echt heel bang.’
Dat komt, zegt Fieke Offringa (61), ‘doordat bij honden het geluid veel harder binnenkomt’. Offringa is hondengedragsdeskundige en woont in het buitengebied van Zwolle. Ook daar knalt het te hard voor haar honden Cobus en Jansen. Vooral de normaal gesproken uiterst stabiele Cobus, een grote voormalige Turkse straathond, zat vorig jaar al dagen voor de jaarwisseling te piepen en te hijgen van angst. ‘Hij wist van gekkigheid niet waar hij het zoeken moest. Een medicijn om ze te kalmeren, is er niet.’
Daarom vertrok Offringa dit jaar al een paar dagen geleden naar een huisje in de Ardennen. ‘Het zit ook hier knettervol met hondenbezitters’, laat ze telefonisch weten.
Maar voor wie niet weg kan, heeft Offringa ook een advies: draai lichte klassieke muziek, geen pop of rock. ‘Zorg dat je hond zich veilig voelt. Afleiden met spelletjes helpt. Geef ze steun als ze bij je willen schuilen. En als ze in huis willen vluchten, of de tuin in: laat ze.’
Doe ook de gordijnen dicht, adviseert De Jong, die als dierenverzorger in Amsterdam bij dierenopvang DOA werkt. ‘Katten vinden het fijn als er verstopplekjes zijn. Honden moet je van tevoren afleiden, bijvoorbeeld met een snuffelmat.’ En, voegt ze toe: ‘Blijf vooral zelf rustig, dus niet met champagnekurken knallen in huis.’
Een rustige oudejaarsavond? Bij die gedachte begint Manon Schüle op vakantiepark Aan Noordzee te glimlachen. Voor het eerst in elf jaar lijkt dat te gaan lukken, zegt ze terwijl hond Tommy nieuwsgierig naar haar kijkt vanachter het raam. ‘We gaan een kaartspel spelen, rummikuppen en herhalingen van Gilmore Girls kijken, onder een dekentje.’
Ze kijkt er nu al naar uit. Waarschijnlijk, zegt ze, ‘zitten we hier volgend jaar weer’. Want erg veel vertrouwen in het vuurwerkverbod dat dan van kracht is, heeft ze niet.
Dat geldt ook voor Hilde Onis (31), die in Rotterdam-West tussen middelbare scholen vol vuurwerkliefhebbende leerlingen woont. ‘Niet de perfecte match’ met haar windhond Koos, zegt Onis met ironie. ‘Koos raakt in paniek bij elke knal en is dan met niets meer af te leiden.’ Ze verwacht volgend jaar niet veel verschil: ‘Het mag dit jaar ook al maanden niet, en toch knalt het hier al sinds oktober.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant