Home

‘Tijdelijke’ huurder wil niet vertrekken – huiseigenaar woont in fietsenhok

Een huiseigenaar probeert een huurder met drie kinderen uit zijn huis te krijgen, die hij via airbnb had binnengekregen, maar die niet wil vertrekken. Zelf woont hij nu in het fietsenhok. ‘De huurbescherming in Nederland is heel sterk.’

is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jeugdzorg en de toeslagenaffaire.

Je bezit een riante koopwoning, maar je woont zelf in het fietsenhok. De huurders, die je dacht tijdelijk onderdak te hebben gegeven, hebben het hele huis overgenomen en zijn niet bereid te vertrekken.

Dit is hoe de 80-jarige Hailu Yewdineh uit Heerhugowaard zijn situatie schetst. ‘Het lijkt of ik geen rechten heb’, zegt hij dinsdagmiddag tegen de rechter in Alkmaar. Hij oogt broos en kan zijn tranen nauwelijks bedwingen. Via een kort geding wil hij de huurders uit zijn woning laten zetten.

‘Met kinderen op straat’

Die huurders, dat zijn een vader en drie kinderen – 18, 16 en 12 jaar oud – die in april dit jaar uit Nieuw-Zeeland naar Nederland zijn overgekomen. De man – boomlang, klein baardje – is in Nederland geboren, maar is op zijn tiende geëmigreerd. Na zijn scheiding besloot hij weer terug te keren. Via airbnb huurde hij eind april een kamer voor zijn gezin bij Yewdineh. ‘Ik kan nu nergens anders heen’, zegt de man tegen de rechter. ‘Als ik hier weg moet, sta ik met mijn kinderen op straat.’

Yewdineh kwam 56 jaar geleden uit Ethiopië naar Nederland. Hij bouwde een leven op en kocht het huis met een oppervlakte van 260 vierkante meter waar het nu allemaal om draait. Nu hij op leeftijd is, verblijft hij ook graag enkele maanden per jaar in zijn geboorteland. Dan stelt hij een aantal kamers in zijn woning beschikbaar voor airbnb’ers.

Dat ging goed tot hij van doen kreeg met deze vader en zijn drie kinderen. Samen besloten ze, na enkele dagen de officiële weg te hebben bewandeld, om daarna de huur buiten de verhuursite te regelen. Zo bleef er tenminste geen commissie aan de strijkstok hangen. Volgens Yewdineh was vanaf het begin duidelijk dat hij in augustus weer naar Nederland zou komen en dat zij dan weg moesten zijn. Maar de vader betwist dit.

Geen einddatum

Aan het begin van de zitting overhandigt hij een dik pak papier aan de rechter. ‘Ik hoor zo veel leugens’, zegt de man op stevige toon – hij spreekt Nederlands, doorspekt met Engelse woorden. Zijn 18-jarige zoon zit naast hem, zijn twee minderjarige kinderen wachten op de gang. Volgens de vader is er nooit een einddatum van de huur afgesproken. ‘We mochten blijven zolang we wilden.’

Natuurlijk wil hij een eigen huis, vervolgt hij tegen de rechter. Maar het lukt hem niet iets te vinden. Nu wacht hij op de beslissing van de gemeente over zijn aangevraagde urgentie op een woning. Dat moet allemaal lukken, denkt hij, maar het duurt nog wel zeker een paar maanden.

Nu betaalt de vader 1.800 euro voor twee kamers. Maar in de afwezigheid van de huiseigenaar heeft het gezin het hele huis in gebruik genomen, onder meer door een PlayStation in de woonkamer te zetten. Toen Yewdineh in september weer in Nederland arriveerde, voelde hij zich niet meer thuis in zijn eigen huis, vertelt hij nu aan de rechter.

Nare sfeer

‘Mijn cliënt wil fatsoenlijk in zijn eigen woning gaan wonen, hij kan er niet verblijven terwijl hij de eigenaar is’, zegt zijn advocaat Frans Baars. ‘Voor 1.800 euro kan deze huurder heus wel wat vinden, maar niet zo riant als deze woning. Ondertussen is er een nare sfeer ontstaan, en heeft mijn cliënt noodgedwongen kerst elders moeten vieren dan in zijn eigen huis.’

De advocaat betoogt verder dat het hele begin van de overeenkomst via airbnb impliceert dat er sprake is van tijdelijke huur. Maar de rechter weet niet zeker hoe de overeenkomst nu te duiden is, aangezien er niets op papier is gesteld. ‘In Nederland geldt vergaande huurbescherming voor huurders’, zegt hij. ‘Een huurder kan niet zomaar uit zijn woning worden gezet, en helemaal niet als er ook nog minderjarige kinderen in het spel zijn.’

Yewdineh krijgt het bijna te kwaad als hij dat hoort. ‘Uit sympathie heb ik deze huurder in april een extra kamer geboden, omdat hij met drie kinderen niet op één kamer kon zitten. Hij wist al die tijd dat ik terug zou komen. En nu voelt hij zich als een vis in het water in mijn huis en maakt hij er ook nog eens alles kapot.’

De rechter doet 13 januari uitspraak.

Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next