Eind 2024 nam Collin Veijer na twee seizoenen afscheid van de Moto3, om zich op een nieuw avontuur in de Moto2 te storten. Het eerste jaar in de zeer competitieve klasse heeft hij inmiddels achter de rug, een jaar met de nodige pieken en dalen. “Ik denk dat het een rollercoaster van een seizoen is geweest”, bevestigt Veijer in een interview met Motorsport.com. “Er is veel gebeurd, er zijn goede dingen gebeurd, er zijn veel nare dingen gebeurd, maar ik denk dat we ons er redelijk hard doorheen hebben kunnen vechten.”
Veijers prestaties werden gedurende 2025 steeds beter. Zo eindigde hij in de laatste tien races acht keer in de top-tien, stelde hij in Portugal zijn eerste podiumplaats als Moto2-rijder veilig en sloot hij het jaar af met een vierde plaats in Valencia. De eerste helft van het seizoen verliep echter een stuk moeizamer, mede door de nare gebeurtenissen van afgelopen winter. Kort na de jaarwisseling overleed neefje Sid, iets wat de nodige invloed had op Veijers eerste races in de Moto2.
“Ik weet nog dat iedereen zei: ‘Wat is er mis met Collin Veijer?’ Maar er was niks mis. Ik zat er mentaal gewoon helemaal doorheen. Niks wilde me lukken, ik had nergens zin in. Alles was eigenlijk een beetje weg. Ik week een beetje van het pad af van wat ik normaal zou doen, laat ik het zo zeggen”, vertelt de 21-jarige Nederlander openhartig. Voor de start van het seizoen had hij weinig tijd om het verlies van zijn neefje te verwerken, wat ertoe leidde dat hij er mentaal niet zo goed voor stond als hij eigenlijk had gewild.
In de eerste fase van het Moto2-seizoen wilde het nog niet helemaal vlotten bij Veijer.
Foto door: Gold and Goose
Vanaf de derde race van het seizoen, de GP van de Verenigde Staten, ging het op mentaal vlak weer wat beter met Veijer. “Ik denk dat het ook een beetje een samenkomen van alles eigenlijk is. Je komt in een nieuwe klasse, er is net wat ergs gebeurd in je leven. Ik denk dat alles samen gewoon één groot iets was wat bij mij eigenlijk alleen maar ophoopte in de eerste fase van het seizoen. En ik denk dat ik er vanaf Amerika echt wel overheen was, maar dat heeft wel twee, drie races geduurd.” Wat ook hielp, was dat Veijer meer over zijn emoties ging praten. “Ik praat van mezelf niet zo heel gauw over hoe ik me voel, of over hoe ik me beter zou moeten gaan voelen of iets in die richting. Maar ik heb wel gemerkt dat zodra ik erover begon te praten uiteindelijk, dat het mentaal gelijk een heel stuk beter ging dan eerst.”
Wat leed betreft bleef het voor Veijer niet bij het overlijden van zijn neefje. Enkele dagen na de Moto2-race in Frankrijk liep hij bij een crash tijdens een motocrosstraining een gebroken arm op, die hem aan de kant hield tijdens de GP’s van Groot-Brittannië en Aragón. In Italië keerde de rijder van KTM Ajo terug op de grid, maar toch heeft hij vrijwel het hele jaar last gehouden van zijn arm. “We hebben eigenlijk geen tijd gehad om mijn kracht terug te brengen naar wat het was. Dat is best wel nadelig geweest in sommige races, en vooral in Portugal was dat best wel een nadeel. Daar had ik in principe moeten winnen en dat had ook gewoon echt zeker gekund, als het maar goed was blijven gaan met de arm”, verklaart hij.
Na de zomerstop wist Veijer zijn niveau echter een stuk op te krikken. In Oostenrijk tekende hij meteen voor zijn beste resultaat tot dan toe met een achtste plaats, om in Hongarije kort achter het podium als vijfde te eindigen. Na twee zestiende plaatsen vlak voor de zomerstop leek de betere vorm uit de lucht te komen vallen, maar toeval was het niet. “Het ding is: ik wist dat ik het kon, want het zat erin. In sommige races was er gewoon een teken van dat we er gewoon bij konden zitten”, doelt Veijer op de race in Austin, waarin hij als tiende over de finish kwam. Toch besefte hij toen ook dat hij gewoon tijd nodig had om aan de Moto2 te wennen.
De Amerikaanse GP was een van de eerste lichtpunjes in het Moto2-seizoen van Collin Veijer.
Foto door: Red Bull KTM Ajo
“Ik heb hiervoor verder ook nooit echt op 600cc-motor gereden en nooit echt getraind op grotere motoren. Dus om dan in zo'n klasse te komen, uit het niets, in zo’n competitieve omgeving, dat was gewoon lastig”, vervolgt Veijer, die zijn ommekeer na de zomerstop voor elkaar kreeg door hard te werken. “En ik denk dat we in de zomerstop zo hard hebben kunnen werken. Wat in de winter gebeurd is, daar hebben mijn wintertrainingen natuurlijk best veel hinder van gehad. Na de zomerstop hebben we gewoon zo hard getraind, dat we in ieder geval wisten dat we eruit konden komen en dat we veel beter konden zijn. Ik wist dat ik het kon.”
De beloning volgde in Portugal, waar hij voor het absolute hoogtepunt van zijn debuutseizoen in de Moto2 zorgde. Op het circuit van Portimão reed hij een groot deel van de race op kop, om pas in de slotfase verslagen te worden door uiteindelijke kampioen Diogo Moreira. Helemaal als een verrassing kwam de tweede plaats echter niet. “Ik dacht dat het podium dit jaar wel mogelijk was. Het was wel het doel in ieder geval. We hebben het doel voor ogen gehad dat we zeker podium wilden gaan rijden”, zegt Veijer, die in de podiumplaatsen van voormalige Moto3-concurrenten Dani Holgado en David Alonso een bevestiging zag dat hij dat ook zou moeten kunnen.
“Ja, zeker. Ik denk dat dat zelfs best wel veel motivatie heeft gebracht om überhaupt op het podium te komen. Kijk, in Hongarije waren we al heel dichtbij. Ik denk dat we daar best wel veel motivatie uitgehaald hebben om voor die podiumplek te gaan”, vervolgt hij. “Toevallig viel alles in Portugal goed samen en waren we het hele weekend snel. In Maleisië begon het al een beetje, maar daar begonnen we ook weer op een verkeerde manier op vrijdag. Daar hadden we best wel last van. Ik denk dat we het daarom in Maleisië best wel lastig hadden, want in de race kwam ik redelijk goed terug. Maar zoals in Portugal viel alles gewoon goed samen.”
Collin Veijer viert zijn podiumplaats tijdens de Moto2-race in Portugal.
Foto door: Red Bull KTM Ajo
Dat alles samenvalt, is in een ultra competitieve klasse als de Moto2 van groot belang om vooraan mee te kunnen doen. Ook op vrijdag moet alles dus al redelijk kloppen, weet Veijer nu uit ervaring. Waar hij vooraf had verwacht dat bandenmanagement een lastig onderdeel zou worden in zijn nieuwe klasse, werd hij vooral verrast door het belang van het rechtstreeks doordringen naar Q2 op vrijdag. “Ik dacht dat bandenmanagement nog best wel lastig zou gaan worden, maar omdat ik zelf een rijder ben die niet heel erg agressief is met dat soort dingen, viel dat me nog wel redelijk mee”, stelt Veijer.
“Maar wat mij tegen is gevallen… Er is niet echt iets tegengevallen, ik denk dat het meer is dat de klasse zo ontiegelijk competitief is”, aldus Veijer, die op dat gebied weinig verandering verwacht zodra hij in 2026 opnieuw bij KTM Ajo opstapt voor zijn tweede Moto2-seizoen. “Ik denk dat ook voor volgend jaar het hetzelfde zal zijn. Ik denk niet dat je van elk raceweekend kan zeggen: dit zal weer een raceweekend zijn waar ik goed bij zit. Het ligt echt puur aan hoe je vrijdag aanvangt, denk ik. En hoe belangrijk het eigenlijk is om de vrijdag al snel te zijn.”
Zo werd 2025 niet alleen een leerjaar, maar ook een bewogen jaar voor Veijer. Door een sterke slotfase van het seizoen klom hij in het kampioenschap nog op naar de vijftiende positie. Dat is een klassering waar hij gezien het verloop van het jaar tevreden mee kan zijn. “Ja, zeker. Ik denk vooral met de eerste seizoenshelft die we gehad hebben, dat we er zeker niet over mogen klagen. Als we de tweede seizoenshelft na de zomerstop bij elkaar optellen, eindigen we volgens mij op P6 in het kampioenschap, dus ik denk dat we er zeker niet over mogen klagen.”
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport