DEN HAAG - 'U zegt steeds dat u handelde uit emotie. Maar 620 keer bellen in een paar maanden, is dat steeds uit emotie?' Mike heeft het al een paar keer aangevoerd als excuus, maar de officier van justitie vraagt het hem toch nog maar een keer. De verdachte laat een lange stilte vallen voor hij antwoord geeft. 'Merendeels. Ik was gewoon boos en verdrietig, omdat ik niks te horen kreeg.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
Mike is een wat morsige jongeman met een stoppelbaardje en een afhangende spijkerbroek. Rachel, zijn ex, zit met haar ouders schuin achter hem. Zijn nieuwe vriendin zit recht achter hem.
Begin dit jaar maakt Rachel het uit. Mike snapt niet waarom. 'Als er maar één gesprek was geweest voor duidelijkheid, dan was dit allemaal niet gebeurd', zo zegt hij nu.
Want dat het is gebeurd, bestrijdt hij niet. Die 620 keer bellen, dat klopt wel. Maar dat was omdat er nog kleding van hem bij haar lag. Die wilde hij terug. Ook wilde hij duidelijkheid over haar zwangerschap.
Hij ontkent dat hij ook familie en vrienden van Rachel heeft benaderd. 'Ik ben alleen één keer gebeld door een vriendin van haar. Ik heb dat opgenomen, dan kan u horen dat zij mij belt.'
De rechter heeft het audiobestand niet meteen paraat, maar de advocaat van Mike tovert het uit zijn laptop. Het fragment is heel zacht en er wordt niet echt duidelijk wie er met wie belt. Wel valt op dat Mike nog veel meer heeft opgenomen, ook gesprekken met de politie.
Hij heeft nog wel meer gedaan dan alleen maar bellen. Op Instagram zette hij bijvoorbeeld een filmpje met de tekst 'nog 29 dagen, en dan...' Dat verwijst naar de tijd dat zijn contactverbod met Rachel zou aflopen, want ja, dat verbod had hij al in de vorm van een zogeheten gedragsaanwijzing. Ook postte hij een filmpje waarin iemand op een auto schiet.
'Ik weet niet meer waarom ik die schietvideo heb gepost, maar het ging niet over haar', zegt Mike tegen de politierechter. Die vraagt de verdachte of hij zich voor kan stellen dat het wel bedreigend bij haar overkwam.
'Ik heb daar niet over nagedacht en het was ook niet de bedoeling. Ik ben er ook klaar mee, om het zo te zeggen.' Het duurt even, maar uiteindelijk wil Mike ook nog wel zeggen dat het hem spijt. 'Ik had het achteraf anders moeten doen.'
Rachel wil graag vertellen wat de stalking met haar heeft gedaan, hoe ze maanden in angst heeft geleefd. 'Het doet nog steeds pijn dat iemand die ik vertrouwde zo anders bleek te zijn. Het was zwaar. De controle, de angst, het niet met rust gelaten worden.'
'Ik leef al maanden met stress en spanning en het gevoel dat ik niet meer veilig ben. Het heeft mijn hele toekomst beïnvloed, hoe ik naar mensen kijk, hoe ik relaties opbouw en hoe dichtbij ik mensen laat komen.' Of ze nou echt zwanger is geweest, wordt niet duidelijk.
De officier van justitie wil van Mike weten hoe lang hij zijn nieuwe verkering al heeft, omdat zijn ervaring leert dat dat meestal het moment is dat de stalking van de oude liefde stopt. Mike wil daar niks over zeggen.
Moet Rachel zich nog zorgen maken, wil de rechter weten. De verdachte verzekert hem dat ze dat niet meer hoeft te doen. 'Ik wens haar het allerbeste, echt.'
De officier vindt de stalking bewezen, net als de overtreding van het contactverbod door het posten van de schietvideo en de tekst 'nog 29 dagen en dan...' De officier zegt: 'Dit is zo verschrikkelijk irritant en zo eng.'
'Stalkingzaken hebben vaak hetzelfde stramien. In het begin van de relatie heel veel liefde, geld, love-bombing en dan gaat dat draaien en wordt het 'schaam je diep, jij bent echt bizar', dus het zwart maken van de ander.'
Dat Mike al eens eerder is vrijgesproken van stalking van een andere ex vindt de officier toch ook wel het vermelden waard. 'Er lijkt iets aan de hand met meneer.'
Hij eist 150 uur werkstraf en zes weken voorwaardelijke cel, met een proeftijd van twee jaar. In die twee jaar moet Mike zich laten begeleiden en behandelen. Ook zou hij een contact- en locatieverbod met Rachel moeten krijgen, plus een schadevergoeding moeten betalen.
De advocaat van Mike betoogt dat de Instagram-posts geen overtreding van het contactverbod kunnen zijn, omdat die zijn geplaatst als stories. Dan zie je ze pas als je er actief op klikt, dat is niet openbaar genoeg, dus daarvan zou zijn cliënt moeten worden vrijgesproken.
Mike zelf heeft inmiddels vooral medelijden met zichzelf, zo blijkt als hij het laatste woord krijgt. 'Ik weet dat ik straf verdien, maar mijn leven hoeft niet kapot gemaakt te worden toch?'
'Wanneer houdt het op? Ik ben moe en kapot en nu moet ik me melden, enzo. Ik wil ook nog een goede toekomst creëren voor mezelf.'
De rechter is het eens met de raadsman van de verdachte dat de filmpjes op Instagram geen directe inbreuk zijn op de levenssfeer van Rachel. Daarvoor wordt Mike vrijgesproken.
Maar de telefonische stalking is voldoende bewezen en het gesprek met Rachel's vriendin is wel een overtreding van de gedragsaanwijzing.
Mike wordt veroordeeld tot een taakstraf van honderd uur en vier weken voorwaardelijke cel, met de voorwaarden dat hij zich laat behandelen en begeleiden. Ook de schadeclaim moet hij betalen, in totaal ruim 3250 euro. De twee telefoons waarmee hij Rachel stalkte, is hij kwijt.
'U heeft haar heel veel angst aangejaagd en het heeft nog steeds impact. Daarom verdient u straf. Niet om u kapot te maken, maar wel om u een signaal te geven, zodat u gaat leren op een andere manier om te gaan met uw emoties.'
Mike laat de uitspraak even indalen, terwijl achter hem Rachel en haar ouders de zaal uit gaan. Even later beent hij met ferme pas de deur uit, met zijn nieuwe vlam in zijn kielzog.
De namen van Rachel en Mike zijn gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag