DEN HAAG - 'Ik heb de beelden gezien, maar ik kan me er niks van herinneren. Ik schaam me kapot, man, dat is het eigenlijk.' Karsten wil de rechter er graag van overtuigen dat hij 'niet zo is', maar het beeld uit de supermarkt lijkt duidelijk genoeg: hij heeft een kassameisje in haar borst geknepen terwijl hij zonder te betalen naar buiten liep met blikjes bier.
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
Karsten is een boomlange vent, keurig gekapt en geschoren, maar met een zorgelijk gezicht. Hij is aangeklaagd voor twee feiten, ook nog een mishandeling, maar hij weet van beide incidenten helemaal niks meer.
De aangifte van de caissière laat weinig aan de verbeelding over. Karsten liep op een dag een supermarkt in via de zelfbedieningskassa's. Het 17-jarige meisje dat daar de controle deed sprak hem daar op aan, maar hij liep door. Even later kwam hij terug met een paar blikjes bier in zijn hand.
Toen hij zonder af te rekenen naar het poortje liep sprak het meisje hem opnieuw aan. In het voorbijgaan kneep hij haar vervolgens in haar rechterborst, zei 'dag mooie vrouw', en liep meteen door, het meisje verbouwereerd achterlatend.
'Als ik naar mezelf en mijn verleden kijk valt dit niet in mijn profiel', bezweert Karsten nu. 'Wat valt er wel in uw profiel?' Wil de rechter weten. 'Nou, dit niet, in elk geval.'
De rechter wijst op de bewakingsbeelden van de winkel, waarop is te zien dat de man zijn hand uitsteekt naar de caissière. Omdat zij op haar rug wordt gefilmd is niet precies te zien of die hand bij haar borst uitkomt, maar de rechter meent dat het wel volgt uit de verklaring van het meisje.
'Wat moet ik erover zeggen mevrouw. Ik vind het vreselijk voor dat meisje. Ik kan het me niet voorstellen, maar als het waar is, is het heel erg. Ik was zo intoxicated (onder invloed, red.), misschien was ik buiten mezelf getreden.'
Dat brengt de rechter bij de kern van het probleem: Karstens drankmisbruik. Hij drinkt weliswaar niet elke dag, maar als hij wel iets tot zich neemt dan heeft hij geen rem, zo weet hij zelf ook. En dan verdwijnen de herinneringen.
Dat is ook gebeurd bij het andere feit. Hij heeft een oudere man zijn kunstgebit uit zijn mond geslagen, omdat die in het voorbijgaan tegen hem aan liep. Dat gebeurde volgens getuigen omdat Karsten nogal wankel liep. Maar ook dit is een zwart gat.
'Als ze hier waren geweest zou ik oprecht excuus hebben aangeboden, al hadden ze dat misschien niet willen horen. En ik moet ook minder drinken.'
Hij heeft zichzelf daarom aangemeld voor een behandeling. Die is twee weken geleden begonnen. 'Ik wil het beter doen voor mijn zoontje.'
Misschien moet hij maar eens helemaal stoppen met drinken, zo oppert de rechter. Karsten is daar ontwapenend eerlijk over. 'Liefst niet. Ik wil leren hoe ik gewoon wat kan drinken als ieder normaal mens.'
De reclassering vindt een totaal alcoholverbod voor de verdachte op dit moment dan ook zinloos. 'Daar gaat hij zich toch niet aan houden.' Maar die behandeling moet hij wel volhouden, anders is de kans te groot dat het weer uit de klauwen loopt.
De officier van justitie vindt dat er ook een straf moet volgen. 'Het zijn lelijke feiten. Zij is gewoon aan het werk, en dan een jonge vrouw op zo'n manier aanraken. Dat gaat echt voorbij alle grenzen. Net als een oude man uit het niets op zijn gezicht slaan.'
De officier eist een celstraf van vier dagen, gelijk aan de tijd die Karsten al in voorarrest heeft gezeten, een taakstraf van tachtig uur en twee weken voorwaardelijke cel. Ook moet de verdachte een nieuw kunstgebit betalen voor het mannelijke slachtoffer.
De advocaat van Karsten vindt dat haar cliënt geen seksuele intentie had met zijn handbeweging, en dat hij daarom moet worden vrijgesproken van de ontuchtige handeling.
En er speelt nog iets. Na zijn aanhouding heeft de man op het politiebureau, nadat hij uit het arrestantenbusje was gestapt, zijn kaak gebroken.
Volgens de agenten omdat hij met zijn dronken kop struikelde, maar volgens de verdachte zelf omdat hij hardhandig werd geduwd. In elk geval viel hij met zijn gezicht op een stoeprand. Omdat hij geboeid was kon hij zijn val niet breken. Zo ging hij van het politiebusje meteen door een ambulance in.
'Het is echt heel lelijk', zegt de raadsvrouw, 'de hechtingen zitten er nog in. We hebben aangifte gedaan, maar ik krijg de beelden ervan niet te zien.' De advocaat vindt dat dit invloed moet hebben op Karstens straf vandaag.
De verdachte krijgt zoals gebruikelijk het laatste woord, en die gelegenheid gebruikt hij om de frustratie over zijn gebroken kaak te ventileren.
'Als het echt per ongeluk was dan komt de agent wel naar je toe en zegt hé jochie je was zo lastig, we konden je niet meer houden, maar excuses. Dat heb ik wel vaker meegemaakt. Maar dat is niet gebeurd, dus ze doen het kwaadaardig, en dat is niet rechtvaardig.'
Karsten ratelt door en wil het dan weer hebben over het winkel-incident. De rechter laat hem een paar minuten gaan, maar onderbreekt hem dan met de opmerking dat de feiten al zijn behandeld. Karsten reageert als door een adder gebeten.
'Oh, gaat dat zo? Iedereen is hier lang aan het woord en ik mag niet? De verdachte moet zijn mond houden?' De rechter protesteert 'dat zeg ik niet, gaat u verder.' Maar Karsten is er klaar mee. 'Laat ook maar, u weet het toch al beter. Ik word niet serieus genomen. Ga uw gang.'
De rechter wacht even, maar als Karsten demonstratief met zijn armen over elkaar achterover leunt begint ze aan haar uitspraak.
Ze vindt beide feiten bewezen, en ook de seksuele intentie bij het meisje. De hardhandige behandeling in het politiebureau kan ze niet meewegen, omdat de aangifte en de camerabeelden niet in het dossier zitten.
Karsten krijgt achttien dagen cel, waarvan veertien voorwaardelijk, en een taakstraf van veertig uur, plus de voorwaarde dat de man zich laat behandelen. Ook moet hij een deel van het nieuwe kunstgebit van het oudere slachtoffer betalen.
Een locatieverbod voor de winkel heeft hij al van de supermarktketen, dus daar hoeft de rechter niet nog eens wat van te vinden. En de mishandeling door de politie kan pas aan de orde komen als zijn aangifte daarvan wordt behandeld. Met dat laatste is Karsten het duidelijk niet eens. Hij beent boos naar de uitgang.
De naam van Karsten is gefingeerd.
[lees ook:undefined]
Source: Omroep West Den Haag