DEN HAAG - Nicolette van de Water is zondag in Rotterdam voor de tweede keer Nederlands kampioen boksen geworden. De Haagse won de titel in de klasse tot en met 75 kilo. Veel feestgedruis kwam er niet aan te pas. 'Ik heb het eigenlijk niet gevierd', zegt ze. 'Na afloop heb ik een kapsalon gehaald en ben ik gewoon lekker naar bed gegaan.'
Van de Water bereikte na een serie voorrondes de finale, waarin ze won van de Nijmeegse Nouhayla Lagarte. Een tegenstander die ze zelf typeert als 'een pittige dame'. Toch won de 28-jarige redelijk makkelijk en daarom kijkt ze met tevredenheid terug op haar optreden. 'Ik heb drie rondes lang de toon gezet', zegt ze. 'Alles was gecontroleerd. Ik deed niet veel, maar wat ik deed was raak. Meer hoeft het niet te zijn.'
Met haar overwinning mag de Haagse zich voor de tweede keer Nederlands kampioen noemen. Niet verkeerd voor iemand die nog maar anderhalf jaar wedstrijdbokst en in 2019 nog op het hockeyveld stond als keepster van hockeyclub Cartouche uit Leidschendam-Voorburg.
'Daar was ik een beetje de hockeytokkie', zegt ze met een knipoog. 'In ieder geval niet het typische hockeymeisje. Maar de discipline heb ik daar wel opgedaan, want ik trainde vijf keer per week.'
Toch kon ze in het hockey niet al haar energie kwijt, zeker niet nadat haar moeder overleed. 'Ik was altijd al wat agressiever, maar daarna had ik meer behoefte aan ontlading. Dat vond ik in het kickboksen. Zo is het begonnen.'
In april van dit jaar kreeg Van de Water met het overlijden van haar vader een nieuwe klap te verwerken. Al geeft ze aan juist daarom door te zijn gegaan. 'Ik was erop gebrand om de titel opnieuw binnen te slepen, voor hem.'
Het is gebleken dat de Haagse talent heeft, al is dat waarschijnlijk niet de enige oorzaak van haar snelle succes. Haar ontspannen manier van met de sport omgaan speelt ook mee.
Onder meer in de wedstrijdvoorbereiding. Die draait vooral om rust. 'Op de ochtend voor de wedstrijd ben ik met mijn hondje naar Scheveningen gegaan. Even uitwaaien, koffie drinken, helemaal tot mezelf komen.'
Van de Water stapte afgelopen zomer over naar twee bokscoaches in Rotterdam. Ed en Robbie Schipper, vader en zoon, tillen haar bokstechniek naar een hoger niveau.
Met Robbie verbetert Van de Water haar techniek. Van de Water kijkt op tegen de trainer. 'Ik leer ontzettend veel van hem. Met Ed ben ik conditioneel aan de slag gegaan. Op zondagen staan we veel op het renveld.'
Ondanks haar succes wordt Van de Water niet herkend op straat. Boksen is geen grote sport in Nederland. Een heldenonthaal en groot feest waren er dan ook niet toen ze vanuit Rotterdam terug in de Hofstad kwam.
Sterker nog, de volgende ochtend stond ze gewoon weer op de werkvloer. 'Maandagochtend gaf ik weer personal training aan jongeren', vertelt ze lachend in het radioprogramma Menno in de Middag. 'En vanmiddag sta ik op een school om meiden les te geven in weerbaarheid en emotieregulatie.'
Die werkzaamheden sluiten mooi aan op de door haar zo geliefde sport. Want regelmatig hoort ze dat mensen liever geen ruzie met haar zouden willen. Een cliché, vindt de 28-jarige. 'Boksen maakt je juist rustig. Wij moeten onze emoties en agressie juist beheersen.'
'Boksen is voor mij gecontroleerde agressie', gaat ze verder met haar relaas. 'Bij vechten reageer je sneller vanuit emotie, maar boksen draait veel meer om tactiek.'
'Het heeft ritme, het is doordacht. Je moet letten op je voetenwerk, goed inschatten wanneer je aanvalt en hoe je dat doet. Het is veel meer dan zomaar rammen. Niet voor niets is het een olympische sport.'
Boksen heeft haar geholpen beter om te gaan met haar eigen kracht, gevoel en gedachten. 'Dat heeft me echt goed gedaan. Ik kan mijn gevoel veel beter plaatsen. 'En', zegt ze beslist. 'Ik zou mijn kracht nooit buiten de ring gebruiken.'
Source: Omroep West Den Haag