De lezersbrieven! Over de oorlog in Soedan, zuurstof voor Geert Wilders, jongens/mensen, solidariteit, Sinterklaas vieren als kind van gescheiden ouders en het positieve nieuws uit Dalfsen.
Het eenzijdige ‘humanitaire bestand’ van de Rapid Support Forces (RSF) in Soedan laat vooral zien hoe weinig consequenties er staan op het misbruiken van humanitaire taal. Wie systematisch burgers plundert, executeert en verdrijft, kan blijkbaar een pauze aankondigen en verwachten dat de wereld beleefd knikt.
Dat gebrek aan urgentie creëert precies de ruimte waarin gewapende groepen humanitaire terminologie kunnen inzetten als politiek schild. Een bestand dat niet wordt erkend, gecontroleerd of gehandhaafd, verandert niets aan de veiligheid van burgers, maar wel aan het internationale narratief: het suggereert vooruitgang waar feitelijk stilstand heerst.
We zouden niet moeten reageren op woorden, maar op omstandigheden. En die zijn ondubbelzinnig: massale ontheemding, extreme schaarste en totale rechteloosheid. Wie dat negeert, laat niet alleen Soedan in de steek, maar ook het begrip ‘humanitair’ zelf.
Maartje van Meijel,
Venray
Een goede analyse over Geert Wilders die uit rancune handelt en niet met een strategie. Het wordt hoog tijd dat de media Wilders als een gewoon suffig Kamerlid gaan behandelen. Deze analyse mag voorlopig wel even de laatste zijn. Geen aandacht meer geven; ook niet als hij (kort) ondervoorzitter zal zijn. Geen tweets meer als persberichten beschouwen of als commentaar op belangrijke onderwerpen. En houd op hem een goed debater te noemen; het is vooral puberaal jennen, zuigen en dreinen. Geen zuurstof meer geven, laat dat vlammetje nu eens doven.
Pauline Heijkoop, Boskoop
Ik ben 72 jaar, gepokt en gemazeld in de tweede feministische golf, maar ik word echt veel liever toegesproken met ‘Hé jongens’ dan met ‘Hé mensen’. Jongens zijn toch veel leuker dan mensen! Wat is er mis met een ouwe jongen m/v?
Lisette Thooft, Rotterdam
In haar column refereert Marcia Luyten aan Paul Kennedy’s boek The Rise and Fall of the Great Powers. ‘Een land besteedt zijn welvaart aan investeringen, defensie of consumptie.’ Zij concludeert dat Europa vooral geconsumeerd heeft. Dat klopt en dat is een behoorlijk nauwkeurige weerspiegeling van de Europese burgers: die kiezen in ruime meerderheid bij verkiezingen voor politici die hun eigenbelang behartigen. Of het nu gaat om vluchtelingen, handel, klimaat, pensioenen of talloze andere onderwerpen: eigenbelang eerst. Helaas, wil ik daaraan toevoegen. Zal solidariteit ooit weer een breed gedragen begrip worden?
Bri Wiener, West-Terschelling
Dank voor het plaatsen van de bijdrage van India Rose Klap. De Sinterklaasreclame snijdt elke keer dat ik ‘m zie door merg en been. Triest dat een groot concern als bol.com zo onzorgvuldig omgaat met een zo kwetsbaar thema en het kind verantwoordelijk maakt voor herstel van de relatie tussen ouders.
Gertie Verbruggen, ’s-Hertogenbosch
Het opiniestuk over de reclame van bol.com, waarin een meisje haar ouders op pakjesavond nog bij elkaar krijgt voor een gezellige avond, liet me lachen. Het is een heerlijke optimistische reclame.
India Rose Klap maakt zich druk om feesten die draaien om twee niet-bestaande personen (Sint en Kerstman) en de bestaande wens van kinderen om hun ouders – al is het maar een avond – bij elkaar te zien. Een situatie die, overigens, best vaak voorkomt in mijn omgeving: gescheiden ouders die over hun eigen ego heen stappen en kerst of zelfs vakanties samen vieren. Prachtige reclame dus, die gescheiden ouders misschien eens laat nadenken.
Meer optimisme. De wereld heeft dat soort zachte boodschappen nodig.
Marlies Slegers, Ulvenhout
Dank voor het artikel over Dalfsen en de opening van het azc. Wat heerlijk om eens een positief verhaal te lezen over mensen die samen hun best willen doen, ook al gaat dat niet altijd makkelijk.
Kan er misschien een vaste rubriek komen met meer van dergelijke positieve verhalen?
Cathy van Beek, Bodegraven
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant