In Putten gaat jaren later dan gepland de eerste paal de grond in voor een nieuwe woonwijk. De juridische strijd van één omwonende die bezwaar maakte, bleef niet zonder gevolgen. ‘Voor dezelfde woning betaal ik nu 60 duizend euro meer.’
is verslaggever binnenland van de Volkskrant.
Een paar houten paaltjes in de zanderige grond aan de rand van Putten vormen de contouren van de starterswoning die Dennis de Boer in 2022 kocht. De 34-jarige installateur rekende erop dat hij dit jaar zou verhuizen, maar moet nog tot zeker 2027 geduld hebben. ‘Gelukkig zijn mijn ouders me nog niet zat.’
Na jaren vertraging gaat de bouw van de nieuwe woonwijk eindelijk beginnen. Om dat heuglijke feit niet onopgemerkt te laten passeren, heeft de bouwer alle kopers deze doordeweekse middag uitgenodigd voor een borrel. ‘Wat heeft het lang geduurd’, verzucht adviseur Johan Grift, die de toekomstige bewoners toespreekt naast een witte partytent.
Zes jaar terug ontstond het idee om woningen te ontwikkelen op dit in verval geraakte campingterrein. De gemeente was direct enthousiast, de raad stemde ermee in en maar liefst twaalfhonderd geïnteresseerden schreven zich in voor de 35 woningen. Alles verliep volgens plan. Tot één omwonende naar de rechter stapte.
De juridische strijd op verschillende fronten sleepte drie jaar voort. In april veegde de Raad van State de laatste bezwaren van tafel, ten gunste van de gemeente. Terugkijken doet Grift deze grauwe novemberdag liever niet. ‘We zijn blij dat we eindelijk van start kunnen.’
Bezwaarprocedures vormen de grootste vertraging voor nieuwbouwprojecten en zijn een doorn in het oog van gemeenten. De Puttense wethouder Ewoud ’t Jong is vanaf het begin bij het project betrokken en mag daarom vandaag het eerste ‘pand’ opleveren: een bijenhotel.
De SGP’er gebruikt het woord ‘frustrerend’ liever niet. Maar ook hij had natuurlijk liever gezien dat het sneller was gegaan, gelet op de woningnood, die ook onder de Puttense jeugd groot is. Toch vindt de wethouder het niet problematisch dat slechts één buurman de boel zo kan vertragen. Morrelen aan de rechten van omwonenden ziet hij dan ook niet zitten. ‘Je moet bezwaar kunnen maken tegen iets waarmee je het niet eens bent.’
Daar denken veel politieke partijen inmiddels anders over. Van GroenLinks-PvdA tot de PVV zijn ze ervan overtuigd dat bezwaarprocedures korter en eenvoudiger moeten, en dat wellicht het recht op bezwaar wat moet worden ingeperkt. Nu duurt het mede vanwege juridisch gesteggel gemiddeld tien jaar om een nieuwbouwproject te realiseren.
Om de voorgenomen 900 duizend nieuwe woningen op te kunnen leveren in 2030 moet een nieuw kabinet flink aan de bak. De tweede dag van de formatie stond afgelopen dinsdag dan ook in het teken van het terugdringen van het woningtekort.
D66 stelt dat het belang van woningzoekenden zwaarder moet wegen dan het eigenbelang van ‘niet in mijn achtertuin’. De partij vindt dat de Raad van State alleen nog in ‘uitzonderlijke gevallen’ mag overgaan tot het stilleggen van de bouw. De VVD belooft te gaan ‘schrappen, schrappen, schrappen’ in procedures, wil de griffierechten fors verhogen om ‘onnodige vertragingstactieken’ te ontmoedigen.
De Raad van State is overigens kritisch op het inperken van rechten en tempert de verwachting van verkorte procedures, omdat rechtbanken nu nog als ‘zeef’ fungeren. Wel geeft de hoogste bestuursrechter sinds vorig jaar voorrang aan woningbouwzaken, vanwege het grote maatschappelijke belang.
De strijd van de Puttense landgoedeigenaar nam drie jaar in beslag. Al in 2022 achtte de rechtbank Gelderland zijn bezwaren tegen de omgevingsvergunning – hij vindt woningbouw op deze schaal niet passend in het landschap – ongegrond. Een gang naar de Raad van State volgde, daar begon hij ook een nieuwe procedure om het bestemmingsplan aan te vechten. In april verloor hij de laatste slag. Geen enkele rechter gaf hem gelijk.
Wat het CDA betreft komt er een eind aan dit zogenaamde stapelen, waarvan Dennis de Boer de gevolgen ondervond. Op de plek waar straks zijn voordeur komt, vertelt hij hoe zijn eerste koopcontract alweer verlopen was toen duidelijk werd dat het project definitief kon doorgaan. Er volgde gelukkig voor hem geen nieuwe loting, omdat hij als ‘oude’ koper voorrang kreeg. Wel hing er inmiddels een nieuw prijskaartje aan vanwege gestegen bouwkosten. ‘Voor precies hetzelfde huis moet ik nu 60 duizend euro meer betalen.’
Om geld te besparen laat De Boer, die vrij handig is, het huis casco opleveren. ‘Ik blijf gewoon bij jullie eten, want geld voor een keuken heb ik niet’, zegt hij tegen zijn ouders, die zijn meegekomen om de start van de bouw te vieren.
Voor een jonge bewoner pakte de vertraging juist goed uit. Max Datema (23) betrekt een van de 21 starterswoningen die hij ten tijde van de eerste verkoopronde nog niet kon betalen, vertelt hij aan een statafel met borrelnootjes. Toen sommige kopers afhaakten, omdat het te lang ging duren, greep hij alsnog zijn kans. ‘De champagnefles ging open toen ik hoorde dat ik was ingeloot.’
Aan de procederende buurman maken de meeste kopers liever geen woorden meer vuil. ‘We verheugen ons op deze rustige, bosrijke omgeving’, zegt Vincent van Oosterhout. Al komt er binnenkort wel een zonnepark te liggen op een steenworp afstand van de wijk. ‘Maar dat zal vast niet zo’n vaart lopen. Er loopt nog een hoger beroep van iemand waarvan we inmiddels weten dat hij daar vrij vasthoudend in is.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant