DEN HAAG - 'Kun je nog één keer 'drommels, drommels, drommels' doen?' Op de meest onchristelijke tijdstippen rinkelde de telefoon. Veelal beschonken studenten aan de andere kant van de lijn die 'iets' van de Baron uit Bassie & Adriaan wilden. Paul van Gorcum draaide zijn hand er niet voor om, ook niet 34 jaar na de laatste televisieopnames als boevenbaas.
Eind maart zoekt Omroep West de Haagse acteur Paul van Gorcum - van wie vrijdag bekend is geworden dat hij op 91-jarige leeftijd is overleden - thuis op, in zijn riante herenhuis aan de rand van Oegstgeest. Hier verblijft hij enkele jaren met de vrouw waarmee hij 68 jaar was getrouwd: Lenie.
Bij binnenkomst in zijn woonvertrek valt meteen een ingelijste foto van zijn grote liefde op, provisorisch met een paar stukjes plakband vastgemaakt op een bijzettafeltje voor twee deftige fauteuils.
Spreken over zijn levensgezel Lenie doet de Haagse acteur het allerliefst. Zelfs maanden na haar dood loopt hij 's nachts nog op zijn tenen naar het toilet, om te voorkomen dat ze wakker zou worden. 'Ja, dat zit in mij.'
Enige tijd geleden, dan nog thuis in Noordwijk, begint ze heel vreemd tegen haar echtgenoot te praten. Alzheimer is de diagnose, als complicatie ontstaan door de operatie na haar afschuwelijke ongeluk op de Valkenboskade in Den Haag.
Zelfstandig wonen in Noordwijk lukt niet meer en dus verhuist het echtpaar Van Gorcum naar een vrijstaande herenwoning aan de rand van Oegstgeest. 'Zij als patiënt en ik als bewoner. Om iedere dag bij haar te zijn.' Het huis wordt met andere ouderen gedeeld.
Drie jaar later overlijdt ze daar vredig, thuis. 'Ik mis haar nog iedere seconde, maar diep in mijn hart ben ik blij dat het gebeurde. Alzheimer is geen prettige manier om afscheid van elkaar te nemen', geeft hij eerlijk toe.
Het is duidelijk, Paul van Gorcum zit tijdens het interview op zijn praatstoel. Opvallend: de kachel staat die dag in maart vol te loeien, terwijl het buiten 'korte mouwen-weer' is. Paul van Gorcum is al een tijdje ziek, maar de hitte maakt het thuis een stuk dragelijker.
Toch komt de hoogbejaarde Baron bijzonder kwiek over. Met zijn dikke biografie op schoot bladert hij door de daarin beschreven rollen. Op het toneel, bij de radio, op televisie en bij de mensen thuis, als goedheiligman.
Grote en kleine acteerwerken passeren de revue. Priester in Floris (1969), ambtenaar in Turks Fruit (1973) en pastoor in Joep Meloen (1981). Maar zijn allergrootste en bekendste rol is toch wel die van de Baron in de avonturen van Bassie & Adriaan, in de jaren tachtig en negentig.
'Dat heb ik dus gedaan en ik durf wel te zeggen met groot succes', aldus de acteur. 'Heel Nederland kent mij en iedereen spreekt mij aan op die rol.' Wist je trouwens dat de stem van Baron 1898 - de duizelingwekkende achtbaan van de Efteling - óók die van Paul van Gorcum is?
Zelfs dertig jaar na de laatste televisieopnames, gaat er geen dag voorbij of de acteur wordt aan zijn glansrol herinnerd. Op de markt, in het ziekenhuis, thuis als weer eens de telefoon gaat: overal.
'Ik heb iets van zes, zeven jaar met Bas (Bassie, red.) en Aad van Toor (Adriaan, red.) samengewerkt. Een hele leuke tijd.' Dat dronken studenten het nummer van de acteur weten te achterhalen, hem middernacht wakker bellen en vragen of hij nog één keer 'drommels, drommels drommels' wil zeggen, neemt hij op de koop toe.
De Baron breekt nog één keer een telefoon:
'Ik doe dat dan maar, anders had ik bakker moeten worden. En als ik dat goed had gedaan, hadden ze mij misschien om 0.00 uur 's nachts uit bed gebeld voor een lekker warm brood. Weet ik veel.'
Als een van zijn twee boeven zichzelf weer eens in de nesten had gewerkt, laat de Baron dat tijdens telefoongesprekken op niet mis te verstane wijze merken. Hij vloekte de halve snackbar bij elkaar, waarna de hoorn doormidden ging.
'Trouwens, zo'n telefoon - en dat mag je aan niemand vertellen - kan je niet met de handen breken. Dus die waren allemaal vooraf gezaagd. Dan greep ik die en braken ze soms op de verkeerde manier', onthult Van Gorcum.
'Dan stak er weer een stuk bakeliet in mijn vingers en moest ik met een pleister die hand buiten beeld houden. Maar ja, de kinderen vonden het prachtig. Dit soort dingen doe je voor de kinderen.'
De laatste jaren doet de Haagse duizendpoot het een stuk rustiger aan. Naar de markt, op familiebezoek of sporadisch aanschuiven op radio en televisie lukt eerst nog wel, maar de laatste maanden wordt dat moeilijker. Echt grote mediaklussen laat hij aan zich voorbij gaan.
Op een uitzondering na. Begin juli wordt in zijn woning een geluidstudio ingericht, zodat hij zijn stem kan lenen voor pretpark Bommelwereld, dat in oktober opende. 'Ja, ze zeggen dat dit mijn laatste klus is als stemacteur. Maar weet je, ik ben een doorbijter. Ze zijn nog niet van mij af.'
Source: Omroep West Den Haag