Wicked: For Good toont haarfijn aan waarom het een slecht idee was om de musicalverfilming te splitsen. Nooit slaagt de film erin om enig momentum vast te houden.
Het is altijd een risico om een film te splitsen in twee delen, zeker wanneer die film hooguit genoeg verhaal heeft voor één strakke speelfilm. Maar ja, leg dat maar eens uit aan de accountant. Want ook Wicked: For Good, het tweede en laatste deel van de verfilming van de populaire musical, zal een enorme bioscoophit worden.
Over de eerste film waren we een jaar geleden gematigd enthousiast: leuk, maar niet uitzonderlijk, langgerekt zonder de speelduur helemaal waar te maken. Maar aan het eind van Wicked was er in ieder geval die spectaculaire (tussentijdse) finale, met als klapstuk een ijzersterke vertolking van het lied Defying Gravity. O ja, dát was dus waarom Wicked, een prequel voor klassieker The Wizard of Oz, al jaren zo’n geliefde musical is.
Het opnieuw ruim twee uur durende vervolg Wicked: For Good is dat momentum vanaf de openingsminuten kwijt, en vindt het nooit meer terug. ‘Kwade heks’ Elphaba (Cynthia Erivo) is door het kwaadaardige bewind van Oz verklaard tot paria, terwijl ‘goede heks’ Glinda (Ariana Grande) een wandelende propagandamachine van het regime is geworden.
Glinda moet en zal trouwen met sympathieke prins Fiyero (Jonathan Bailey), maar die heeft zijn hart in de vorige film verloren aan Elphaba. Dat Glinda en Elphaba in het geniep eigenlijk óók nog steeds beste vriendinnen zijn, maakt de zaken alleen maar ingewikkelder.
Het verhaal van Wicked: For Good is een stuk duisterder dan in het eerste deel, met thema’s als fascisme, verraad en opoffering. En toch wil het maar niet spannend worden, ook omdat de film vrij zielloos aandoet. Het helpt ook niet dat de liedjes een stuk minder sterk zijn, waarbij het lijkt alsof al het kruit al werd verschoten met Defying Gravity. Ook de manier waarop The Wizard of Oz in het verhaal wordt verweven, voelt eerder als een geinige gimmick dan als iets dat toewerkt naar een kloppend geheel.
Erivo en Grande, die Oscarnominaties ontvingen voor hun rol in de eerste film, doen wat ze kunnen, maar worden niet geholpen door een ongestructureerd en rommelig script. Jeff Goldblum (als de weinig snuggere tovenaar van Oz) en Michelle Yeoh (als universiteitsprofessor die zich ontpopt tot een soort Goebbels) lopen opnieuw inspiratieloos rond op de automatische piloot.
Wat rest is het idee dat hier één prima musicalfilm in had gezeten, in plaats van een alleraardigst opwarmertje en een lange, grotendeels zielloze zit.
Musical
★★☆☆☆
Regie Jon M. Chu
Met Ariana Grande, Cynthia Erivo, Jonathan Bailey
138 min., in 156 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant