Na drie spannende stemronden werd dinsdag VVD’er Thom van Campen verkozen tot de nieuwe voorzitter van de Tweede Kamer. Volkskrant-lezers reageren.
Thom van Campen is gekozen tot de nieuwe Kamervoorzitter. Wie de stemmingen heeft gevolgd, heeft gezien dat in de drie stemrondes de steun voor oud-Kamervoorzitter Martin Bosma zeer stabiel was maar nauwelijks groeide. In de derde ronde werd Van Campen gekozen omdat (vrijwel) alle linkse Kamerleden hun stem aan deze VVD’er gaven.
Misschien een leermoment voor de VVD: je kunt er voor kiezen te collaboreren met extreemrechtse (soms neofascistische) bewegingen. Maar deze verkiezing laat zien dat je ook heel goed resultaat kunt boeken door samen te werken met links. En bijkomend voordeel: daarmee steun je onze democratische waarden.
Henk van de Koot, Houten
Martin Bosma heeft de afgelopen jaren als voorzitter van de Tweede Kamer op indrukwekkende wijze fatsoen geacteerd. Hiermee raakte zijn ware aard en opvattingen op de achtergrond. De echte PVV’er Bosma is die van de kopvoddentaks, de omvolking, de blanke suprematie en het slavernijmuseum als leugenparadijs.
Gelukkig is met de keuze voor Thom van Campen het echte fatsoen en de geloofwaardigheid weer teruggekeerd op de stoel van de Kamervoorzitter.
Henk de Haas, Breda
De Tweede Kamer heeft gesproken. Martin Bosma moet als Kamervoorzitter wijken voor de jonge VVD’er Thom van Campen. Je kunt rustig stellen dat Bosma het slachtoffer is geworden van een politiek spelletje, want op zijn functioneren viel weinig aan te merken. Hij vertegenwoordigt de PVV, samen met D66 de grootste partij in de Tweede Kamer.
De mensen die op de PVV stemden, staan nu helemaal met lege handen. Juist omdat de partijen met het nodige gewicht in de schaal de PVV bij voorbaat uitsloten als regeringspartner had de partij van Geert Wilders nog enigszins recht gedaan kunnen worden. De standpunten van de PVV zijn overwegend de mijne niet, maar er is geen reden om uitspraken door Bosma gedaan in het verleden op zijn huidige functioneren te betrekken. Door Bosma het voorzitterschap te misgunnen wordt geen recht gedaan aan de dominante positie die de PVV heeft in het parlement.
In zijn rol als voorzitter ontpopte Bosma zich als een persoonlijkheid die de nodige lucht bracht in de vergaderingen. Een voorzitter die bovendien gezegend is met een spitsvondige humor die bij zijn voorgangers ver te zoeken was. Natuurlijk was hij niet volmaakt. Dat hij de leus van Denk ‘From the river to the sea, Palestina will be free’ een keer pardoes liet passeren, mag hem aangerekend worden, maar daar staat wel tegenover dat hij Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren iets anders liet aantrekken toen ze provocerend in de vlag van Palestina gekleed achter het katheder ging staan.
Het voorlezen van een passend gedicht aan het begin van iedere vergadering, een grapje hier en daar, en vooral op die momenten dat de gemoederen hoog opliepen. Martin Bosma bracht relativering en vooral ook wat lucht in de verbeten debatten. Naast een stem op de partij naar keuze zou de kiezer ook zijn voorkeur moeten kunnen uitspreken voor de gewenste Tweede Kamervoorzitter. In dat geval zou Bosma ongetwijfeld als winnaar uit de bus zijn gekomen.
Jaap Pleij, Roosendaal
De verkiezing van de nieuwe Kamervoorzitter lijkt op het eerste gezicht een gewone procedure, maar wie naar de cijfers en dynamiek kijkt, ziet iets anders: een stille, bijna mathematische strategie die precies deed wat ze moest doen. En het was D66 die haar feilloos uitvoerde.
In de eerste ronde spreidde de partij haar stemmen tussen Tom van der Lee (GroenLinks-PvdA) en Thom van Campen (VVD). Dat leek aarzelend, maar was juist rationeel. Een volledige steun aan Van der Lee had het midden naar Martin Bosma (PVV) geduwd; een volledige steun aan Van Campen had progressieven vervreemd.
Beide scenario’s hadden geleid tot dezelfde ongewenste uitkomst: een PVV-voorzitter. Door twee levensvatbare kandidaten in de race te houden, hield D66 alle opties open én maakte het de slechtste uitkomst statistisch onhaalbaar.
In de tweede ronde kreeg Van der Lee de steun die GL-PvdA nodig had om het proces als eerlijk te ervaren. Pas toen duidelijk werd dat de progressieve route wiskundig kansloos was, ging in de derde ronde alles naar Van Campen. Zo werd Bosma geblokkeerd en kreeg de Kamer een breed gedragen voorzitter.
Het leek alsof het vanzelf zo liep. Maar het was stille tactiek: precies timen, precies doseren, precies genoeg bewegen. Soms wordt politiek bepaald door volume. Deze keer werd zij bepaald door wiskunde.
Simon Lok, econometrist en strategisch adviseur, Amsterdam
Nu hij Kamervoorzitter af is, heeft Martin Bosma mooi de tijd om een weekendje op de hei voor de nieuwe PVV-fractie te organiseren. Gedurende de achter ons liggende periode schitterden onwaarschijnlijk vele PVV-Kamerleden, vaak zelfs de hele fractie, door afwezigheid tijdens vele Kamerdebatten.
Als voorzitter heeft hij als een van de weinige PVV’ers democratie in de Tweede Kamer aan het werk gezien, waardoor zijn partijgenoten veel van hem kunnen leren.
De fractievoorzitter kan hij beter thuis laten, anders wordt het zowel in de fractie, alsmede bij de PVV in de Kamer weer slappe hap.
Eric Freriksen, Aalten
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant