Musical Met sterkere liedjes, slimmere referenties aan ‘The Wizard of Oz’ en een echte climax, overtreft het duistere vervolg ‘Wicked: For Good’ de musicalhit van vorig jaar.
Frenemies Elphaba (links, gespeeld door Cynthia Erivo) en Glinda (Ariana Grande) in 'Wicked: For Good'.
Wicked: For Good. Regie: Jon M. Chu. Met: Cynthia Erivo, Ariana Grande, Jeff Goldblum, Jonathan Bailey. Lengte: 138 min.
Het begin van het tweede deel van monsterhit Wicked is een feest van herkenning voor liefhebbers van The Wizard of Oz (1939), de musical waarin de jonge Dorothy (Judy Garland) via een tornado terechtkomt in het land van Oz. We zien de aanleg van de beroemde ‘yellow brick road’, het pad waarop Dorothy, hondje Toto en haar aanhang vrolijk op weg gaan naar de Tovenaar van Oz. Even later in Wicked: For Good stuurt de goede heks Glinda Dorothy de yellow brick road op, hét moment waarop inspiratiebron en modern vervolg elkaar perfect treffen.
Net als in deel 1 draait het hier om frenemies Glinda en Elphaba. Elphaba verschuilt zich in het bos en valt stratenmakers aan, vooral omdat ze hun dieren – als zondebokken uit Oz verbannen – gruwelijk uitbuiten. Glinda bereidt zich voor op haar huwelijk met Fiyero, de man op wie ook Elphaba verliefd is. Bekende bijfiguren keren terug: Elphaba’s zus Nessarose, Boq, kwade genius Madame Morrible en natuurlijk de Tovenaar van Oz.
In het duistere tweede deel spelen dierenrechten, discriminatie en dictatuur opnieuw een rol, evenals trumpiaanse kwesties als nepnieuws en manipulatie van feiten – de song ‘Wonderful’ stamt uit 2003 maar is perfect toepasbaar op Trump en zijn aanhangers: „They call me Wonderful / so I am wonderful”.
Het kleurenpalet speelt met de goed-versus-kwaad-dichotomie: frisse pasteltinten voor Glinda, donkere kleuren voor Elphaba. Maar Elphaba wordt geassocieerd met de natuur, Glinda met kunstmatigheid. Ook de persoonlijkheden van beide heksen verschillen als dag en nacht. Glinda’s narcisme wordt bekrachtigd middels spiegels en weerspiegelingen, ze bevindt zich soms letterlijk in een bubbel. Elphaba is opofferingsgezind, het kwaad moet koste wat kost bestreden worden. Maar in het fraaie lied ‘No Good Deed’ komt ze tot het inzicht dat er een zekere zelfgenoegzaamheid in dat gedrag zit. Is zij toch ‘wicked’, zoals Madame Morrible en de Tovenaar van Oz hun goedgelovige onderdanen doen geloven?
De stijl van regisseur Jon M. Chu is soms wat hyperactief; de camera beweegt veel en de montage is dynamisch. Het dictum van de beroemde filmmusicalster Fred Astaire, „Of de camera gaat dansen, of ik ga dansen”, is aan hem niet besteed. Maar er zijn verkwikkende rustpunten, vrijwel altijd wanneer de emoties hoog oplopen. Een goed voorbeeld is het speciaal voor de film geschreven ‘No Place Like Home’ en Elphaba’s ontroerende liefdesduet met Fiyero: ‘As Long As You’re Mine’.
Door de slimme verweving van elementen uit The Wizard of Oz, sterkere liedjes en het toewerken naar een echte climax is Wicked: For Good beter dan de eerste film. Zal de opbrengst – wereldwijd 750 miljoen dollar – dan ook hoger zijn?
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC