Ruim zestig medewerkers zijn ontstemd over de keuze van het Concertgebouw om alsnog een podium te bieden aan de omstreden Israëlische voorzanger Shai Abramson. In een brief die ze maandag aan de directie stuurden, eisen ze opheldering.
is verslaggever van de Volkskrant.
De medewerkers verbazen zich erover dat het standpunt van de directie over de komst van Abramson de afgelopen weken ‘met 180 graden is gedraaid’, zeggen twee ondertekenaars van de brief tegen de Volkskrant. Ze wijten dit aan ‘een sterke lobby vanuit zionistische hoek’. Omdat ze officieel niet met de pers mogen spreken, willen de medewerkers anoniem blijven.
De kwestie draait om de Israëlische voorzanger Shai Abramson, die op 14 december in het Concertgebouw zal optreden ter gelegenheid van Chanoeka, een Joods feest. Abramson is omstreden omdat hij ook ‘chief cantor’ is bij de Israel Defense Forces (IDF), het Israëlische leger. Zijn eigen website vermeldt dat hij ‘de staat Israël en de IDF vertegenwoordigt, in Israël en daarbuiten’.
Aan het einde van de zomer verzocht het Concertgebouw de organisator van het concert meerdere malen om de voorzanger te vervangen. Toen de Stichting Chanukah Concert dit weigerde, besloot de directie van het Concertgebouw op 2 november het huurcontract te annuleren.
Daarop volgde felle kritiek, vooral vanuit pro-Israëlische organisaties. Er kwamen oproepen het Concertgebouw te boycotten, bedrijven werd gevraagd hun sponsorbijdrage op te schorten en de Israëlische regering sprak schande van het besluit. Na gesprekken met de organisator besloot het Concertgebouw vorige week alsnog twee optredens van Abramson toe te staan, maar dan ‘uitsluitend voor genodigden’. Dit om de toenemende spanningen in de stad de kop in te drukken.
In hun brief, waarvan de Volkskrant de inhoud kent, eisen 66 van de ruim 250 medewerkers van het Concertgebouw nu opheldering over deze draai. Hoe kan een optreden plaatsvinden dat eerder nog ‘haaks’ op de missie van het Concertgebouw stond, en waarvan de directie beweerde dat het hoe dan ook niet zou doorgaan? Wat was het verschil tussen een gewoon concert en een besloten concert? En waarom noemde de directie in geen van de statements de woorden Palestina, Palestijns, of Gaza?
Ook vragen de medewerkers zich af waarom het Centraal Joods Overleg (CJO) bemiddelde in de gesprekken tussen de Stichting Chanukah Concert en het Concertgebouw. Ze stellen dat het CJO geen neutrale bemiddelaar is, alleen al omdat het Centrum Informatie en Documentatie Israël (Cidi) erbij is aangesloten. Het Cidi liet zich de afgelopen weken op de eigen website uitermate kritisch uit over het Concertgebouw.
Bovendien wijzen de medewerkers erop dat oud-Cidi-directeur en oud-CJO-voorzitter Ronny Naftaniel de tekst schreef van een flyer die bij het Concertgebouw werd uitgedeeld, nadat het concert was geannuleerd. ‘Daarin staat dat Abramson geweerd werd omdat hij Joods of Israelisch is’, zeggen de twee medewerkers van het Concertgebouw met wie de Volkskrant sprak. ‘Dat is niet waar. Ook werd er een vergelijking gemaakt met de Tweede Wereldoorlog. Het was een lastercampagne.’
Naftaniel bevestigt desgevraagd dat hij de flyer schreef. De acties organiseerde hij ‘met gelijke geesten, met andere mensen die ook boos waren’. Noch het Cidi, noch het CJO waren betrokken bij de demonstraties, zegt hij.
In een reactie op de brief stelt de directie van het Concertgebouw te begrijpen dat medewerkers vragen hebben over de kwestie. ‘Zoals dit speelt in de maatschappij, speelt dit binnen onze organisatie. Als directie gaan we hierover met hen in gesprek zoals we dat altijd doen met onze medewerkers.’
De medewerkers van het Concertgebouw verwachten niet dat de twee concerten van Abramson nog zullen worden geannuleerd. Er is al wel protest aangekondigd. De antizionistische Joodse actiegroep Erev Rav is van plan op 14 december naar het Concertgebouw te komen. ‘Het wordt een combinatie tussen een demonstratie en een Chanoeka-ceremonie’, zegt activist Yuval Gal van Erev Rav. ‘Ik was liever bij mijn familie geweest, dan dat ik daar in de kou ga staan.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant