Het Nederlands elftal heeft zich gekwalificeerd voor het WK volgend jaar in de Verenigde Staten, Canada en Mexico. De volgende fase: loten, denken, selecteren en voetballen op het WK. En van een 7 naar minimaal een 8 met zijn allen.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Op de vraag welk cijfer bondscoach Ronald Koeman zichzelf zou geven voor de WK-kwalificatiereeks, hield hij even de adem in. Moet dat nou? Nou vooruit. De bovenmeester van het Nederlands elftal gaf zichzelf na de kwalificatie voor het WK een ruime voldoende, een 7.
Een 7 is best goed. Het kan beter. Het kan ook veel slechter. Een 7 is het vaak met Oranje, met uitschieters naar boven en beneden. Zo’n kwalificatiereeks, met vier op papier mindere tegenstanders, leent zich ook perfect voor een 7. Dat is ruim genoeg om over te gaan, in de wetenschap dat de echte beoordeling volgt op het WK in de Verenigde Staten, Canada en Mexico, van 11 juni tot 19 juli 2026.
Op het WK is een 8 nodig, en na de groepsfase misschien zelfs hoger. Op het WK hoort iedereen scherp en fit te zijn. Dan is het zaak bestand te zijn tegen de druk, tegen de hitte, tegen eenzaamheid, of tegen wat of wie dan ook. Een beetje geluk is welkom. En wat als het weer op strafschoppen aankomt, zeker nu door de uitbreiding naar 48 landen nog een knock-outronde is toegevoegd? De geschiedenis van het Nederlands elftal was veel florissanter geweest als vaker was gewonnen met strafschoppen.
De selectie is bovengemiddeld van kwaliteit, zeker qua verdedigers en middenvelders. Oranje mist een wondervoetballer in de aanval. Geen Lionel Messi, geen Kylian Mbappé of Erling Haaland, geen Lamine Yamal ook. Maar nationale ploegen zijn geen clubteams, waarin een sjeik tien van de beste dertig spelers ter wereld koopt en tegen een trainer zegt: maak hier maar wat moois van. Met landen is het zaak de kwaliteiten uit te venten en de zwakheden te maskeren. Dat is tevens een van de charmes van een WK.
Het WK bepaalt het werkelijke cijfer voor de bondscoach, en voor de spelers in feite ook, al krijgen die vaak meerdere kansen. Het WK is een ijkpunt in de geschiedenis van de sport in een land. Weet je nog, het WK voetbal van 1974, of van 1998? Tijjani Reijnders, die maandag 1-0 maakte in het laatste groepsduel met Litouwen (4-0), herinnerde zich dat hij in 2010 als jongen van blijdschap naar buiten rende na de wonderlijke zege op Brazilië in de kwartfinales. Luciano Valente was nog supporter in Qatar. Hij keek in kroegjes met vrienden naar wedstrijden. Maandag viel hij in, tussen spelers die hij drie jaar geleden bewonderde.
Kleine en grote dromen gingen samen, na het duel met de Litouwers. Virgil van Dijk sprak in een studio van de NOS met Koeman over hun bijzondere band. Koeman haalde Van Dijk van Celtic naar Southampton en maakte hem later aanvoerder van Oranje, vanwege zijn uitstraling, zijn professionaliteit en zijn klasse natuurlijk. ‘Ik had dat nooit durven dromen als jongen’, zei Van Dijk, nu 72 duels aanvoerder, meer dan wie ook.
Een paar meter verderop praatte Valente over zijn eerste, met flair gespeelde minuten, terwijl zijn familie op de tribune zat. Of hij straks mee mag, hangt af van zijn verdere ontwikkeling bij Feyenoord. Koeman werkt vanaf maart, als de ploeg weer bij elkaar komt, met een vaste groep, inclusief een paar talenten. Valente, Kees Smit en de maandag weer ingevallen spits Emmanuel Emegha behoren tot de kandidaten. Emegha toonde zijn snelheid en gretigheid, al had hij zichzelf kunnen belonen met een doelpunt.
Het zal een speciaal WK zijn, in drie immense landen, met behoorlijk tijdsverschil. Koeman voetbalde tijdens het WK van 1994 drie duels in de hitte van Orlando, midden op de dag om de kijkers in Europa te behagen. ‘Het was alsof ik op een paar zware klompen speelde.’ Eerst zien hoe de loting op 5 december uitpakt, daarna volgen twee oefenduels in maart, eentje tegen een Europees topland, eentje tegen een vertegenwoordiger uit Zuid-Amerika.
Koeman wil dat spelers in de lange aanloop ook streng zijn voor elkaar. Dat is nodig. De romp van het elftal staat al jaren. De mannen leven comfortabel en zijn vaak bevriend, het is soms lastig om elkaar te prikkelen. Van Dijk, Frenkie de Jong en Memphis Depay vormen de as. Over Depay als spits is in den lande altijd discussie, al is hij inmiddels ruimschoots topschutter aller tijden, met cijfers waar niemand omheen kan. Maar een van de hoofddoelen van de campagne moet zijn: een aanvaller die in de tweede fase van het toernooi een paar doelpunten maakt. Of het nu Depay is of een ander.
De kwaliteit van de hoekschoppen en vrije trappen van Depay liet te wensen over maandag, niet voor het eerst. Soms ergerde hij zich zichtbaar aan zichzelf. Misschien moet een ander dat eens zeggen. Zo van: laat mij maar. Elkaar zonder aanzien des persoons beoordelen, zodat het gezamenlijke cijfer straks een 8 is. Minimaal.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant