Het Nederlands elftal is officieus geplaatst voor het WK, maar de vertoning van vrijdag tegen Polen in Warschau (1-1) wekt nog geen overdreven verlangen naar het beoogde voetbalfeest in de Verenigde Staten, Canada en Mexico.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Na een bijna afstootwekkende, oersaaie eerste helft, afgesloten met een achterstand, bliezen de landen godzijdank meer leven in het duel. Inclusief een doelpunt van Memphis Depay, zijn 55ste in Oranje. De balans na vrijdag in de groep: zeven gespeeld, vijf gewonnen, twee keer gelijk, allebei de keren tegen Polen.
Drie punten meer dan Polen in de stand, alsmede een marge van dertien doelpunten, terwijl Polen maandag op Malta speelt en Nederland de Litouwers ontvangt in Amsterdam. Dat kan dus niet meer misgaan, hoewel de kwalificatie van het elftal van bondscoach Ronald Koeman nu nog geen officieel karakter mag dragen.
De remmen van het duel van de voorzichtigheid waren vooral kort na rust even los en het voetbal bood eindelijk iets dat lijkt op vermaak. Polen viel eventjes met overtuiging aan, omdat het sowieso moest winnen, en tevens indruk wilde maken op het publiek met een betrekkelijk nieuwe bondscoach, Jan Urban. Precies in die aardige fase schoten de gevaarlijk ogende aanhangers van LKS Lodz achter het Poolse doel een regen van fakkels op het veld, hetgeen voor vijf minuten onderbreking zorgde en schroeiplekken op het veld.
De vraag blijft nochtans: hoe krijg je de ziekte van Oranje uit het spel? De plaag van bijna nooit risico nemen in het spel, door al die eindeloze ballen breed en terug. Dat slordige, stroperige voetbal met rare technische tekortkomingen, met soms gebrekkige coördinatie tussen linies en individuen. Ja, het publiek floot van afkeuring als de bal van Frenkie naar Ryan ging, via Virgil en Jurriën weer terug naar Frenkie of Ryan. Dat bozige fluiten konden de Polen in het imponerende stadion Narodowy uitstekend, terwijl Nederland opbouwde in dat hemeltergende tempo. Zo moeten langzaamaanacties van ontevreden werknemers in andere sectoren ogen. Alleen staat daar geen stadion omheen.
Geen bal op doel voor rust. Geen schot. Niets. Ja, balbezit, bijna zeventig procent, maar daar krijg je niets voor. De Polen groepeerden zich op eigen speelhelft. Om het cordon te doorbreken, moet het snel, nauwkeurig en creatief. Alles ontbrak. Iemand met een ingeving? Welnee. Ze willen zo graag de vrije man tussen de linies vinden met zijn allen, maar als dan eens iemand vrijloopt, komt de bal niet. Justin Kluivert kreeg de voorkeur boven Tijjani Reijnders. Hij had gewoon geen inbreng. Depay probeerde van alles, maar oogde hopeloos traag, al werkte hij hard en maakte hij toch weer een doelpunt.
Altijd de veilige weg zoeken, nooit iemand overslaan, bijna nooit verrassing. En als het dan eens gevaarlijk kon worden, zoals in de beginfase een paar keer, was de aanname van de bal slecht, zoals twee keer bij Donyell Malen. De mogelijke kans was verkeken. Cody Gakpo is een geweldige international gebleken de laatste jaren, de uitblinker ook op de eindtoernooien, daar niet van. Elke keer hoop je dat hij op snelheid langs zijn tegenstander glipt. Maar vaak was het vrijdag: dreigen buitenom, en dan binnendoor om vast te lopen. Gelukkig deed hij dat meteen na rust beter. Buitenom en voorzetten met links. Malen raakte de bal niet goed met het hoofd, maar Depay kon alsnog scoren.
Kort voor rust was een tegengoal gevallen, ook omdat Memphis Depay de bal verspeelde op een plek waar dat echt niet kon. Polen schakelde snel om. Spits Robert Lewandowski draaide handig weg van Jurriën Timber en speelde diep op Jakub Kaminski, voor wie de weg open lag. Hij liet Bart Verbruggen kansloos, de doelman die zich na rust met een paar puike reddingen tot uitblinker profileerde.
Achterin was het ook zo onwennig bij Oranje, met Lutsharel Geertruida als vervanger van de geblesseerde Denzel Dumfries als rechtsachter. Koeman wilde Timber bij aanvoerder Virgil van Dijk in het centrum houden. Geertruida speelde een bepaald ongelukkige wedstrijd en was een bron van onrust. Linksachter was Micky van de Ven, goed voor de mooiste actie voor rust, met zo’n ren waarop hij patent heeft, ten koste van een gele kaart afgebroken door Zielinski.
In de slotfase ging Nederland voorzichtig op zoek naar de zege, waarmee het officieuze karakter van de plaatsing was ingeruild voor het predicaat officieel. Bijna eindeloos had Oranje de bal, en Ryan Gravenberch was dicht bij een treffer met een schot, maar het bleef 1-1. Maandag dan maar, tegen Litouwen. Interessant, ook met het oog op de toekomst, was het debuut van Emmanuel Emegha, spits van Racing Strasbourg, een paar minuten voor tijd. Het bleef 1-1. De klus is geklaard. Officieus dan.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant