Zara Larsson in de Amsterdamse Ziggo Dome: leuk, maar ook wat vlak en routineus. Gelukkig verscheen fan Julia ten tonele.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek.
Het leukste moment bij Zara Larsson in de volle Ziggo Dome? Dat was toch het optreden van Julia, de fan die mocht komen meedansen en resoluut haar moment greep. ‘Amsterdam, laat je likken!’, gilde ze in de microfoon, om zich daarna met overgave op de choreografie te storten. Haar naam gonsde rond, na afloop.
Dat zegt toch iets over het optreden van de Zweedse popster (27): leuk, zonnig, maar ook een beetje vlak, routineus en binnen de lijntjes. Bij Dua Lipa of Lady Gaga maak je toch iets anders mee.
Larsson won op haar 11de een tv-talentenjacht, brak rond 2012 in eigen land door en vanaf 2015 internationaal. Haar grootste hits had ze in 2017 en 2018: Lush Life en de Clean Bandit-hit Symphony, waarin ze gastzangeres is. Die nummers komen in de Ziggo Dome pas aan het eind, na anderhalf uur.
Leuke pophits heeft ze wel meer, op het nieuwe album Midnight Sun meer dan op de directe voorgangers, vol van vrolijk feminisme en empowerment. Prachtig om jonge meisjes met een zo boos mogelijke grimas Pretty Ugly te zien meeschreeuwen: ‘Have you ever seen a pretty girl get ugly like this!? Losing her shit!?’
Probleem is: bijna alles is van het zomerse soort (Eurosummer), heeft generieke synthetische beats en daar komt nog bij dat Larsson een sopraan is. Bijna alles is hoog (soms met autotune) en een beetje hyper, waardoor inwisselbaarheid en eenvormigheid loeren (en toeslaan).
Behalve dan als Larsson op een klein podium midden in de zaal haar doorbraakhit Uncover (2014) zingt, een ballad met piano en nepstrijkers, heel anders dan de rest.
Iets anders was wel even welkom, al wisten we toen natuurlijk niet dat Julia nog langs zou komen.
Pop
★★☆☆☆
12/11 Ziggo Dome, Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant