Quin Blokzijl pleitte in een opiniestuk voor meer praktisch opgeleiden in de Tweede Kamer, omdat het huidige gebrek daaraan een ‘gevaar’ voor de democratie zou zijn. Volkskrant-lezers reageren.
Het pleidooi voor meer praktisch opgeleiden in de Kamer klinkt sympathiek. Wie wil er nu geen volksvertegenwoordigers die ‘het echte leven’ kennen? Toch lijkt me dat niet de kern van het probleem. Besturen van een land is geen klussen op zaterdag: het vraagt kennis, inzicht en ervaring met complexe vraagstukken, van stikstof tot staatsbegroting.
Niemand pleit ervoor om een chirurg te vervangen door iemand die ook wel eens een snee heeft gezet of een brug te laten ontwerpen door iemand met een goed oog voor constructies. Waarom zouden we dat in de politiek anders zien?
Bovendien is het een hardnekkig misverstand dat hoogopgeleiden alleen hun eigen groep vertegenwoordigen. De grote maatschappelijke vooruitgangen voor arbeiders, boeren en burgers zijn vaak juist mede door de elite bevochten, denk aan de invoering van onderwijs, arbeidsrechten en volksgezondheid.
Dus ja, meer diversiteit in achtergrond en ervaring is welkom, maar deskundigheid is geen elitair kwaad. Laten we niet doen alsof kennis verdacht is geworden. Uiteindelijk heeft Nederland meer aan competente volksvertegenwoordigers, zie het kabinet-Schoof voor bewijs hiervan. En die waren nog hoogopgeleid ook!
Leon Stille, Bollnäs (Zweden)
De ‘diplomademocratie’ zegt alles. Dit is een gevaarlijke ontwikkeling en zal langzaam maar zeker leiden tot een revolte. De politieke versnippering zal het verloop naar een onhoudbare situatie nog versnellen. Het streven om de werkende klasse te verlichten is geslaagd. Maar het succes van onze welvaart komt als een boemerang bij ons terug. Dit is jammer maar waarschijnlijk onvermijdelijk, beschavingen gaan nu eenmaal altijd van de bodem tot de top en helaas omgekeerd evenredig.
Gerda Mulders, Terneuzen
Quin Blokzijl is niet op zijn mondje gevallen, dus op zijn klacht dat er te weinig middelbaar of ongeschoolde politici rondlopen zou ik zeggen (in navolging van Obama):’Als je het wilt veranderen, ga zelf de politiek in.’
Zijn beschrijving van de huidige situatie is correct, maar ik denk dat je niet uit dezelfde klasse hoeft te stammen om ‘het volk’ goed te kunnen vertegenwoordigen.
En wat je toch in ieder geval niet wilt, is een politiek zoals in Amerika, waar het Congres vooral vertegenwoordigd wordt door schreeuwlelijken als Marjorie Taylor Greene of Lauren Boebert, die helemaal niets bijdragen aan de verbetering van de samenleving.
Daarbij heb ik wel nog enkele opmerkingen op het stuk: de PVV is een voorbeeld van een partij die juist economisch links en cultureel rechts is, in feite de moderne versie van een arbeiderspartij. En feit is dat (contra-intuïtief) de ongelijkheid in Nederland niet toeneemt, en de veiligheid juist wél toeneemt.
Alfred Ericsson, Amsterdam
Ik mag toch hopen dat we in Nederland volksvertegenwoordigers kiezen die met hun kennis en kunde wetsontwerpen kunnen beoordelen en via amendementen kunnen verbeteren. Idem om te beoordelen of middelen juist en zo optimaal mogelijk worden aangewend. Daarom geen poffertjesbakster of buschauffeur, ook geen vaatchirurg, piloot of cv-ketelreparateur, maar iemand, die voor die baan geleerd en ervaring heeft opgedaan.
U wilt toch ook Jesse Klaver of Rob Jetten niet als piloot in het vliegtuig dat u naar uw bestemming moet brengen? Of Henri Bontenbal als uw hartchirurg?
Harry Romijn, Breda
Helaas is het zo dat in een democratie elke jandoedel gekozen kan worden in een gemeenteraad en/of Tweede Kamer. Dit zie je ook terug als je een keer bijvoorbeeld een gemeenteraadsvergadering bij zou wonen. Treurig niveau hoor.
Ik denk dat deze zware belangrijke en verantwoordelijke functies eisen, net als in het bedrijfsleven, dat er deskundigheid en kwaliteit komt te zitten. Een gedegen profielschets met een duidelijke omschrijving van taken, verantwoordelijkheden en persoonlijke vereiste vooropleiding en capaciteiten, kennis en ervaring zou zeker op zijn plaats zijn.
Als deze profielschets aanwezig zou zijn dan denk ik dat 145 van de 150 Tweede Kamerleden niet eens voor een eerst sollicitatiegesprek uitgenodigd zouden worden.
Ja, je zult wel zeggen dat dit het democratisch systeem is, maar het gaat wel langzaam maar zeker ter ziele want er is nauwelijks nog vertrouwen bij de Nederlanders (kiezers) in het huidige democratische systeem.
Als CEO van een bedrijf ben je bovendien steeds meer persoonlijk verantwoordelijk en strafrechtelijk aansprakelijk voor de gevolgen van je handelen tijdens en na je zittingsperiode. Waarom is dit bij politici niet het geval? Die treden af of nemen afscheid en laten een puinhoop achter zonder aansprakelijk gesteld te worden
Jan Peters, Oosterhout
Quin Blokzijl slaat de spijker op zijn kop met zijn opiniebijdrage. Zelf heb ik ooit bij gebrek aan werk als productiemedewerker aan de baan gestaan in een polymerenfabriek. Ik voelde me met mijn opleiding eigenlijk te goed voor dat werk en ook de collega’s vroegen vaak wat ik met mijn opleiding daar eigenlijk deed. Misplaatste arrogantie, want na verloop van tijd zag ik hoe goed die mensen waren in hun werk en alle details van het proces op hun duimpje kenden. Daarnaast hadden ze net als hoger opgeleiden hun zorgen over bijvoorbeeld een zieke partner of zwaar gehandicapt kind, en het enige verschil was misschien dat ze wat vaker financiële zorgen hadden dan de rijkere hoger opgeleide.
Met de lessen die ik aan de baan geleerd had, wist ik dat het er niet om gaat wat de ontwerper leuk lijkt maar om wat de mensen in de hal nodig hebben en het grootste compliment na oplevering was dat van een operator die zei: ‘Jij hebt mijn werk gemakkelijker gemaakt.’ Later heb ik bij andere bedrijven ook in projecten gezien dat een hoogopgeleide ontwerper vanuit het model iets bedacht had waarvan gedacht werd dat het de operator zou helpen, terwijl het in de praktijk juist een barrière bleek en achteraf weer aangepast moest worden.
Dat is ook vaak het manco van de politiek en de hoger opgeleiden, vanuit de eigen bubbel heeft men een ‘slim’ idee en aangezien men slim en hoogopgeleid is hoeft men niet meer aan de ‘werkvloer’ te vragen of het een goed idee is en kan dit geïmplementeerd worden. De universitair opgeleide personen willen cijfers, rapporten en meer rapporten, administratie en zaken vastleggen zodat er mooie grafieken gemaakt kunnen worden om te monitoren; ze zullen zelden zeggen ‘dat was geen goed idee’ want als het niet werkt dan ligt de schuld bij de uitvoering.
‘Meten is weten’ geldt voor de hoger opgeleide maar ik heb in de praktijk fitters gezien die, als ik iets wilde, even kwamen kijken en zonder meetlint terugliepen naar de werkplaats om terug te komen met een leiding waar de juiste bochten al in zaten en met een passtukje van een paar millimeter zo gemonteerd kon worden. Zulke mensen zijn goud waard, ze kunnen iets wat ik met een hogere opleiding niet kan of waar ik vijf keer zoveel tijd voor nodig zou hebben.
Dat is ook het probleem van de politiek, met een praatje tijdens de verkiezingen voor het oog van de camera’s krijg je geen echt zicht op wat er leeft onder ‘het volk’. Als de ‘gewone burger’ zich niet meer gerepresenteerd voelt door de volksvertegenwoordiging, dan is de desinteresse in de politiek logisch en is het niet zo raar dat men vaak over de ‘Haagse elite’ spreekt die weer iets bedacht heeft. En ja, dan is het ook min of meer logisch dat men een toevlucht neemt tot een PVV, JA21 of FvD waar men zich dan meer verwant mee voelt.
Het woord ‘volksvertegenwoordiging’ geeft al aan dat dit in de breedste zin van het woord is en dan zouden ook alle lagen van die bevolking vertegenwoordigd moeten zijn. Waarom wel via positieve discriminatie de man-vrouw verhouding in bedrijven en politiek gelijktrekken en dan in een volksvertegenwoordiging voornamelijk de hoger opgeleide personen uit een select netwerk selecteren?
Als de stukken en rapporten dusdanig moeilijk zijn dat een praktisch geschoolde deze niet meer kan begrijpen dan klopt er iets niet.
Meerten van der Laan, Meeden
De helaas niet zo verrassende conclusie dat de Tweede Kamer louter bestaat uit leden met hoge diploma’s en/of bankrekeningen rechtvaardigt een eerlijke kans voor een proeve met de Derde Kamer, een afspiegeling van alle lagen uit het volk.
Bert ter Horst, Enschede
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant