Tussen de meer dan 250 documentaires, installaties, en zelfs complete theatervoorstellingen die te bezoeken zijn tijdens het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA) zitten talloze pareltjes. De Betrouwbare Mannetjes tippen er zes.
(VS, 2025, 124 min.)
Gevoelig en zorgvuldig gemonteerd beeldessay over de 14-jarige Dilan die bij de jaarlijkse spellingswedstrijd van haar middelbare school al in de tweede ronde wordt uitgeschakeld, maar iedereen er op de een of andere manier van weet te overtuigen dat zij gewonnen heeft. Wanneer de jury, sommige andere deelnemers, maar vooral de landelijke pers meegaan in haar verhaal, begint de gehele lokale gemeenschap te twijfelen aan het eigen waarnemingsvermogen. Bij vlagen experimentele film over een holistisch spel met niets minder dan de realiteit als prijzengeld.
(VK 2025, 90 min.)
Nadat de onnozele John ontslagen is, wordt hem twee jaar later per ongeluk precies dezelfde baan aangeboden. Hoewel direct weer duidelijk is dat hij niet op zijn taak berekend is, durft niemand toe te geven dat men hier een eenvoudige administratieve vergissing heeft begaan. Maandenlang drijft John met zijn beperkte uitdrukkingsvermogen en gebrek aan ideeën het personeel en de klanten van het bouwbedrijf tot waanzin, totdat ingrijpen door de directie onvermijdelijk is. Een sterk eerste kwartier in deze nauwgezette observatie over de kracht van het verenigingsleven, vereenvoudigde linguïstiek, en een stukje DNA.
(Angola, 2025, 129 min.)
Reflecties op de menselijke conditie en onze omgeving vloeien samen in één gedachtenstroom in dit intieme portret van een heel gewone vrouw die na grote successen opeens de grote verliezer is van een lokale verkiezing en het aan de stok krijgt met partijgenote M’ona die denkt gewoner te zijn dan zij. Via AI, krachtige dans en opzwepende muziek wordt de kijker geconfronteerd met existentiële vragen als ‘Wat dragen sommige mensen eigenlijk bij?’ en ‘Zijn er natuurlijke grenzen aan gewoonheid?’
(België, 2025, 2 min.)
Poëtische ultra-short over een vriendschap die onder hoogspanning komt te staan als degene die altijd heel vermoeiend zegt dat ‘a billion’ in het Nederlands geen biljoen is, ervan overtuigd moet worden dat het in dit geval dus serieus over een biljoen gaat.
(Hongarije, 2025, 31 min.)
Verwarrende immersieve game waarin de speler door het dragen van een transparante VR-bril transformeert in een politieke nobody. Via decennia durende levels van nutteloze omzwervingen en mislukkingen bij talloze partijen moet de speler er met gebruik van AI proberen achter te komen hoe hij in vredesnaam aan een soort formatietafel terecht is gekomen.
(Nederland, 2024, 487 min.)
Een onthutsende reconstructie van het maatschappelijke leven in het Nederland van de jaren twintig van de 21ste eeuw, waarin voortdurende vervlakking, een surplus aan welvaart, en doorgeslagen ironie hebben geleid tot een onverschillige houding ten opzichte van kwaliteit, een afkeer van exceptionalisme, en een bijkans goddelijke verering van de middelmaat. Begeleid door het unieke stemgeluid van Werner Herzog vormen duizenden uren archiefmateriaal (met o.a. Thomas van Groningen, Dilan Yesilgöz, Jack van Gelder, Wie is de Mol?, Joost Eerdmans, podcasts met BN’ers, Angela de Jong, Henk Vermeer, Bon Bini: Judeska in the House, John Heitinga, de Toppers, Job Knoester, Victor Vlam en de Snackspert) een complexe dialoog tussen gewenning en vervreemding. Het resultaat is een speelse, maar ook politiek geladen collage die aanzet tot nadenken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns