Vijf oud-Mollen en vijf oud-kandidaten gaan in Portugal op jacht naar de saboteur in het jubileumseizoen van Wie is de Mol? NU.nl spreekt wekelijks met de afvaller. Vandaag: Richard Groenendijk.
"Ik baalde wel, hoor", zegt Groenendijk als NU.nl hem spreekt. "Je probeert te spreiden, maar uiteindelijk ga je toch een bepaalde kant op met je verdenkingen. In die eerste afleveringen is alles nog zo onduidelijk."
In dit jubileumseizoen zitten veel verwijzingen naar voormalige seizoenen. Deze aflevering had oud-deelnemer Ellie Lust een prominente rol in een van de opdrachten. "Het was geweldig om al die dingen uit eerdere seizoenen te zien. Toen ik eruit lag, dacht ik alleen maar: wat hebben ze allemaal nog in petto voor de komende afleveringen?"
Je hebt een tweede kans gekregen. Hoe heb je je voorbereid?
"Ik had me goed ingelezen. De afgelopen jaren ben ik heel vaak in Portugal geweest, dus ik had allerlei scenario's in mijn hoofd. Waar zouden we naartoe gaan? Wat zouden we gaan doen? Maar in de praktijk bleken al die scenario's geen werkelijkheid te worden."
"Eigenlijk kun je je dus niet echt voorbereiden. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk te begrijpen van het spreiden, dus de antwoorden op de test te verdelen over meerdere kandidaten. Maar toch is dat niet echt gelukt. Het is toch vrij willekeurig wie de eerste twee à drie afleveringen eruit gaat. Je hebt weinig houvast. Ik denk dat ik gewoon de verkeerde richting op ging. Ik heb geprobeerd m'n antwoorden te verdelen, maar kennelijk zat de Mol daar niet tussen"
Wat was voor jou het grootste verschil met je vorige deelname?
"Mijn eerste deelname was in 2006. Ik was toen bijna twintig jaar jonger. Dus je begrijpt: ik was ook veel gretiger. Ik wilde zover mogelijk komen in het spel. Nu was ik veel relaxter. Dat merkte ik bij mezelf, maar ook bij de andere deelnemers. Iedereen vond het bijzonder dat ze nog een keer gevraagd zijn voor het programma. Natuurlijk wil je niet als eerste of tweede afvallen. Maar het drama was minder groot."
"Daarbij nog een groot voordeel: in 2006 tijdens mijn eerste deelname moest je gelijk naar huis. We zaten toen in Argentinië en ik werd direct op een vlucht naar huis gezet. Tegenwoordig is er een 'afvallershotel' op locatie waar je naartoe gaat en waar elke 2 à 3 dagen een nieuwe afvaller bij komt. Imanuelle (Grives, de eerste afvaller, red.) zat dus al op mij te wachten. Dat was heel bijzonder en bovenal ook erg gezellig."
Een rood scherm is een nachtmerrie voor elke kandidaat, maar jij hebt een record te pakken.
"Ja, het is een twijfelachtige eer. Ik ben de kandidaat die de meeste rode schermen ooit heeft gehad. Tijdens mijn eerste deelname kreeg ik in de derde aflevering een rood scherm. Maar ik had een kans om terug te keren in het spel. Dat lukte, maar in aflevering zes was mijn definitieve exit. Twee rode schermen in één seizoen dus. Tel dit rode scherm daarbij op en je komt op drie. Dat heeft niemand ooit meegemaakt."
Ik kan me voorstellen dat zo'n test nooit went. Hoe ga je om met zoiets zenuwslopends?
"Deze aflevering kregen we een onverwachte test. Normaal gesproken heb je wat meer tijd om je voor te bereiden, maar nu reden we een enge parkeergarage in. We zagen al die laptops en een streng kijkende Rik van de Westelaken (de presentator, red.). Dan weet je wel hoe laat het is. Ik moet je zeggen dat er een bepaald gevoel bovenkwam dat ik bijna twintig jaar geleden ook had. Misschien heb ik toch een klein trauma opgelopen bij dit spel."
Wat blijft je het meest bij van dit avontuur?
"Mijn exit was heftig, maar ik kijk er met een goed gevoel op terug. De test bestaat uit twintig vragen, maar nu kregen we na vijftien opgaven een keuze. Stoppen we of gaan we door tot we alle twintig vragen hebben beantwoord. Ik had kortsluiting. Ik wist dat ik na die vijftien vragen in de gevarenzone zat, maar toch koos ik ervoor om te stoppen."
"Ik ben toch het braafste jongetje van de klas. Dat soort momenten zeggen veel over wie ik ben. Waarschijnlijk ben ik daarom geen Mol geworden."
Source: Nu.nl algemeen