DEN HAAG - 'Hij deed bepaalde uitspraken over mijn broer die niet door de beugel konden, daarom kwam ik verhaal halen', vertelt de verdachte als iedereen op zijn stoel in de rechtszaal zit. 'Maar om dan met een mes te komen...', zegt de rechter. 'Ja, ik heb gewoon fout gehandeld. Ik wilde hem niet echt wat aandoen.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter.
Anil is aan het begin van de zitting nog vol berouw. Ja, hij is naar het huis van de toenmalige schoonvader van zijn broer gegaan. Zijn boer zat vast, dus die kon niet zelf gaan. Zijn broer had verkering met de dochter van Deepak, maar die twee families samen was geen gelukkige combinatie.
Er was al vaker gedoe geweest. De politie stond al eens aan de deur bij beide families. Nu had Deepak dus weer iets gezegd over Anil zijn broer, dacht Anil. Dat wilde hij alleen maar even uitpraten.
'Nou stond u wel stijf van de alcohol', merkt de rechter op. Anil geeft schoorvoetend toe: 'Ja, ik had wel wat op.' De rechter zegt: 'Nou, wat... we hebben er lijstjes voor, hoeveel microgram per liter en u had zoveel in uw bloed, dat staat niet eens meer op het lijstje.'
'U weet wat de gevolgen zijn van veel alcohol?' Natuurlijk weet Anil dat: 'Verkeerde beslissingen.' De rechter vult aan: 'En u wordt er agressief van.'
De verdachte begint langzaam wat geïrriteerd te raken door de ondervraging van de rechter, zeker als die ook nog begint over zijn, inmiddels best oude, strafblad. 'Waarom wilt u het over het verleden hebben?'
Als de rechter opnieuw vraagt waarom de man nou dat mes meenam als hij alleen maar wilde praten, zegt Anil resoluut: 'Zwijgrecht.'
Deepak en zijn vrouw zijn ook gekomen. Volgens het slachtoffer liegt Anil in zijn verklaring. 'Als ik emotioneel word, dan alvast excuus. Het is gewoon zwaar en te veel. Nadat hij die aanval heeft gepleegd, ben ik fysiek en mentaal kapot.'
'Ik durf niet meer over straat. Ik heb een tijdje met een stok gelopen. De volgende keer sla ik ze allemaal neer'. Anil laat een spottend lachje horen bij die opmerking. Zijn advocaat maant hem stil te zijn.
'Jullie hebben nooit schuld en verwijten altijd anderen', zegt Deepak tegen Anil. Dan richt hij zich tot de officier van justitie. 'Ik verwijt politie en justitie dat ik hier zit. Ik doe twee jaar lang aangifte van bedreigingen. We zijn twee jaar lang weggestuurd.'
'Als Timmermans wordt uitgescholden dan wordt er vervolgd. Maar hij bedreigt mijn familie en zegt: ik ga je kankermoeder vermoorden en dan zien ze geen reden om wat te doen.'
Er is inmiddels een contactverbod voor de broer van Anil, maar die houdt zich daar niet aan. De rechter oppert dat een contactverbod voor Anil zelf misschien ook een idee zou zijn. Deepak ziet dat wel zitten.
De verdachte reageert fel richting Deepak. 'Ik wil helemaal geen contact met jou. Ben je gek, ofzo?' De rechter maant Anil dat hij zich nu echt rustig moet houden.
De officier van justitie wil weten of Anil zijn boosheid een beetje onder controle heeft, ook nu hij niet meer drinkt. Anil, verbaasd: 'Ik ben helemaal niet boos.'
De reclassering vindt dat de man moet worden behandeld voor zijn alcoholprobleem, ook al staat hij nu dan even droog. 'Ik ben geen alcoholist', protesteert de verdachte. De rechter reageert nuchter: 'Dat is een kenmerk van alcoholisten, hè, dat ze zeggen dat ze het niet zijn.'
De officier van justitie vindt de bedreiging van Deepak bewezen. 'De bel gaat. Er staat een man voor je deur, je denkt de vriend van je dochter, maar het blijkt een dronken onbekende met een mes in zijn hand. Het moet buitengewoon angstig en bedreigend zijn geweest.'
Omdat Anil op een ander moment in een andere dronken bui ook een politieagent heeft bedreigd eist de officier een taakstraf van honderd uur, waarvan dertig voorwaardelijk, het contactverbod met Deepak en de verplichte behandeling voor zijn verslaving. 'Ik maak me toch zorgen om zijn woede als ik zie hoe dat hier op zitting gaat.'
De advocaat van de verdachte vindt de eis belachelijk hoog. 'Hij heeft ervan geleerd en wil zijn leven veranderen. Hij werkt heel veel en heeft geen tijd voor dit soort dingen.'
'Het siert hem niet, dat begrijp ik, maar normaal krijg je hiervoor een geldboete. Zo'n taakstraf, dat is echt de hoogste boom die we kunnen vinden. Dat is onterecht.'
De rechter neigt toch meer naar de redenering van de officier van justitie. 'Eén bedreiging is al zestig uur en dit zijn er twee. Dus ik doe die honderd uur, maar dan veertig voorwaardelijk. Drie dagen voorarrest eraf is zes uur, dus dan blijft er 54 uur over.'
Ook de alcoholbehandeling en het contactverbod legt de rechter nog op. Anil ziet af van hoger beroep en gaat met zijn advocaat de zaal uit.
Deepak en zijn vrouw blijven achter. Was eerst Anil geagiteerd, nu zijn zij het. 'Ik was nog niet klaar met mijn spreekrecht', zegt Deepak tegen de rechter.
'Oh, dat spijt me.' Het slachtoffer vervolgt: 'Ik vind het een beetje krom. Het ging weinig over ons. De dader wordt als koning behandeld en als slachtoffer heb je zo weinig rechten. Ik snap het niet. Ik voel me echt belazerd.'
Ook Deepaks vrouw is niet gelukkig met de gang van zaken. 'Zijn advocaat misbruikte zijn alcoholmisbruik als excuus. Het is te verdomd voor woorden. Mijn nichtje is geslagen en mishandeld door zijn broer.'
Ze pakt haar jas en tas, denkt even na, voegt dan toe: 'We hadden hem beter kunnen steken. Het blijft de omgekeerde wereld. Hij kreeg meer spreekrecht dan wij.'
De namen van Anil en Deepak zijn gefineerd.
Source: Omroep West Den Haag