Sherida Spitse zwaaide dinsdag af als international van Oranje. Haar afscheid bij de oefenwedstrijd tegen Canada (1-0) werd groots aangepakt en kreeg een bijzondere lading door de aanwezigheid van haar kinderen. "Dit doet een mens goed."
Het was dinsdagavond bijna 23.30 uur toen Spitse eindelijk aan haar laatste interview begon in Nijmegen. De recordinternational is een latertje in de mixed zone wel gewend, maar voor haar kinderen was het al lang bedtijd. Toch dartelden Jens (8) en Mila (5) tijdens de interviews vrolijk rond hun moeder.
Rond de wedstrijd tegen Canada speelden haar zoon en dochter een belangrijke rol. Ze mochten met Spitse het veld in het Gofferstadion betreden, na afloop door de erehaag lopen en ook bij de interviews bleven ze niet onopgemerkt. Met een ondeugende noot braken ze af en toe even in. De aanwezigheid van haar kinderen maakte de avond compleet voor Spitse.
"Ik ben heel dankbaar dat zij nu naast mij staan", zei Spitse. "Die combi met Oranje heb ik negentien jaar lang gehad. Nu heb ik meer tijd voor mijn kinderen. En om mijn trainerspapieren te halen. Het voelt nu nog wel een beetje gek, maar ik heb ook een gevoel van rust. Ik ben toe aan andere dingen in mijn leven."
Spitse kon al even aan het idee wennen van haar afscheidswedstrijd. Twee weken geleden maakte ze bekend af te zwaaien als international. Toch had ze de ochtend van de wedstrijd wat extra kriebels. "Ik merkte in mijn buik wel dat er spanningen waren. Vooral omdat ik er echt zin in had. Het is wel heel lekker dat de wedstrijd dan ook aardig goed ging."
Oranje kwam in de eerste helft dankzij een treffer van Lynn Wilms op voorsprong en gaf de zege vervolgens niet meer uit handen. Het Nederlands elftal was de bovenliggende partij tegen Canada, de nummer negen van de FIFA-ranglijst (Nederland staat elfde).
Toch had één ding de avond voor Spitse nóg mooier kunnen maken. De 35-jarige routinier had voorafgaand aan het duel 46 goals gemaakt voor Oranje en had gehoopt nog twee keer te kunnen scoren. Op die manier had ze ook in die statistiek het voor haar magische getal 8 kunnen noteren.
Beerensteyn grapte vooraf al dat ze wel een penalty wilde versieren om Spitse aan een goal te helpen. Vlak voor rust leek de spits daarin te slagen. "Ik was wel slim en ging wel liggen, maar de scheidsrechter ging er helaas niet in mee. Dat was wel echt een penalty. Ik had het Sherida wel gegund", zei Beerensteyn.
Als het aan Spitse had geleden mocht ze zelfs twee keer aanleggen. Vlak na rust maakte Canada in haar ogen ook nog een handsbal in het eigen strafschopgebied. "Absoluut, we hadden er twee moeten hebben. Dan had ik er gewoon 48 van kunnen maken. Maar dat zou allemaal te mooi zijn geweest, denk ik."
Vlak na het penaltymoment kreeg de recordinternational een publiekswissel, waarvoor speelsters van Oranje en Canada een erehaag vormden. Spitse nam het indrukwekkende applaus in ontvangst en maakte in de 48e minuut plaats voor de zestien jaar jongere Veerle Buurman.
Een wissel met een symbolische waarde: de oude generatie draagt het stokje over aan de nieuwe generatie. "Zo kun je het wel zien", zei Buurman. "De performancecoach Iwan (Redan, red.) zei al tegen me dat ik een mooi en bijzonder moment tegemoet ging. Ik was blij dat ik daar mocht staan, het was heel speciaal."
De negentienjarige Buurman speelde Spitse vorig seizoen richting het EK uit de basis bij Oranje en gaat een rijke carrière tegemoet. Daarin ziet ze Spitse als voorbeeld. "Ze blijft altijd vechten, heeft prijzen gepakt en ze heeft Nederland met een paar andere grote namen op de kaart gezet. Ik ben heel trots op haar."
Beerensteyn houdt het niet droog als ze aan het afscheid van Spitse denkt. "Sherida is… Ik word er emotioneel van. We hebben een bijzondere band. Zij is zo uniek en speciaal. Als zij bij de groep is, is er direct een heel andere energie", zei ze. Al kan Beerensteyn prima zonder één ding. "Het geschreeuw ga ik niet missen", veegde ze lachend haar tranen weg.
Veurink kent Spitse al jaren en noemde haar na de afscheidswedstrijd een "icoon" van het vrouwenvoetbal. De bondscoach is blij ze afzwaait met een zege én een uitgebreid afscheid. "Ik heb ontzettend veel respect voor Sherida. Dit afscheid was prachtig. Deze avond klopt", zei Veurink.
Na de wedstrijd kreeg de recordinternational een bos bloemen en een shirt met haar naam en het nummer 248. Samantha Steenwijk maakte het feest compleet door het nummer Wij Zijn Nederland te zingen. "Ik heb echt genoten", zei Spitse. "Ik heb genoten van het spel, maar ook van deze avond en alles wat er voor me is geregeld. Dat doet een mens goed."
Source: Nu.nl sport