is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Mjällby AIF is kampioen geworden van de Allsvenskan, de Zweedse eredivisie. Dit wonderlijke feit werd door alle voetbaljournalisten omschreven als ‘een voetbalsprookje’: iets wat eigenlijk niet kan, maar toch gebeurt. Een paar jaar geleden was Mjällby AIF nog bijna failliet en gedegradeerd naar de vierde divisie en nu heeft het dorpsclubje zich geplaatst voor de Champions League.
Verhalen zoals dat van Mjällby moeten zo nu en dan verteld worden om je geloof in het voetbal niet te verliezen en geen cynische zeur te worden. Sterker: ze zijn nodig om je geloof in het onmogelijke levend te houden. De kracht van zulke verhalen hangt sterk samen met de onwaarschijnlijkheid – hoe onwaarschijnlijker hoe beter, hoe dichter bij het mythologische hoe sterker.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Mjällby heeft dit seizoen maar één wedstrijd verloren. Dat is een belangrijk detail, anders zou je nog gaan denken dat de voetbalcompetitie in Zweden bestaat uit teams vol hinkende dwergen en bijziende mankpoten. Nee, Mjällby moet er hard voor werken, ze hebben zelfs een wedstrijd verloren en een paar keer bijna gelijkgespeeld.
Ik hoop maar dat Karl Ove Knausgård bij het begin van het Zweedse voetbalseizoen heeft besloten een jaar van zijn leven op te offeren aan Mjällby AIF en dat hij het mirakel zodoende van dichtbij heeft meegemaakt. Onwaarschijnlijke voetbalverhalen komen nooit alleen, het wemelt altijd van de vreemde mysteriën en wonderlijke persoonlijkheden. Het kan niet anders of het magisch realisme van Mjällby AIF, tegen het decor van Zweedse bossen en de ruisende Oostzee, leidt tot de eerste Nobelprijs voor een voetbalboek.
Mjällby is een dorpje dat volgens de meeste berichten nog geen 1.500 inwoners telt. Maar de voetbalclub speelt in een nóg kleiner gehucht, Hällevik, waar precies 813 mensen wonen. In de beste verhalen over Mjällby wordt verwezen naar ‘de ramp van 1862’, toen zeven haringvissers uit Hällevik het leven verloren in een storm, onder wie twee Jönssons en twee Håkanssons. Of de selectie van Mjällby spelers met dezelfde naam herbergt is nog niet uitgezocht, maar ik weet bijna zeker dat de al wat stramme laatste man die in de rust zijn kameraden krachtig toespreekt Gøran Håkansson heet.
De trainer van Mjällby heet Anders Torstensson. Bij hem is onlangs lymfeklierkanker geconstateerd. Torstensson is een schoolmeester die zich niet van de wijs laat brengen door zijn ziekte. Hij genoot met volle teugen van de onwaarschijnlijke ontwikkelingen. Zo’n element in het verhaal, waarin tragiek en triomf hand in hand gaan, heb je nodig om het te verheffen boven het alledaagse.
Het grote geheim van Mjällby heet Arvid Franzen, de postbode van het kleine dorpje aan zee. In elk goed voetbalverhaal is sprake van een postbode. Meestal is de spits van het wonderteam tevens postbode, maar Franzen is de scout van de club. Hij draagt de spelers aan die niemand zijn opgevallen maar die in het elftal van Anders Torstensson opeens opbloeien en de geharde profs van IFK Göteborg en AIK Fotboll week na week een lesje leren. Franzen heeft inmiddels diverse aanbiedingen op zak, maar hij blijft Mjällby natuurlijk trouw.
Het is te hopen dat we in Nederland ook eens een keer zo’n verhaal mogen meemaken. FC Twente en AZ als landskampioen lijkt er een heel klein beetje op, maar het is pas een Mjällby-verhaal wanneer SV Urk opeens onstuitbaar oprukt en de landstitel opeist.
Volgende week: hoe Go Ahead Eagles de Europa League won.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns