Tom Dumoulin heeft zondag in Amsterdam bij zijn eerste marathon een knappe tijd neergezet. Makkelijk ging het niet voor de voormalig topwielrenner. "Een tweede marathon? Dat moet je me nu niet vragen."
Winnaar Geofry Toroitich Kipchumba is 25 minuten binnen als de speaker in het Olympisch Stadion de finish van een van de bekendste deelnemers aan de marathon van Amsterdam groots aankondigt. Anoniem meedoen aan een sportwedstrijd zit er niet in voor Dumoulin, ook al is hij tegenwoordig hobbyist.
Met een tijd van 2 uur, 29 minuten en 21 seconden voldoet de Giro d'Italia-winnaar van 2017 aan zijn vooraf gestelde doel om onder de 2,5 uur te eindigen. De 34-jarige Dumoulin hoort bij de beste vijftig mannen in de uitslag van het Nederlands kampioenschap. Niet slecht voor een debuut op de klassieke afstand van 42,195 kilometer.
Toch voelt de Limburger na afloop vooral de pijn die bij een marathon hoort. "Wat een ellende", zegt hij glimlachend. "Mijn doel is gelukt, alleen wel met pijn en moeite. Ik ging natuurlijk veel te hard van start. Maar ik liep zo lekker en dacht: ik ga het wel zien."
Als wielrenner wist Dumoulin altijd precies wat hij kon. "Met hardlopen weet ik dat stiekem ook wel", vertelt hij. "Er zit alleen zo'n verschil in hoe goed ik conditioneel ben en wat mijn spieren en pezen aankunnen. Op conditie liep ik vandaag aan het begin in een heel goede groep. Dus ik dacht: die ga ik er wel even op leggen."
Na een dikke 20 kilometer moet Dumoulin die snelle start bekopen. De camera neemt hem in beeld precies op het moment dat hij op de terugweg vanuit Ouderkerk aan de Amstel de groep met de snelste vrouwen moet laten gaan.
Dumoulin ziet de camera en wijst lachend naar zijn hart en longen. "Dit gaat nog wel", zegt hij. "Maar mijn benen, joh. Ik blijf lekker fietsen."
De drievoudig ritwinnaar in de Tour de France stopte in 2022 als profrenner. Daarna begon hij voor de lol met hardlopen, al bleek al snel dat hij ook talent had voor die sport.
In 2023 liep hij de halve marathon (21,1 kilometer) van Amsterdam in een snelle tijd van 1:10.04. Afgelopen januari haalde hij bij de Egmond Halve Marathon een flinke hap van die tijd af (1:08.45).
Zondag komt ook Dumoulin erachter dat een hele marathon niet te vergelijken is met een halve. "Halverwege voelde ik alles in mijn lichaam langzaam verkrampen", vertelt hij. "Ik heb even gedacht dat ik moest uitstappen, want ik heb twee keer stilgestaan met kramp."
Dumoulin zet door en komt uit op een prima eindtijd. "Maar mijn verval is echt gigantisch", zegt hij. "De eerste helft ging in 1:09 en de tweede in 1:20. Dat is denk ik het grootste verval van iedereen. Zo zie je maar: ik krijg die kilometers nog niet goed verwerkt bij het hardlopen."
Dumoulin glimlacht als hij de vraag krijgt of hij desondanks wel genoten heeft. "Misschien ga ik het volgende week leuk vinden. Of ik een tweede marathon ga lopen? Ha, dat moet je me nu niet vragen."
Source: Nu.nl sport