DEN HAAG - 'Cliënt heeft een gokstop via Cruks.' De advocaat overhandigt het bewijs aan de rechter, die het papier voorleest. 'U mag niet meer gokken gedurende... pardon! Honderd jaar!?' De normaal zo stoïcijnse rechter is zo verbaasd dat hij heel even uit zijn rol valt. De advocaat legt uit: 'Ze bedoelen de rest van je leven dus dan vullen ze dat standaard in.'
Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter
'Dat is wel optimistisch, dan bent u 155', merkt de rechter, terug in zijn rol, droogjes op tegen Naïm. Die knikt alleen maar. Hij heeft net een deel van de feiten bekend. Internetoplichting door mensen spullen te verkopen en die niet te leveren.
Die laatste paar boeken had hij echt wel op willen sturen, vertelt hij, maar een paar uur nadat die mensen hadden betaald werd hij aangehouden en had hij geen kans meer om ze op de post te doen.
In de maanden daarvoor heeft hij ook andere dingen verkocht. Hij had zogenaamd een garage en verkocht een tankdop. Die werd niet verstuurd natuurlijk. Een boekje met Sligro-zegeltjes, waarmee je korting kon krijgen op concerttickets. Ook niet geleverd.
Hij verkocht de spullen via Facebook en Marktnet. Dat laatste staat niet op de ten laste legging, dus dat kan niet bewezen worden verklaard, zo vindt de advocaat. Had het OM dat er maar bij moeten zetten.
'Waarom deed u dat nou', wil de rechter weten. 'Vanwege het gokken wat ik deed. Daar ben ik in verzeild geraakt, dat ik te veel gokte. Dat ik de pakketten niet verstuurde, daar heb ik wel spijt van.'
'U bent vorig jaar ook al veroordeeld voor hetzelfde, wat was daar de reden?' Naïm is er maar eerlijk over: 'Ook gokken.' De rechter wil weten waarom de verdachte niet werkte destijds. 'Ik had er niet zo'n zin in, want ik had paniekaanvallen en medische complicaties.'
Naïm wil nu wel weer werken, als hij vrij komt. Hij kan terecht in het bedrijf van zijn zoon. Daar heeft hij wel zin in. Met de rechter wil hij het eigenlijk vooral hebben over zijn aanhouding, want die was niet zachtzinnig.
Nadat de politie de voordeur had ingebeukt en hem in de boeien had geslagen, wilde hij zijn dochter gerust stellen, zo zegt hij, maar toen kreeg hij klappen en zei een agent dat hij 'zijn kankerbek' moest houden. Vervolgens werd hij geslagen en over de grond gesleept. Allebei zijn sleutelbenen waren uit de kom.
De officier van justitie leest voor uit het verslag van één van de agenten, waaruit blijkt dat Naïm wel meer deed dan alleen zijn dochter geruststellen. Hij heeft het hele politieteam tijdens zijn aanhouding alleen maar continu kanker-varianten naar het hoofd geslingerd.
Ook kreeg hij geen klap, maar een duw in zijn gezicht. De officier van justitie vindt het geweld van de agenten gepast in de situatie.
De acht gedupeerden willen hun geld terug. Het gaat niet om grote bedragen, 484 euro in totaal. Naïm wil het graag terugbetalen.
De officier van justitie schetst waarom ze de feiten, ondanks de lage bedragen, toch ernstig vindt. 'Het is handelsfraude als gewoonte. De basis van handel op internet is vertrouwen. Je koopt, betaalt en vertrouwt dat de verkoper het gekochte toestuurt.'
'Dat deden de acht slachtoffers ook. Maar ze werden om de tuin geleid. Zij zijn voor altijd hun vertrouwen kwijt. Hij was nooit van plan om iets te sturen. Hij zegt vandaag dat hij dat voor die laatste boeken wel van plan was, maar dat is niet geloofwaardig.'
Ze eist een celstraf van vier maanden, waarvan één voorwaardelijk. Omdat hij binnen twee jaar na zijn vorige veroordeling opnieuw in de fout is gegaan, moet hij ook het voorwaardelijke deel van de vorige keer uitzitten, dat is nog een maand.
De advocaat vindt dat Naïm moet worden vrijgesproken van de oplichting via Marktnet, omdat in de aanklacht alleen Facebook wordt genoemd. Ook zou de hardhandige aanhouding tot strafvermindering moeten leiden.
Dat laatste is de rechter met haar eens; het politiegeweld ging te ver. Maar het eerste, de vrijspraak voor oplichting via Marktnet, niet. 'Heel mooi is het niet, maar ik denk dat je het met het begrip internet nog net eronder kan schuiven. Ik denk wel dat het OM daar beter op had moeten letten.'
Hij veroordeelt Naïm tot vier maanden cel, waarvan niet dertig, maar veertig dagen voorwaardelijk. Dat betekent dat de verdachte nu tien dagen te veel in voorarrest heeft gezeten.
Dan is er nog die maand van de vorige keer. Het wordt een heel gepuzzel, maar de rechter zet dat om in een week, maakt van de overige drie weken een taakstraf van negentig uur, trekt er dan nog de drie overgebleven dagen van het voorarrest af, dat is zes uur, en komt zo op 84 uur werken.
Op die manier kan Naïm zo meteen mee terug naar de PI om zijn spullen op te halen en is hij vanmiddag nog vrij. Wel moet hij het geld terugbetalen aan alle acht de slachtoffers en moet hij met de reclassering blijven werken aan zijn gokverslaving.
'Begrijpt u de uitspraak', vraagt de rechter aan Naïm. Die antwoordt met een weifelend 'nou, eh...' Zijn advocaat geeft hem het belangrijkste mee: 'Vanmiddag vrij.'
De advocaat wil wel graag de beslissing meteen mee hebben op papier of in de mail, omdat het verrekenen van eerdere voorwaardelijke straffen met een nieuwe straf in haar ervaring nog wel eens fout gaat. 'In de uitvoering krijgen ze dan 'error' ofzo en dan zit hij toch nog een week extra.'
De rechter vraagt de griffier om dat te regelen. Dan moet Naïm nog één keer mee met de parketpolitie. Onderweg naar de deur bedenkt hij zich nog iets: 'Dank u wel', roept hij nog gauw naar de rechter.
De naam van Naïm is gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag