Ook in 2025 zullen een aantal Nederlandse motorsport prominenten die actief zijn op het wereldtoneel weer hun belevenissen en ervaringen delen via een column op Racesport.nl. Deze week de beurt aan Glenn van Straalen. De van een vervelende blessure herstellende World Supersport coureur praat ons bij over zijn langdurige herstel, de onzekerheid en zijn toekomstplannen.
Ik merk dat ik steeds vaker terugkijk op de afgelopen periode. Het waren maanden vol twijfel, geduld en kleine stapjes. Revalideren is niet alleen fysiek zwaar, maar ook mentaal. Je weet dat je ooit weer op dat vertrouwde tempo wilt zitten, maar je lichaam en hoofd hebben hun eigen tempo. Toch voel ik het nu echt: ik kom steeds dichterbij mijn oude niveau. En dat geeft vertrouwen. Laatst stapte ik weer op de motor. Gewoon, om te kijken hoe het zou gaan. Op het TT Circuit Assen, met een Supersport-machine. En eerlijk? Dat voelde goed. Natuurlijk zit ik nog niet op mijn oude niveau het is zeker nog niet perfect, maar meer dan hoopgevend.
Wat de toekomst brengt? Dat ligt nog open. Ik zou dolgraag terugkeren in het WK Supersport, maar dat hangt van meerdere factoren af. Dit weekend wordt daarin misschien wel een belangrijk moment. Er zijn gesprekken, er zijn opties, maar er is nog niks concreets. En ik wil ook niet zomaar íets. Als ik terugkeer, moet het kloppen. De omgeving, het team, de motor. Ik wil niet terugkeren om alleen maar rondjes te rijden. Ik wil weer meedoen, strijden, bouwen.
Mocht het WK volgend jaar niet lukken, dan kijk ik ook open naar het IDM. Dat zou je misschien een stapje terug kunnen noemen, maar voor mij is dat eerder een slimme tussenstap. Misschien zelfs te combineren met een paar wildcard-optredens in het WK of starts in het FIM EWC. Alles is nog bespreekbaar, mede ook dankzij mijn trouwe sponsoren en alle mensen die me ondanks deze tegenslag zijn blijven steunen.
Wat ik vooral geleerd heb dit jaar? Dat je als coureur niet alleen wordt gevormd door goede resultaten, maar juist door hoe je terugvecht als het even niet meezit. Na maanden van stilte, herstel en onzekerheid ben ik eindelijk weer op het punt gekomen dat ik durf te denken aan wat er komen gaat. En eerlijk gezegd… dat voelt goed.
We gaan het zien. Maar één ding weet ik zeker: ik ben nog niet klaar.
Source: Racesport