Terug naar shorttrack is slechts plan B voor langebaanschaatster Suzanne Schulting. De grote vraag in het geval ze tóch terug mocht keren: of ze dan wel welkom is in de aflossingsploeg. ‘Een winnend team zou ik niet zomaar veranderen.’
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Terwijl Suzanne Schulting, de succesvolste shorttrackster op de vorige Winterspelen, zaterdag in actie kwam tijdens een trainingswedstrijd op de langebaan, schaatsten haar voormalig ploeggenoten duizenden kilometers verderop naar het zilver in de World Tour. Juist in het olympische schaatsseizoen hangt Schultings schaduw – ongewild – over de Nederlandse aflossingsploeg.
Afgelopen april ging het nationale shorttrackteam ‘even met de luchtmobiele brigade op pad’. Bondscoach Niels Kerstholt wilde tijdens een verrassingskamp in Oostenrijk, de aftrap van het seizoen, de groepsdynamiek verbeteren. Hij zocht door opdrachten en gesprekken naar meer verbinding, meer openheid, en als ik dan het leger tegenover mijn groep zet, dacht hij, gaan zij ‘lekker’ doorvragen. ‘Zo van: wat betekenen de waarden van het team voor jou?’
Na dat kamp was er meer rust in zijn ploeg, merkte de bondscoach. Dat was nodig, stelde hij. Er gebeurde veel in de afgelopen vier jaar. Schulting werd in 2022 de shorttrackkoningin van Beijing; ze voegde daar twee keer olympisch goud, een keer zilver en brons toe aan haar palmares, waar al een olympische gouden medaille uit Pyeongchang op prijkte.
Vervolgens meldde de toenmalige bondscoach Jeroen Otter in het post-olympische seizoen dat hij een sabbatical van een jaar inlaste, werd Kerstholt aangesteld en besloot schaatsbond KNSB tot onvrede van onder andere Schulting, om Otter niet terug te halen, maar Kerstholt een contract tot medio 2026 te geven.
Een jaar geleden stortte Schulting zich – mede door een enkelblessure die haar vooral hinderde op de kleine shorttrackbaan – op een langebaanavontuur bij het team van Jac Orie, maar bleef ze op papier onderdeel van het shorttrackteam. Dit voorjaar liet ze weten vol bij team Essent te trainen.
‘We hebben een afspraak gemaakt dat ze het hele jaar welkom zijn’, zei Kerstholt vorige maand enigszins ontwijkend bij een presentatie van zijn ploeg. Met ‘ze’ doelt hij op Schulting en het eveneens multidisciplinair geschoolde supertalent Angel Daleman, die vorig jaar debuteerde tussen de senioren in het langebaanschaatsen maar ook een shorttrackachtergrond heeft.
De aflossingsploeg en het wel of niet aanhaken van Schulting is een gevoelige kwestie. Wat gebeurt er, mocht Schulting zich eind december bij het olympisch kwalificatietoernooi in Thialf niet plaatsen voor de langebaanploeg?
Regerend meervoudig olympisch kampioene Schulting houdt er niet van om steeds maar weer naar het shorttrack gevraagd te worden, meldde ze vastberaden. Haar hart ligt nu bij de langebaan, daar richt ze zich vol overgave op. Maar, zo stelde ze desondanks ook een paar weken geleden op het podium tijdens de presentatie van langebaanploeg Essent: shorttrack is wel haar plan B. Een optie, maar momenteel nog ver in haar achterhoofd weggestopt.
Plaatsing voor de Winterspelen in het langebaanschaatsen is door het hoge niveau in Nederland lastig. In het shorttrack behoorde Schulting tot de absolute wereldtop, in het langebaan, waar ze zich richt op de 500 en 1.000 meter, haalde ze een keer zilver bij een wereldbekerwedstrijd, maar wist ze zich individueel niet te plaatsen voor de belangrijkste wedstrijd van het seizoen: de WK afstanden.
Zaterdag zag Kerstholt in Montréal hoe Selma Poutsma, Diede van Oorschot, Zoë Deltrap en de zussen Xandra en Michelle Velzeboer naar het zilver reden bij de seizoensopening, de World Tour, de voormalige wereldbeker. Vorig seizoen liet het team, toen nog zonder de geblesseerde Poutsma, al zien dat winst tussen de internationale toppers mogelijk is, met twee keer goud bij de laatste twee World Tours.
‘Een winnend team zou ik niet zomaar veranderen’, zei Kerstholt in september, gevraagd naar de hypothetische kwestie rond Schulting waarover hij ook met zijn team spreekt. ‘Win je niet, en kun je iemand erbij zetten die ontzettend veel niveau bijdraagt, is dat alleen maar goed. Maar als je als team op weg bent naar goud, is het lastig als iemand er weer in komt. Je wilt stabiliteit hebben. Het zal je maar gebeuren dat je niet op elkaar ingespeeld bent en er een valpartij is of zo.’
Maar hij weet ook: geen shorttracker in Nederland met zo’n staat van dienst als Schulting. Zij was jarenlang de onbetwiste afmaker in een team met Poutsma en de zussen Velzeboer; aan ervaring dus geen gebrek. Slechts een van de zes huidige aflossingsrijders behoorde het afgelopen jaar bij de individuele nummers tot de absolute top van de wereld. Zaterdag was Xandra Velzeboer de enige Nederlander in een individuele finale. Op de 1.000 meter eindigde ze als vijfde.
En Schulting? Zij schaatste zaterdagavond in Heerenveen in een rit tegen Jutta Leerdam naar 2.00,42 op de 1.500 meter. Bijna drie seconden achter Leerdam, en zelfs bijna acht seconden achter het baanrecord waar Femke Kok een week eerder mee verraste (1.52,69).
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant