DEN HAAG - 'Heel veel mensen vinden het heel naar wat er met mij is gebeurd, maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet.' Zeven jaar geleden kreeg Raymond Peeters (66) uit Den Haag de schrik van zijn leven: een hartinfarct. Na snel ingrijpen door de artsen en een jaar revalideren kwam hij er weer bovenop. Inmiddels leidt hij weer een normaal leven en is hij 'dankbaar' dat dit hem is overkomen. 'Soms moet je een keer goed je neus stoten om je te realiseren wat echt belangrijk is in het leven', zegt hij.
Dit is een verhaal uit onze serie Hoe gaat het?, waarin wij gesprekken aan gaan met patiënten, bezoekers en medewerkers in het ziekenhuis.
Raymond loopt in zijn korte broek door het HagaZiekenhuis als hij presentator Fred Zuiderwijk tegen het lijf loopt. 'Het is mooi weer en een lekker temperatuurtje, dus ik heb gewoon mijn korte broek aangetrokken', zegt hij vrolijk.
'Maar wat doe je dan binnen in een ziekenhuis', vraagt presentator Fred. 'Een goede vriend van mij heeft een hartaanval gehad. In één klap is hij tijdens het hardlopen neergegaan', vertelt Raymond ernstig.
'Dat is best confronterend voor hem en iedereen in zijn omgeving', voegt de man toe. Ook bij Raymond rakelen de gezondheidsproblemen van zijn vriend veel herinneringen op. 'Ik heb zelf ook zoiets meegemaakt.'
'Ik had een paar jaar geleden al een hele tijd best veel last van stress. Een ander huis, verandering van baan, allemaal van dat soort dingen', vertelt de Hagenaar.
'Daarnaast kreeg ik ook last van druk om mijn borst. Maar dat heb ik eigenlijk steeds genegeerd. Op dat soort moment dacht ik gewoon: dat zal mij niet overkomen', vertelt Raymond eerlijk. 'Ik ben nogal positief ingesteld', voegt hij met een glimlach toe.
Maar in de zomer van 2018 gaat het toch helemaal mis. 'Ik ging fietsen op een heel mooie zonnige dag, maar ben niet verder gekomen dan Kwintsheul.'
'Tijdens het fietsen kreeg ik steeds meer pijn op mijn borst en ik kon op een gegeven niet meer verder trappen. Toen ben ik maar even gaan zitten en daarna met mijn stomme kop terug naar huis gefietst', gaat de man verder.
'Thuis ben ik onder douche gaan staan, maar het werd steeds maar erger en de druk straalde ook uit naar mijn hoofd', vervolgt Raymond. 'Toen realiseerde ik mij wel: dit is niet normaal.'
'Daarna probeerde ik zelf nog 112 te bellen. Maar dat lukte niet, want ik was blijkbaar al zo ver weg', vertelt hij. 'Gelukkig kwam mijn zoon toen net thuis en die heeft uiteindelijk alarm geslagen.'
'In het ziekenhuis kreeg ik te horen: meneer Peeters, u heeft een hartinfarct', herhaalt Raymond het slechte nieuws van de artsen.
'Ik weet nog dat ik wakker werd en dat mijn vrouw en drie kinderen naast mijn bed stonden. Ik krijg er nog kippenvel van als ik eraan denk', zegt Raymond geëmotioneerd. 'Toen realiseerde ik mij pas dat dat hetgeen is waar je echt voor leeft.'
Vanaf dat moment heeft Raymond heel wat dingen in zijn leven omgegooid. 'Ik was voor mijn hartinfarct best wel bezig met mijn carrière, centjes verdienen en heel gedreven aan de slag met de toekomst. Maar al dat soort dingen heb ik teruggeschakeld en ik probeer gewoon veel meer te genieten van de dingen die er al zijn', vertelt hij.
'Daarnaast uit ik ook veel meer dat ik van mijn vrienden en familie houd. Dus ik zeg veel vaker tegen mijn vrouw en kinderen: ik hou van jou!'
'Wanneer heb jij voor het laatst gezegd dat je van iemand houdt? We doen het echt te weinig, maar de reacties die je daarop krijgt zijn zo verschrikkelijk mooi', zegt de man vrolijk
In de maanden en jaren na zijn hartinfarct is Raymond steeds dankbaarder geworden voor wat hem is overkomen. 'Heel veel mensen zeiden tegen mij: wat een kutperiode heb je meegemaakt en je bent door een onwijs diep dal gegaan.'
'Maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet. Ik ben een soort van 'blij' dat het is gebeurd. Mijn lichaam heeft gewoon keihard gezegd: wat je nu doet, daar moet je mee ophouden', vertelt de Hagenaar.
'Dat mijn lichaam die waarschuwing heeft gegeven, daar ben ik eigenlijk heel dankbaar voor', vervolgt Raymond. 'Je kan het geluk bij een ongeluk noemen', zegt hij met een glimlach.
Dit 'geluk bij een ongeluk' heeft Raymond vijf jaar na zijn hartinfarct dan ook laten vereeuwigen op zijn linker bovenarm. 'Ik heb Ctrl + Alt + Delete op mijn bovenarm laten tatoeëren', vertelt hij als hij zijn linkermouw omhoog trekt.
'Ik was helemaal niet van de tattoos en heb er ook best lang over nagedacht. Maar mijn kinderen hebben mij over de streep getrokken', grinnikt hij.
'Dit idee kwam in mij op toen ik weer voor het eerst aan het werk ging na mijn hartinfarct. Die eerste werkdag deed ik natuurlijk alles weer voor de eerste keer: ik stond 's ochtends op, maakte mijn brood klaar, deed mijn batch om, stapte de metro in en deed mijn computer aan', vertelt Raymond.
'Toen zag ik op mijn toetsenbord de combinatie Ctrl + Alt + Delete. Als je dat intoetst op je computer, gaat hij resetten en start hij weer opnieuw op', gaat hij verder.
'Mijn hartinfarct heeft dat ook een soort van gedaan met mij, ik heb een soort reset gehad en ben opnieuw naar het leven gaan kijken. De tattoo staat daar dus symbool voor', legt de man uit.
'Soms moet je dus een keer goed je neus stoten en helemaal opnieuw beginnen om je te realiseren wat je eigenlijk allemaal al hebt en wat echt belangrijk is in het leven', concludeert Raymond.
'En nu weer lekker gaan genieten van het zonnetje, want het leven is ook te mooi om in je korte broek in de hal van het ziekenhuis te blijven staan', zegt presentator Fred met een knipoog waarna Raymond moet lachen.
Presentator Fred Zuiderwijk knoopt in het HagaZiekenhuis in Den Haag gesprekken aan met allerlei mensen. Van (zorg)personeel tot bezoekers en patiënten. De vraag 'hoe gaat het?' levert gesprekken vol verdriet en ontroering op, maar ook vol humor. Meer verhalen uit deze serie zijn op het YouTube-kanaal van Omroep West te zien.
Source: Omroep West Den Haag